Ο Ζαχαρίας Καρούνης ήρθε για να μείνει

Από την/τον Γιώργος Παυριανός | 13 Ιανουαρίου 2017
karounis 2
Στέκεται δίπλα στη συγκλονιστική Δέσποινα Μπεμπεδέλη, στην παράσταση “Φιλιώ Χαϊδεμένου“. Είναι ο εγγονός της, ρωτάει για “τότε”, για τις χαμένες πατρίδες, θέλει να μάθει πως ξεριζώθηκε ο ανθός του Ελληνισμού από τη Μικρά Ασία και ήρθε και ρίζωσε στα προγονικά χώματα. Κάποιες στιγμές ο πόνος γίνεται τραγούδι και τότε ο Ζαχαρίας Καρούνης τραγουδάει σπαραχτικά τους αμανέδες της νοσταλγίας.

Περίμενα στο τέλος της παράστασης να τον συγχαρούν δεκάδες συγκινημένοι θεατές και ύστερα τον πήρα και πήγαμε στο Zonars. Tον είχα δει για πρώτη φορά πριν από χρόνια, στην παράσταση του Εθνικού “Βίρα τις άγκυρες”. Ήταν μόλις 22 ετών και έλεγε συγκλονιστικά το “Τραγούδι της ξενιτιάς” του Μίκη Θεοδωράκη. Από τότε μέχρι σήμερα, τραγούδησε έργα κορυφαίων συνθετών (Χατζιδάκι, Θεοδωράκη, Ξαρχάκο, Μαμαγκάκη), συνεργάστηκε με μεγάλους τραγουδιστές (Δόμνα Σαμίου, Φαραντούρη, Νταλάρας), πήρε μέρος σε πολλές αξιόλογες παραστάσεις, έψαλε βυζαντινούς ύμνους, ερμήνευσε δημοτικά και ρεμπέτικα, έγραψε μουσική για τραγούδια. Με Μανιάτικο πείσμα και επιμονή, ο Ζαχαρίας Καρούνης αποδεικνύει κάθε φορά πως ήρθε για να μείνει στον καλλιτεχνικό χώρο. Ας δούμε και τι απαντάει στο ερωτηματολόγιο που είναι φτιαγμένο από το ονοματεπώνυμό του….

karounis 4

Ζηλεύω: Δεν ζηλεύω, κυρίως θαυμάζω. Θαυμάζω το ταλέντο, το ερωτεύομαι

Αρχίζω: Nιώθω πως στη μέχρι τώρα πορεία μου ότι συνέχεια ξεκινάω από την αρχή, συνέχεια κάνω πρωτόγνωρα πράγματα για μένα. Μάλλον αυτό  μου χρειάζεται για να προχωράω.

Χαϊδεμένου: H γιαγιά μου πια, αυτή που με ενέπνευσε φέτος το χειμώνα.

Άγιοι: Οι δάσκαλοί μου, η Δόμνα Σαμίου, ο Νίκος Μαμαγκάκης, ο Γιώργος Ε. Παπαδάκης, ο Σταύρος Ξαρχάκος και όσοι είναι δίπλα μου, με αγαπούν και με υπομένουν.

Ρίζες: Aπ΄ τη μια το χωριό μου στη Λακωνία κι απ΄ την άλλη οι κραδασμοί  της παράδοσης μέσα μου. Δεν θα τους ξεφύγω ποτέ (ούτε και θέλω)

Ικανοποίηση: Ένα χαμόγελο και ένα φιλί χωρίς λόγια.

Αμαρτίες: Oι ευκολίες μου, κυρίως όταν αυτές οι ευκολίες έχουν αρνητικό αντίκτυπο στους γύρω μου. Κακό πράγμα. Το δουλεύω.

Συγχώρεσα: Πολλά πράγματα, ένα μου έχει ξεφύγει…

karounis 3

Κλαίω: Kανά βράδυ, αργά, όταν θυμάμαι. Κυρίως αυτούς που έφυγαν. Άντε και με καμιά ταινία. Άντε και με το “Πάμε πακέτο”…

Αγαπώ: Το φως αγαπώ και τις ανθρώπινες φωνές.

Ρίσκο: Επαγγελματικά ρισκάρω συνέχεια… Κανένα πλάνο καριέρας… Στις σχέσεις όχι τόσο…

Όνειρο: Να τραγουδάω, να συγκινώ και να συγκινούμαι στα 80 μου.

Ύπνος: Aπό τα καλύτερά μου, ξεκουράζει και τη φωνή.

Νέοι: Οι νέοι δεν χρωστάνε πουθενά, φτάνει να καταλάβουν ότι και κανείς δεν τους χρωστάει. Μπορούν και μόνοι τους.

Ηθοποιός: Προσπαθώ να γίνω, από το θέατρο ξεκίνησα και από τότε με ακολουθεί πάντα, για να δούμε…

Σώμα: Tα τελευταία χρόνια έχω καλή σχέση μαζί του. Είναι φοβερό πως ένα χωμάτινο κατασκεύασμα μπορεί να σε ανεβάσει στον έβδομο ουρανό!

karounis 1

Γιώργος Παυριανός

Γιώργος Παυριανός

Βαρέθηκα το μέσα... αποφάσισα να βγαίνω μέσα στην παύρη νύχτα, να βλέπω λίγη κίνηση του δρόμου, να συναντάω ανθρώπους, να φεύγει λίγο το μυαλό... ότι βλέπω, ότι σκέφτομαι, ότι μου αρέσει, θα το γράφω το βράδυ και κάθε βράδυ στην cosmopoliti... εκεί μπορείτε να ακούτε "το τρίτο στεφάνι" του Κώστα Ταχτσή, τραγούδια σε αποκλειστική πρώτη μετάδοση, παρουσιάσεις βιβλίων και παραστάσεων... ευχαριστώ Χριστίνα Πολίτη, που με έβγαλες από το σπίτι και με έκανες cosmopoliti!

ΣΧΟΛΙΑ

Your email address will not be published. Required fields are marked *