H Kάτια Δανδουλάκη από το Α ως το Ω: “Η μεγαλοψυχία είναι από τα πιο ώριμα και μεγάλα συναισθήματα”

Από την/τον Vasilis Papavasiliou | 19 Ιανουαρίου 2018

000000000000000000000000000

Η αδιαμφισβήτητα μεγάλης καλλιτεχνικής αξίας κυρία του θεάτρου μας Κάτια Δανδουλάκη στη μεστή μακρόχρονη πορεία της , ειδικά στο θέατρο,  έχει υποδυθεί τους πιο ενδιαφέροντες και σημαντικούς ρόλους της παγκόσμιας δραματολογίας και έχει ανεβάσει τα πιο σπουδαία έργα, σφραγίζοντας με χρυσά γράμματα το αποτύπωμά της.  Είναι από τις πιο φινετσάτες και classy θεατρίνες της ελληνικής σκηνής και ξεχωρίζει για το ήθος, την παιδεία, την ευγένεια και την διακριτικότητά της.  Παθιάζεται με το θέατρο και έχει αφιερώσει όλο της το ‘’είναι’’ σε αυτό και όλες οι παραστάσεις της είναι προσεγμένες μέχρι την τελευταία λεπτομέρειά τους, ξεκινώντας από το έργο, τον σκηνοθέτη, τους συντελεστές, τα σκηνικά, τα κοστούμια, τα φώτα και φυσικά τη μετάφραση.  Η φετινή της δουλειά, η κομεντί του Τζον Ντι Πιέτρο που σκηνοθέτησε αριστοτεχνικά ο χαρισματικός Πέτρος Φιλιππίδης και παίζεται στο θέατρο ‘’Κάτια Δανδουλάκη’’ είναι ένα κόσμημα λεπτού χιούμορ με δραματικές πινελιές, εύρυθμη, με έξυπνες ατάκες, περίτεχνη σκηνογραφία και υπέροχους φωτισμούς.  Σκιαγραφεί σε βάθος τις συζυγικές, οικογενειακές και γενικά τις ανθρώπινες σχέσεις μέσα από ένα καλογραμμένο κείμενο και ταυτόχρονα είναι και διδακτικό – κατά τη γνώμη μου καλά κάνει, ό,τι διδάσκει δεν πρέπει να θεωρείται παρωχημένο – και δίνει την δυνατότητα να θαυμάσουμε επί σκηνής ερμηνευτικά δύο υπέροχα ντουέτα.  Το πρώτο που είναι οι γονείς το υποδύονται με μεγάλη εμπειρία, τεχνική και δεξιοτεχνία η γεμάτη από φως και λάμψη κυριολεκτικά και μεταφορικά επί και εκτός σκηνής Κάτια Δανδουλάκη και ο εξαιρετικός Γιώργος Παρτσαλάκης, ενώ το δεύτερο που είναι τα παιδιά, ο Αλμπέρτο Φάις και η Δανάη Σκιάδη, εξαιρετικοί στους ρόλους τους. Είναι οι αυριανοί ηθοποιοί του καλού θεάτρου.  Θαυμάστε την απαστράπτουσα, και με ουσία παράλληλα σπουδαία ηθοποιό Κάτια Δανδουλάκη από το Α έως το Ω.

Απιστία:  Είναι κάτι πολύ ανθρώπινο, πολλές φορές αναπόφευκτο, που αφήνει, όμως, μία γεύση πολύ πικρή και στον έναν και στον άλλον.

Βιβλιογραφία:  Απόλυτα χρήσιμη.  Η τεκμηρίωση είναι πάντα σοφία, είναι γνώση!

Γόητρο:  Δεν ξέρω τι σημασία δίνουμε σήμερα.  Για εμένα έχει θετική έννοια.  Βλέπω μία λάμψη και ένα θαυμασμό στη λέξη αυτή!

Διανοούμενος:  Είναι ο άνθρωπος που έχει θέσει ως στόχο του να φύγει από την καθημερινότητα και να περάσει στην ουσία…

Έξυπνα, μικρά ψέματα:  Επιβεβλημένα, αν και αφήνουν πάντα σημάδια.  Θα προτιμούσα να μην υπάρχουν μέσα στη ζωή, να υπάρχει μόνον η αλήθεια, αλλά δυστυχώς είναι αναπόφευκτα.

Ζωή:  Το δώρο του Θεού!

Ηθοποιός:  Πολλές ζωές, πολύ φως, πολλά άγχη, πολύς πόνος, πολλές χαρές και λύπες.

Θεατράνθρωπος:  Ο συνεργάτης που αποζητούμε πάντα οι ηθοποιοί, κάποιος που να μας οδηγεί, με την πλατύτερη γνώση, στο μαγικό θέατρο.

