H Θέμις Μαρσέλλου από το Α ως το Ω: “Δεν καταλαβαίνω γιατί τα ωραία πράγματα πρέπει να τελειώνουν”

Από την/τον Vasilis Papavasiliou | 15 Μαρτίου 2018

DSC_0067

Το έχω γράψει πολλές φορές και θα το επισημάνω άλλη μία ακόμη, ότι το δυσκολότερο θεατρικό είδος- ιδιαίτερα στην Ελλάδα που δεν υπάρχουν εξειδικευμένες σχολές και ηθοποιοί που να εντρυφούν σε αυτό- μετά τη μέγιστη των μεγίστων τραγωδία, είναι το μιούζικαλ. Κι αυτό γιατί ο σκηνοθέτης έχει να συντονίσει και να ‘’ ενορχηστρώσει’’, κατά τη διάρκεια του στησίματος του, τόσα πολλά πράγματα μαζί με τη βοήθεια βέβαια και των άλλων συντελεστών,  που απαιτούνται πολλές γνώσεις, φαντασία, μεράκι, κόπος και ατελείωτες ώρες προβών .Ένα μιούζικαλ, όπως πολλοί πιστεύουν, δεν είναι ένα εύπεπτο και ανάλαφρο είδος, εμπεριέχει στο σύνολο του μουσική, χορό, τραγούδι και το βασικότερο, ίσως, όλων την υποκριτική που δυστυχώς όλες αυτές τις δεινότητες μαζί, ελάχιστοι Έλληνες ηθοποιοί διαθέτουν… Μία σκηνοθέτις που κατόρθωσε να πετύχει όλα αυτά- άλλωστε είναι μετρημένοι στα δάχτυλα οι σκηνοθέτες που ασχολούνται με το μιούζικαλ και είναι επιτυχημένοι στην Ελλάδα –  μαιτρ του είδους που πρωτοασχολήθηκε και πρωτοανέβασε  πολλά  από τα αντίστοιχα που παίζονται επί σειρά ετών στο West End του Λονδίνου και στο Broadway, είναι η άξια . Συν τω χρόνω, το πάθος της, η αφοσίωση της και η πολλή δουλειά συνέβαλλαν, ώστε να αναδειχτούν σε hit πολλές δουλειές της και να γνωρίσουν μεγάλη καλλιτεχνική και εισπρακτική επιτυχία, αφού παίχτηκαν για περισσότερες από μία σεζόν. Το προτελευταίο της sold out ανέβασμα ήταν το δημοφιλές και αγαπημένο μιούζικαλ ‘’Mamma Mia’’, ενώ το ολόφρεσκο , διαχρονικό και πολυσυζητημένο  ‘’Jesus Christ Superstar’’ που παίζεται στο θέατρο Ακροπόλ, συνεχίζει την επιτυχημένη του πορεία. Ανακαλύψτε την δημιουργική Θέμιδα Μαρσέλλου από το Α έως το Ω.

8-13

Ανεξιθρησκεία: Ο κάθε άνθρωπος μπορεί να πιστεύει σε όποια ανώτερη δύναμη έχει ανάγκη. Φτάνει να μην ενοχλεί τους άλλους ανθρώπους και ο,τιδήποτε ζωντανό στη γη.

Βήμα: Δύο πράγματα. Το ευκαιριακό προνόμιο να ακούγεται ο λόγος σου και μια πράξη που σε κάνει να νιώθεις ότι έγινες λίγο καλύτερος.

Γενναιοψυχία: Να αντέχεις… Να συνεχίζεις…

Δημιουργία: Να νιώθεις αυτή την ανάταση και το βάσανο…που μόνο η δημιουργία μπορεί να σε κάνει να νιώσεις. Την υπέρτατη μορφή της, την ένιωσα όταν γέννησα τα παιδιά μου.

Έμπνευση: Καταπληκτικό όταν έρχεται και σε βρίσκει… Βασανιστικό όταν ψάχνεις εσύ να τη βρεις, κυρίως όταν ο χρόνος πιέζει.

