Στην αιωνιότητα πέρασε ο θεατράνθρωπος Γιώργος Μιχαηλίδης…

Από την/τον Βασίλης Νάτσιος | 22 Οκτωβρίου 2018

mixailidis mesa

Ένας θεατράνθρωπος, σκηνοθέτης, συγγραφέας και αγωνιστής ο Γιώργος Μιχαηλίδης, δεν είναι πια στη ζωή. Ο ιδρυτής του Ανοιχτού Θεάτρου, άφησε την τελευταία του πνοή μετά από τριήμερη νοσηλεία από βαριά λοίμωξη του αναπνευστικού. Το 2009 είχε υποβληθεί σε τριπλό μπαϊπάς. Στο πλευρό του ήταν πάντα η σύζυγός τους Μπέλλα Μπερδούση και τα παιδιά τους Ντίνα, Δόνη και ο μουσικός Αντώνης Μιχαηλίδης. Ο Γιώργος Μιχαηλίδης που καθιέρωσε πολλούς σημαντικούς ηθοποιούς τριών γενεών (Νίκος Σκυλοδήμος, Σοφοκλής Πέππας Μαρίκα Τζιραλίδου Αλεξάνδρα Παντελάκη Μηνάς Χατζησάββας Θεόδωρος Μπογιατζής, Ζαχαρίας Ρόχας, Κάκια Ιγερινού, Νίκος Γαροφάλου, Κωστής Γαλανάκης, Σπύρος Μπιμπίλας, Καριοφυλλιά Καραμπέτη, Χρύσα Σπηλιώτη, Σμαράγδα Καρύδη, Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης, Άρης Λεμπεσόπουλος, Αλέξανδρος Λογοθέτης Βίκυ Βολιώτη Υρώ Λούπη και πολλούς άλλους) εκτός από την πλούσια και σπουδαία προσφορά του στο θέατρο, ήταν γνωστός από τις τηλεοπτικές επιτυχίες Τα λαυρεωτικά, Ο συμβολαιογράφος, Οι άθλιοι των Αθηνών και Η κάθοδος που τάραξε το τηλεπτικό τοπίο στην πρώτη της προβολή.

operas_toy_zitianoy_

Γεννήθηκε στη Ν. Ιωνία Αττικής το 1938. Σπούδασε αρχιτεκτονική στο Γκρατς της Αυστρίας και υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου.

Το 1965, δημιούργησε το Θέατρο Νέας Ιωνίας, στην ομώνυμη συνοικία της Αθήνας, το πρώτο λαϊκό περιφερειακό θέατρο στην Ελλάδα. Λειτούργησε μόνο για δυο χρόνια, γιατί το σταμάτησε η δικτατορία των συνταγματαρχών, το 1967. Στο θέατρο Νέας Ιωνίας ανέβασε τα έργα: Μπόρχερτ «Έξω από την πόρτα», Ευριπίδη «Ορέστης», Καμπανέλη «Η αυλή των θαυμάτων», Μάτεσι «Η τελετή», Γκούφα «Η επιστροφή του ευεργέτη», Ανδρεόπουλου «Ο κομιστής ειδήσεων».

Το 1972, μέσα στη δικτατορία, δημιουργεί το πρώτο Ανοιχτό Θέατρο στην Κυψέλη, και παράλληλα εκδίδει το περιοδικό «Ανοιχτό Θέατρο», μηνιαία επιθεώρηση πολιτικού θεάτρου. Ανέβασε τα έργα : Μπύχνερ «Βόυτσεκ», Μισέλ «Κυριακάτικος περίπατος», Σκούρτη «Μπερτόλδος», Χόρβαρτ «Ιστορίες από το δάσος της Βίεννης», Γ. Μιχαηλίδη «Η δίκη των έξι» και «Η μάχη της Αθήνας», Ευριπίδη «Τρωαδίτισσες».