Ιδεώδες:  Πολυπόθητο, γοητευτικό και ταυτόχρονα σχεδόν ανέφικτο.

katia

Κάτια Δανδουλάκη:  Αυτή που μετά από τόσα χρόνια ο καθένας έχει μάθει να την βλέπει με τα δικά του μάτια.

Λάμψη:  Δεν αποκτάται, είναι κάτι που εκπέμπει η ψυχή…

Μεγαλοψυχία:  Από τα πιο ώριμα και μεγάλα συναισθήματα.

Νομοτέλεια:  Η νομοτέλεια χρειάζεται απόλυτη αποδοχή, πολύ δύσκολο, πολλές φορές, να το κάνει κανείς, αλλά αναγκαίο.

Ξένο ή ελληνικό ρεπερτόριο:  Ο,τιδήποτε είναι στέρεο και καλό σαν προϊόν.

Οικογενειακές σχέσεις:  Ό,τι πιο ευαίσθητο, ό,τι πιο πολύτιμο για την υπόλοιπη ζωή.  Από τα πολύ παιδικά χρόνια ξεκινά και μετράει πάρα πολύ για το μέλλον…

Πέτρος Φιλιππίδης:  Ένας άνθρωπος που έχει να χαρίσει πολλά δώρα στο θέατρο και τα χαρίζει γιατί έχει αυτή τη διαθεσιμότητα για δημιουργία.  Κι ατό είναι πολύ μεγάλη υπόθεση!

00000-1

Ρόλοι:  Πολλές ζωές, άλλοτε ανεξιχνίαστες, άλλοτε δύσβατες αλλά πάντα ενδιαφέρουσες.

Σύγχρονοι συγγραφείς:  Είναι ένας μεγάλος πόνος αυτός, γιατί υπάρχουν ταλέντα μέσα σε μία εποχή που μόνο γκρεμίζει αυτή τη στιγμή.

Τζον ντι Πιέτρο:  Ελπίδα για το θέατρο.  Ένας νέος άνθρωπος με πολλές επιτυχίες και του χρωστώ ευγνωμοσύνη για το υπέροχο δώρο που μου έκανε. Το έργο του!

Υστεροφημία: Απασχολεί πάρα πολύ τον κόσμο και τα δημόσια πρόσωπα. Αναρωτιέμαι γιατί δεν με απασχόλησε ποτέ…

Φήμη: Είναι ένας στόχος για έναν καλλιτέχνη που θέλει να γίνει διάσημος αλλά και μια παγίδα από την άλλη μεριά για την πώς τη διαχειρίζεσαι…

Χάσμα γενεών: Νομίζω,  είναι αναπόφευκτο . Πάντα υπήρχε και πάντα θα υπάρχει.

Ψυχολόγος: Είναι ένα επάγγελμα ιερό, εξαιρετικά δύσκολο, γιατί κάποιος  πρέπει πρώτα να έχει αποδεχτεί και να έχει λύσει τα δικά του προβλήματα. Αν μπορούμε να το πάρουμε ως ανθρώπινη ιδιότητα και να ψυχολογήσουμε κάποιον, είναι πολύ ενδιαφέρουσα διαδρομή. Και για εμάς που είμαστε ηθοποιοί είναι το πρώτο βήμα για να κατανοήσουμε τον εαυτό μας και τις ζωές που έχουμε να ζήσουμε επάνω στη σκηνή.

Ωριμότητα: Αυτή η περίφημη ωριμότητα έρχεται ή δεν έρχεται ποτέ. Γι’ αυτήν παλεύουμε… Αν την αποκτήσουμε , είμαστε πολύ τυχεροί. Θέλει πολλή δουλειά γι’αυτό.

39-1

 

 

Vasilis Papavasiliou

Vasilis Papavasiliou

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Θεσσαλονίκη, την οποία δεν αποχωρίζομαι ποτέ. Αγαπώ με πάθος το θέατρο (γι'αυτό θα μπορούσα να γίνω ηθοποιός ή σκηνοθέτης) καθώς επίσης και τον κινηματογράφο. Εκτιμώ την ευγένεια, την ειλικρίνεια και τους καλούς τρόπους συμπεριφοράς στους ανθρώπους και με ενοχλεί το ψέμα, η αχαριστία, η αγνωμοσύνη και το ''δήθεν'' στις κοινωνικές συναναστροφές. Κάποτε έκανα εύκολα φιλίες, αλλά μετά από πολλές απογοητεύσεις, τις επιλέγω με περισσότερη αυστηρότητα.

ΣΧΟΛΙΑ

Your email address will not be published. Required fields are marked *