Σπίτι χωρίς Γιάννη, προκοπή δεν κάνει… και άλλες παροιμίες

Από την/τον Βασίλης Νάτσιος | 7 Ιανουαρίου 2017

giannis

Μεγάλη γιορτή σήμερα, του Αγίου Ιωάννη. Πολλοί οι Γιάννηδες και οι Ιωάννες που γιορτάζουν, τους αφιερώνουμε τις παροιμίες που είναι πάρα πολλές για το όνομά τους:

-Σπίτι χωρίς Γιάννη, προκοπή δεν κάνει

-Γιάννης και του Θεού η χάρη

-Όχι Γιάννης, Γιαννάκης

-Γιάννης κερνάει και Γιάννης πίνει

-Τα καλά του Γιάννη τα θέλουμε, τον Γιάννη δεν τον θέλουμε

-Πότε ο Γιάννης δεν μπορεί, πότε ο κώ@@ς του πονεί

-Φοβάται ο Γιάννης το θεριό, και το θεριό το Γιάννη

-Σαράντα πέντε Γιάννηδες ενός κοκόρου γνώση

-Τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα

-Γιάννη είχα, Γιάννη έχω κι αν ποτέ μου θα χηρέψω, πάλι Γιάννη θα γυρέψω!

-Τι κάνεις Γιάννη; Κουκιά σπέρνω

-Αν είχε ο Γιάννης γνώση, θα μας δάνειζε καμπόση!

-Τρέξε Γιάννη γύρευε και Νικολό καρτέρει.

-Ακόμα δεν τον είδαμε, Γιάννη τονε βγάλαμε

-Άλλη καμιά δε γέννησε μόνο η Μαριώ το Γιάννη

-Κάνε Γιάννο μ’ τη δουλειά σου, κι ύστερα και πάλι θεια σου.

-Να σε κάψω Γιάννη, να σ’ αλείψω λάδι

-Ούτε ποτέ χαρά’ς το Γιάννη, ούτε τώρα’ς τα παιδιά του

-Κατά το μαστρο-Γιάννη και τα κοπέλια του

-Οπου γάμος και τραπέζι και ο Γιαννάκης μες τη μέση

-Ολη μέρα καλογιάννη και το βράδυ κακογιάννη

-Πιάσ’ το Γιάννη τον άπιαστο

-Ο Γιάννης ο σπανός μας λείπει

-Ο Γιάννης καβάλα στ’ άλογο και τ’ άλογο αραδούσε

-Οπου ακούς Μαριώ και Γιάννη βάλε ψάρια στο τηγάνι

-Εξω Γιάννης μέσα Σουλεϊμάνης

-Ολα τα φαγιά, του Γιάννη

-Ολοι μιλούν για τ’ άρματα και ο Γιάννης για την πίτα

-Σέρνει ο Γιάννης το Γιαννάκη, κι η Γιαννάκαινα το Γιάννη

-Ισα Γιάννης ίσα Χασάνης

-Από το Γιάννη ως το Λιό, τύφλα να ‘χουνε και οι δυο

-Κόψε ξύλο κάμε Αντώνη, κι από πλάτανο Μανώλη, κι αν ρωτάς και για το Γιάννη, ό,τι ξύλο κόψεις κάνει.

Βασίλης Νάτσιος

Βασίλης Νάτσιος

"Ό,τι βλέπεις είναι αληθινό, ό,τι ακούς μπορεί να μην είναι"

...Γεννήθηκα στα μεγάλα κινηματογραφικά στούντιο και μεγάλωσα σε θεατρικές σκηνές και στα τηλεοπτικά πλατό. Από μικρός έκανα παρέα με όλες τις προσωπικότητες του πολιτισμού μας. Μαζί με τους δικούς μου ανθρώπους, με στηρίζουν συνεχώς, κυρίως με το έργο τους. Ωραία ιστορία, έτσι; Κρίμα που δεν είναι αληθινή! Πάντα μου άρεσε αυτή η εκδοχή. Χρειάζεται ένας μύθος να συντηρεί την πραγματικότητα. Οι δικοί μου μύθοι είναι έγχρωμοι, σινεμασκόπ και εξώφυλλο. Και συνεχίζουν να ζουν στο cosmopoliti…

ΣΧΟΛΙΑ

Your email address will not be published. Required fields are marked *