H Αλεξάνδρα Αϊδίνη από το Α ως το Ω: “Κάθε παράσταση και πρόκληση”

Από την/τον Vasilis Papavasiliou | 5 Δεκεμβρίου 2017

7 ΧΡΟΝΙΑ ΑΘΗΝΑΙΚΑ ΘΕΑΤΡΑ

Κάθε φορά που την βλέπω στη σκηνή, την θαυμάζω ολοένα και περισσότερο για πολλούς λόγους. Είναι από τις πιο χαρισματικές ηθοποιούς της νέας γενιάς, με σημαντική εκφραστική γκάμα, εσωτερικότητα, αισθαντικότητα, σκηνική παρουσία, φυσικότητα, αμεσότητα και άρθρωση. Ένα από τα πιο σημαντικά της προσόντα είναι ότι δεν έχει μανιέρα –σπανίζει στο σύνολο των ηθοποιών- και παρά το νεαρό της ηλικίας της, ταυτίζεται απόλυτα με ρόλους ντάμας, λες και έχει διανύσει χιλιόμετρα επί σκηνής! Η Αλεξάνδρα Αϊδίνη ανήκει στην ελίτ των ηθοποιών που θα διαδεχθούν τους αντίστοιχους παλιούς και καταξιωμένους και έχει να προσφέρει πολλά και καλά στο θέατρο και στην τέχνη γενικότερα. Εκτός από την υποκριτική της δεινότητα διακρίνεται για τη σεμνότητα, το ήθος και την ευγένειά της, προτερήματα που δεν τα βρίσκεις εύκολα σε νέους στην ηλικία ηθοποιούς, που θεωρούν εαυτούς, ειδικά όταν έχουν ταλέντο, ‘’ξεχωριστούς’’ και ‘’ανώτερους’’. Φέτος, συμπρωταγωνιστεί στην παράσταση 7 Χρόνια που μεταφέρθηκε στο θέατρο βασισμένη στην ομώνυμη ισπανική ταινία των Χοσέ Καμπέθα και Κριστιάν Κόντι σε σκηνοθεσία Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλου που παίζεται στο θέατρο ‘’Αποθήκη’’. Η βραβευμένη και όμορφη ηθοποιός, με το ευθυτενές παράστημα, Αλεξάνδρα Αϊδίνη, αποκαλύπτει με τις απαντήσεις της από το Α έως το Ω την παιδεία, την ωριμότητα και την έντονη προσωπικότητά της.

7 ΧΡΟΝΙΑ ΑΘΗΝΑΙΚΑ ΘΕΑΤΡΑ

Αλεξάνδρα Αϊδίνη: Παρούσα!

Βραβείο (ερμηνείας): Ένα ενθαρρυντικό χτύπημα στη πλάτη που δέχεσαι με ευγνωμοσύνη και συνεχίζεις .

Γοητεία: Κάτι κρυμμένο που αποκαλύπτεται τυχαία . Δεν φωνάζει, είναι.

Δεξιότητα: Καλύτερα δεξιοτεχνία.

7 ΧΡΟΝΙΑ ΑΘΗΝΑΙΚΑ ΘΕΑΤΡΑ

7 Χρόνια: Η παράστασή μας στο θέατρο ‘’Αποθήκη’’.  Μια  κρίσιμη αφορμή για αναμέτρηση  με το ποιοι στα αλήθεια είμαστε. Τι έχουμε χτίσει ως εδώ και πόση αλήθεια εμπεριέχει.  Κινούμαστε ανάμεσα στους θεατές και  διερωτόμαστε μαζί τους. Πόσο επιθετικοί μπορούμε να γίνουμε για να αμυνθούμε;

Ζεστασιά:  Το γουργουρητό του γάτου μου πάνω στα πόδια μου, τώρα. Μια αγκαλιά.

Ηθοποιός: Ένας τεχνίτης που δουλεύει ομαδικά. Ένας μεγάλος που συνεχίζει να πιστεύει στη χαρά του παιχνιδιού.

Θέατρο: Από πολύ παλιά.. Άνθρωποι γύρω από τη φωτιά μια κρύα νύχτα, μοιράζονται τις ιστορίες τους για να φοβούνται λιγότερο.

Ιδεώδη: Nα είναι συνεπή με τις πράξεις.

Καλλιτεχνικά σχέδια: To τώρα μου ανήκει στα 7 Χρόνια. Κάθε παράσταση και πρόκληση. Στο  κοντινό μέλλον,  “H Μεγάλη Χίμαιρα” σαλπάρει, εκτός Αθηνών.

Λόγιος: Λογιών, λογιών άνθρωποι, παντού, που έχουν κάτι να σου μάθουν. Σιωπηλά, σοφά και ανεπιτήδευτα.

Μεταμοντερνισμός: Όρος παρεξηγημένος . Όπου τον ακούς πια, κρατάς μικρό καλάθι..

Νέα γενιά ηθοποιών: Πολύ πιο συνειδητοποιημένοι σε σχέση με το  δύσκολο δρόμο που διάλεξαν. Έχουν μάθει να δημιουργούν με υλικό, το δύσκολο.

AT171011_1214a

Ξένο ρεπερτόριο: Αν αφορά ουσιαστικά την ύπαρξη τίποτα δεν είναι ξένο.

Ορόσημο: Αυτό που σε σχημάτισε, του χρωστάς, ναι, αλλά και του οφείλεις να πας παραπέρα.

Πλοκή: Όσο πιο απλή, τόσο πιο ενδιαφέρουσα και μυστηριώδης.

Ρολόι: To τελευταίο, ίσως, που έχει σημασία, σε σχέση με άλλες παραμέτρους.

Συνεργασίες: Aυτό που πρωτίστως μετράει και σε καθορίζει.

Ταπεινότητα: Όταν επιδεικνύεται, παύει να είναι.

Υπευθυνότητα: Ωριμότητα. Συνείδηση.

Φιλοδοξίες: Όλους μας κινούν αλλά στα αλήθεια , τι να τις κάνεις; Άλλα και πολύ ουσιαστικότερα μας εξελίσσουν.

Χαρακτήρες θεατρικοί: Αποτυπώματα  που γυρεύουν να ζήσουν ξανά και ξανά και να μας συναντήσουν μέσα στο χρόνο…

Ψυχόδραμα: Σεβαστό και χρήσιμο αλλά ιδιαιτέρως περιοριστικό, ειδικά μέσα  στο ίδιο το θέατρο.

Ωριμότητα: Υπευθυνότητα . Συνειδητότητα.

7 ΧΡΟΝΙΑ ΑΘΗΝΑΙΚΑ ΘΕΑΤΡΑ

 

Vasilis Papavasiliou

Vasilis Papavasiliou

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Θεσσαλονίκη, την οποία δεν αποχωρίζομαι ποτέ. Αγαπώ με πάθος το θέατρο (γι'αυτό θα μπορούσα να γίνω ηθοποιός ή σκηνοθέτης) καθώς επίσης και τον κινηματογράφο. Εκτιμώ την ευγένεια, την ειλικρίνεια και τους καλούς τρόπους συμπεριφοράς στους ανθρώπους και με ενοχλεί το ψέμα, η αχαριστία, η αγνωμοσύνη και το ''δήθεν'' στις κοινωνικές συναναστροφές. Κάποτε έκανα εύκολα φιλίες, αλλά μετά από πολλές απογοητεύσεις, τις επιλέγω με περισσότερη αυστηρότητα.

ΣΧΟΛΙΑ

Your email address will not be published. Required fields are marked *