Το 1975, διακόπτεται η λειτουργία του Ανοιχτού Θεάτρου. Στα εννιά χρόνια που μεσολαβούν, ως τη δημιουργία του δεύτερου Ανοιχτού Θεάτρου, συνεργάζεται με τα κρατικά θέατρα και ανεβάζει με το Εθνικό Θέατρο: Ιονέσκο «Αμεδαίος», Άντον Τσέχωφ « Βυσσινόκηπος», Ευριπίδη «Ηλέκτρα», Σίλλερ «Μαρία Στιούαρτ», Σοφοκλή «Οιδίπους Τύραννος», Πλαύτου «Στοιχειωμένο σπίτι».

Στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος ανέβασε τα έργα: Γκόρκι «Εχθροί», Μολιέρου «Σχολείο Γυναικών», Λόπε Ντε Βέγκα «Φουέντε Οβεχούνα», Αισχύλου «Ικέτιδες».

Το 1984 αρχίζει η λειτουργία του δεύτερου Ανοιχτού Θεάτρου.

Ανέβασε τα έργα: Σαίξπηρ «Πολύ κακό για το τίποτα» (1984-85),

Καρόν ντε Μπομαρσαί «Κουρέας της Σεβίλλης» και « Γάμοι του Φίγκαρο» (1985-86),

Τζον Φορντ «Κρίμα που είναι πόρνη» (1986-87),

Σαίξπηρ «Τρικυμία» (1987-88),  Άουγκουστ Στρίντμπεργκ «Πελεκάνος» και «Τα δεσμά» (1987-88),

Φρανκ Βέντεκιντ «Λούλου» (1988-89),

Άντον Τσέχωφ «Τρεις Αδελφές» (1989-90),  Αριστοφάνη «Βάτραχοι» (Φεστιβάλ Επιδαύρου 1990),

Λεονίντ Αντρέγιεφ «Ανθή» (1990-1991), Γ. Μιχαηλίδη «Η Αθήνα μετά τη βροχή» (1990-91),

Σαίξπηρ «Άμλετ» (1991-92), Μορίς Μαίτερλινγκ « Γαλάζιο πουλί» (1991-92),

Άρτουρ  Σνίτσλερ «Μοναχικός δρόμος» (1992-93),

Αισχύλου «Ορέστεια» (1993-94), Σαίξπηρ «Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας» (1993-94),

Α. Γιαλαμά «Το χρήμα» (1994-95), Μπέρτολτ Μπρεχτ «Ο κύκλος με την κιμωλία» (1994-95), Αριστοφάνη « Ειρήνη» (1994-95),

Φράνκ Βέντεκιντ «Το ξύπνημα της άνοιξης» (1995-96), Χάινερ Μίλλερ «Κουαρτέτο» (1995-96), Άντον Τσέχωφ «Πλατόνωφ» (1996-97), Π. Μάτεσι «Προς Ελευσίνα» (1997-98), Ίνγκμαρ Μπέργκμαν «Μετά την πρόβα» και «Τελευταία κραυγή» (1997-98),

Αριστοφάνη «Αχαρνής» (καλοκαίρι 1998),

Φρανκ Βέντεκιντ «Λούλου» (1998-99), Ιακ. Καμπανέλη «Στη χώρα Ίψεν» (1998-99),

Μπέρτολτ Μρέχτ «Η Μάνα Κουράγιο και τα παιδιά της» (1999-2000),

Ιακ. Καμπανέλη «Βίβα Ασπασία» και «Η τελευταία πράξη» (2000-01),

Άντον Τσέχωφ, διασκευή Γ. Μιχαηλίδη «Η κυρία με το σκυλάκι» (2001-02),

Αισχύλου «Ορέστεια» (2002-03),

Ροζέ Βητράκ  «Βικτώρ ή τα παιδιά στην εξουσία» (2003-04),

Άντον Τσέχωφ «Η ζωή είναι ωραία» (Τα μονόπρακτα : «Αίτηση σε γάμο», «Οι βλαβερές συνέπειες του καπνού» και «Η αρκούδα», (2005), Μάνου Ελευθερίου, Μάρως  Δούκα, Μένη Κουμανταρέα, μονόπρακτα με γενικό τίτλο «Μπλε μελαγχολία» (2007),

Ουίλλιαμ Σαίξπηρ «Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας», Άντον Τσέχωφ «Ο θείος Βάνιας» και Γιάννη Σολδάτου «Όταν ο Σκαρίμπας κήρυξε τον πόλεμο κατά της Χαλκίδας» (2007-08).

