Η είδηση του θανάτου του σκόρπισε τη θλίψη στα social media.
Ο Χρήστος Γραμματίδης νικήθηκε από τον καρκίνο μετά
από πολύμηνη θαρραλέα μάχη.

Ο Χρήστος Γραμματίδης πάλεψε γενναία αλλά δεν τα κατάφερε.

Ο γνωστός δικηγόρος έχασε δυστυχώς τη μάχη με τον καρκίνο. Ήταν μόλις 36 ετών.

Οι συγκλονιστικές αναρτήσεις του μέσα από τον Ευαγγελισμό όπου έδινε τον δικό του

τεράστιο αγώνα τους τελευταίους μήνες αποδεικνύουν το απαράμιλλο θάρρος του

απέναντι στην αρρώστια που τελικά δεν στάθηκε δυνατό να νικήσει.

Όσοι τον γνώρισαν ξέρουν ότι ήταν ένα πλάσμα λαμπερό.

Που δεν έχασε το χιούμορ του ούτε τους τελευταίους μήνες που αγωνιζόταν για τη ζωή του.

Που πάλεψε με γενναιότητα μέχρι την τελευταία στιγμή.

Η διάγνωση και η μεγάλη μάχη

Ο Χρήστος Γραμματίδης διαγνώστηκε πριν κάποιους μήνες με μη Hodgkins

λέμφωμα σταδίου 4, ένα είδος καρκίνου του λεμφικού συστήματος.

Σε συνέντευξή του στο amagi είχε περιγράψει τις σκέψεις του από τη στιγμή

της διάγνωσης:

«Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ήταν ότι δεν με νοιάζει αν θα πεθάνω,

αλλά φοβάμαι τον πόνο και την κατάρρευση. Δεν ήθελα να υποφέρω,

να γίνω σκελετός και να μην μπορώ να κουνηθώ. Σε σκέψεις περί αδίκου δεν μπήκα ποτέ.

Και θα ήταν και γελοίο. Δηλαδή θα ήταν δίκαιο να αρρώσταινε κάποιος άλλος;

Υπάρχει δίκαιη αρρώστια; Εφόσον είμαστε θνητοί, παίζουν κι αυτά.

Τουλάχιστον εγώ ζω στη Δύση του 21ου αιώνα, όπου έχουμε φάρμακα και θεραπείες.

Αυτός που έχει λέμφωμα στο Μπουρούντι, ξέρω γω, τι να πει για αδικία; (…)

Σήμερα σκέφτομαι ότι με νοιάζει τελικά αν θα πεθάνω. Δεν θέλω, είναι νωρίς.

Επιμένω ότι δεν θέλω να γεράσω πολύ, να γίνω ραμολί, αλλά τα 35 δεν μου φτάνουν.

Θέλω αλλά τόσα σίγουρα. Δεν φοβάμαι τόσο, εξοικειώνεσαι σιγά-σιγά,

αλλά κάποιες στιγμές νιώθω ότι έχω κουραστεί. ’Ντάξει, ανθρώπινο…»

«Χωρίς τη στήριξη που έχω από σύντροφο, οικογένεια, φίλους και γιατρούς,

θα είχα πεθάνει ήδη. Δεν έμεινα λεπτό μόνος, δεν με έχουν αφήσει στιγμή.

Το δεύτερο που θέλω να πω είναι αλληλένδετο με το πρώτο:

έχω δει στο νοσοκομείο πώς περνάνε αυτήν την αρρώστια οι άνθρωποι που είναι μόνοι.

Είναι απάνθρωπο, αβάσταχτο. Μην αφήνετε τους ανθρώπους μόνους.

Στο μαζί κρύβεται η αξιοπρέπεια…»

Μαθήματα θάρρους

Με τις αναρτήσεις του στο Facebook μέσα από τον Ευαγγελισμό περιέγραφε

την καθημερινότητά του και τη μάχη του με την ασθένεια.

Μνημεία αυτοσαρκασμού τα συγκλονιστικά του μηνύματα έδωσαν θάρρος σε εκατοντάδες

άλλους ασθενείς και έκαναν τον Χρήστο σχεδόν σύμβολο στον αγώνα κατά του καρκίνου.

Πριν από λίγες ημέρες είχε ενημερώσει ότι βρέθηκαν νέοι όγκοι στον εγκέφαλο.

«Δεν το βάζει κάτω βέβαια η αρρώστια αλλά δεν το βάζει κάτω και ο ασθενής.