Ζωντάνια: Είναι πάντα δίπλα μου για όσο κι αν χρειαστεί, όταν κάνω αυτό που αγαπάω ή όταν είμαι με ανθρώπους που νιώθω ότι με αγαπούν.

Ήττα: Όταν ήμουν μικρότερη, νόμιζα ότι ήταν το τέλος. Τώρα έχω μάθει πια, πως αν τη διαχειριστείς σωστά, το πιθανότερο είναι να φέρει μακροπρόθεσμα, μια μεγαλύτερη και ανέλπιστη νίκη.

6-12

Θέμις Μαρσέλλου: Η γιαγιά μου κι εγώ!

Jesus Christ Superstar: Το πρώτο μιούζικαλ που είδα στη ζωή μου! Πολύ μικρή! Του το χρώσταγα…

Κοστούμια: Εμένα λοιπόν, αυτή η λέξη με παραπέμπει σε αυτό που ο μπαμπάς μου δεν ήθελε καθόλου να φοράει. Το ανδρικό κοστούμι…

Λάμψη: Την έχουν κάποιοι άνθρωποι. Χωρίς να προσπαθούν γι αυτό… Και είναι τόσο πιο σημαντική από την ομορφιά. Για όσους μπορούν να τη δουν…

Μουσική: Η ζωή μου!!! Μαζί με το θέατρο…

Νέα γενιά ηθοποιών: Σαν την παλιά, πιο καταρτισμένη και πιο ενήμερη.

Ξένα μιούζικαλ: Τα καλά, πρόκληση για να γίνουν δικά μας και να πάψουν να είναι μόνο ξένα.

Ορχήστρα: Η ψυχή και η μαγεία σε ένα μιούζικαλ. Ζει, αναπνέει και πάλλεται, μαζί με τους ηθοποιούς κάθε βράδυ.

Παράδεισος: Τα παιδιά μου, η δουλειά μου, το σπίτι μου.

Ρατσισμός: Τον σιχαίνομαι σε οποιαδήποτε μορφή του!

Σκηνοθεσία: Σταυρόλεξο, επικοινωνία, δημιουργία.

Τραγούδι: Μάνος Χατζιδάκις, Νίκος Γκάτσος.

ανταμς16-1024x884

Υπερπαραγωγή: Jesus Christ Superstar στο θέατρο Ακροπόλ!

Φαντασμαγορία: Περιττή και ενοχλητική, αν δεν έχει λόγο και υπόβαθρο να υπάρχει.

Χορογραφία: Λατρεύω το χορό. Ένας ιδιοφυής χορογράφος μπορεί να απογειώσει μια παράσταση!

Ψυχολογία: Δεν συμπαθώ τους ψυχολόγους… Προτιμάω τους αληθινούς φίλους.

Ωραίο φινάλε: Ακόμα δεν έχω συμβιβαστεί και δεν καταλαβαίνω γιατί τα ωραία πράγματα πρέπει να τελειώνουν.

IMG_1918

Vasilis Papavasiliou

Vasilis Papavasiliou

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Θεσσαλονίκη, την οποία δεν αποχωρίζομαι ποτέ. Αγαπώ με πάθος το θέατρο (γι'αυτό θα μπορούσα να γίνω ηθοποιός ή σκηνοθέτης) καθώς επίσης και τον κινηματογράφο. Εκτιμώ την ευγένεια, την ειλικρίνεια και τους καλούς τρόπους συμπεριφοράς στους ανθρώπους και με ενοχλεί το ψέμα, η αχαριστία, η αγνωμοσύνη και το ''δήθεν'' στις κοινωνικές συναναστροφές. Κάποτε έκανα εύκολα φιλίες, αλλά μετά από πολλές απογοητεύσεις, τις επιλέγω με περισσότερη αυστηρότητα.

ΣΧΟΛΙΑ

Your email address will not be published. Required fields are marked *