Τζον Πάτρικ Σάνλεϊ «Η αμφιβολία» στο Θέατρο Μέλι, ενώ την ίδια περίοδο σκηνοθετεί και την κωμωδία της Βίλλης Σωτηροπούλου «Κάθε Δευτέρα χωρίζουμε;» (2009)

 Στην πλούσια δραστηριότητά του καταγράφονται και αρκετά θεατρικά έργα που έγραψε ο ίδιος, όπως “Αυτοψία”, η “Δίκη των 6” , “η μάχη της Αθήνας “ «Η Αθήνα μετά τη βροχή» κ.α.

Στο πλαίσιο της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας 2001-2004 έχει σκηνοθετήσει:

α) στο Μέγαρο Μουσικής την όπερα «Λυσιστράτη» του Μίκη Θεοδωράκη και

β) στο Ηρώδειο το έργο του Ιάκωβου Καμπανέλη «Μια κωμωδία».

Επίσης σκηνοθέτησε: στην Πειραματική της Λυρικής Σκηνής το «Φάρο» του Π.Μ. Ντέιβις το 2004,  με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος το «Τέλος καλό, όλα καλά», του Σαίξπηρ το 2005, και το «Ιφιγένεια η εν Ταύροις» του Ευριπίδη (Φεστιβάλ Επιδαύρου) το 2006.

Έχει σκηνοθετήσει στην τηλεόραση, σε δικά του σενάρια, τις σειρές:

Συμβολαιογράφος, Λαυρεωτικά, Άθλιοι των Αθηνών, Κάθοδος, Θυσία κ.α.

Δίδαξε στο τμήμα θεατρολογίας τού Πανεπιστημίου Αθηνών και στη Δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου.

Λογοτεχνικά έργα:

ΚΕΔΡΟΣ 1980, «Πέτρος Δαρζέντας», μυθιστόρημα,

ΥΑΚΙΝΘΟΣ 1980, «Φιλμ Νουάρ», μυθιστόρημα,

ΚΑΚΤΟΣ 1987, «Νέοι Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς», μελέτη,

ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗΣ 1987, «Η Πύλη», νουβέλα,

ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗΣ 1991, «Τα Φονικά», μυθιστόρημα,

ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗΣ 1995, «λάμδα», μυθιστόρημα,

Τριλογία: Της Μοναξιάς, της Επανάστασης και της Λαγνείας:

ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗΣ 1999, Α΄ τόμος: «Μύηση», μυθιστόρημα,

ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗΣ 2002, Β΄ τόμος: «Λαβύρινθος», μυθιστόρημα,

ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗΣ 2004, Γ΄ τόμος: «Έξοδος», μυθιστόρημα,

Εκδόσεις του Αυγούστου 2008, «Ίλιγγος ‘59», μυθιστόρημα,

Εκδόσεις του Αυγούστου 2011, «Άγιοι έρωτες»

Βασίλης Νάτσιος

Βασίλης Νάτσιος

"Ό,τι βλέπεις είναι αληθινό, ό,τι ακούς μπορεί να μην είναι"

...Γεννήθηκα στα μεγάλα κινηματογραφικά στούντιο και μεγάλωσα σε θεατρικές σκηνές και στα τηλεοπτικά πλατό. Από μικρός έκανα παρέα με όλες τις προσωπικότητες του πολιτισμού μας. Μαζί με τους δικούς μου ανθρώπους, με στηρίζουν συνεχώς, κυρίως με το έργο τους. Ωραία ιστορία, έτσι; Κρίμα που δεν είναι αληθινή! Πάντα μου άρεσε αυτή η εκδοχή. Χρειάζεται ένας μύθος να συντηρεί την πραγματικότητα. Οι δικοί μου μύθοι είναι έγχρωμοι, σινεμασκόπ και εξώφυλλο. Και συνεχίζουν να ζουν στο cosmopoliti…

ΣΧΟΛΙΑ

Your email address will not be published. Required fields are marked *