Δεν είναι και προς θάνατο Θα μου πεις. δηλαδή είναι αλλά μην κολλάμε

σε λεπτομέρειες. εμείς το κεφάλι ψηλά» έγραφε σε αυτό του το ποστ…

Chris Gramatidis

about a week ago

Δεν σας γράφω νέα από τον ευαγγελισμό γιατί δεν υπάρχουν νέα.

Οι μέρες πέφτουν η μια πάνω στην άλλη, ολόιδιες σα χάντρες κομπολογιού που

λέει κι ο Αναγνωστάκης. Έχω 12 μέρες να φάω. Όχι από συμπαράσταση στον Κουφοντίνα.

Έχω 12 μέρες ιλίγγους και συνεχείς εμετούς. Μου βρήκανε δυο νέους μικρούς όγκους.

Έναν στην παρεγκεφαλίδα κι έναν στο μεσολόβιο (περιοχές του εγκεφάλου).

Θα κάνουμε βιοψία να δούμε αν είναι από το λέμφωμα ή είναι κάτι άλλο.

Δεν το βάζει κάτω βέβαια η αρρώστια αλλά δεν το βάζει κάτω και ο ασθενής.

Δεν είναι και προς θάνατο Θα μου πεις. δηλαδή είναι αλλά μην κολλάμε σε λεπτομέρειες.

εμείς το κεφάλι ψηλά 

34877805_10156461426159525_7021410787449110528_o

Ούτε ο καρκίνος δεν μας σταματά.
Ήρθε η φίλη μου και μου φέρε το #pride στον ευαγγελισμό.
Κι εγώ και η Ρένα #παρούσα 
Chris Gramatidis

about 2 weeks ago

Η ταράτσα του Ευαγγελισμού είναι γεμάτη χελιδόνια.

Πετούν συνεχώς έξω από το παράθυρο κελαηδώντας.

Θυμάμαι τα λόγια του Ρίτσου:

Τα πουλιά πάνε κόντρα στον άνεμο, όχι από πείσμα ή αγωνιστική διάθεση

ή από περίσσια δραστηριότητα, όχι.

Μόνο από φιλαρέσκεια – για να μην ξεχτενίζονται τα πούπουλά τους.

Chris Gramatidis

about 3 weeks ago

Τέταρτη μέρα ναυτίας και ήδη πιστεύω ότι η εγκυμοσύνη

είναι το δυσκολότερο πράγμα στον κόσμο.

Πως το αντέχετε αυτό κορίτσια; Θα πεθάνω

Chris Gramatidis

about 3 weeks ago

Οι γιατροί μου το πρωί ήρθαν να μου κάνουν τη θεραπεία και μου είπαν ότι

κανονικά απεργούν αλλά έπρεπε να κάνω την έγχυση και ήρθαν μόνο για μένα.

Και βιάζονταν να τελειώσουν για να προλάβουν την πορεία.

Τους αγαπω <3

33923475_10156434034614525_8078733960793817088_o

Και κάπως έτσι φτάσαμε πάλι στη μέρα της ενδοραχιαίας έγχυσης –

αυτό που σου βάζουν το φάρμακο μέσα στη σπονδυλική στήλη.

Αηδία, σίχαμα, χάλι μαύρο, αυτή η αίσθηση που κυλάει κάτι μέσα

στη σπονδυλική στήλη σου, δηλαδή ιιιιιου.

Αλλά εμείς στη Λάρισα δεν μασάμε.

Δεν πονάνε ωρε τα παλικάρια.

Αν αυτοκτονήσω από σιχαμάρα να θυμάστε: σας αγάπησα.

Και Παναθηναϊκός παντού – σεξ, γλωσσόφιλα και ντου <3

 35971699_10155718604674952_4780976565330640896_n

 

Είτε βραδιάζει
είτε φέγγει
μένει λευκό
το γιασεμί.

(Πασά μου λατρεμένε, αγόρι μου με τη χρυσή καρδιά, θα μας λείψεις φριχτά.

Καλό αντάμωμα στην αντίπερα όχθη.)

Με στίχους του Σεφέρη που ο Χρήστος Γραμματίδης λάτρευε,

τον αποχαιρέτισε μέσω Facebook ο πολύ στενός του φίλος,

συγγραφέας Αύγουστος Κορτώ.

Αντίο Χρήστο. Τώρα επιτέλους θα ξεκουραστείς…