O Πυγμαλίων Δαδακαρίδης από το Α ως το Ω: “Ωραίος ρόλος είναι αυτός που περιμένεις να συναντηθείς την επόμενη μέρα”

Από την/τον Vasilis Papavasiliou | 25 Σεπτεμβρίου 2018

0000

Επειδή, ο Πυγμαλίων Δαδακαρίδης ανήκει στη νέα γενιά των ηθοποιών και αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση, μου δίνει την αφορμή να αναφερθώ πρωτίστως στην προσωπική και κοινωνική του ζωή, καθώς και των συναδέλφων του και κατά δεύτερον -αντίστροφα δηλαδή- να  επικεντρωθώ  σε ό,τι αφορά στην επαγγελματική του ιδιότητα.  Αυτήν τη φορά θα ήθελα να ξεκαθαρίσω και να βάλω κάποια πράγματα στη θέση τους, αν και το έχω κάνει κατά καιρούς, όχι όμως, τόσο διεξοδικά.  Ο Πυγμαλίων Δαδακαρίδης ανήκει στους ελάχιστους εκείνους νέους ηθοποιούς που ξεχωρίζουν για την ευγένεια, το ήθος, τους χαμηλούς τους τόνους, τη σεμνότητα και τη διακριτικότητά τους.  Είναι ο άνθρωπος της διπλανής μας πόρτας, όπως όλοι μας!… Και έχει τόσα πολλά χαρίσματα και πληθωρικό ταλέντο! Διαθέτει εκφραστικά μέσα αδιαμφισβήτητα, έχει άστρο, είναι ανεπιτήδευτος , δεν έχει μανιέρα   και είναι το ίδιο εξαιρετικός από υποκριτικής δεξιοτεχνίας τόσο στην τηλεόραση και τον κινηματογράφο όσο και στη σκηνή…  Σε λίγα χρόνια θα διαδεχθεί τους παλιούς και άξιους συναδέλφους τους, που είναι τόσο ‘’ταπεινοί ‘’ στη ζωή και στη συμπεριφορά τους – όπως και ο ίδιος άλλωστε– γιατί όταν πατάς γερά στα πόδια σου και έχεις ταλέντο το αποδεικνύεις έμπρακτα και δεν ρίχνεις στάχτη στα μάτια του κόσμου με σταριλίκια, δηθενιές και βεντετισμούς για να καλύψεις την αταλαντοσύνη σου…

Αντίθετα, πολλοί συνάδελφοί του από τη νέα γενιά και όχι μόνον – και ιδιαίτερα εκείνοι που παίζουν σε τηλεοπτικές σειρές, όπου αποκτούν αναγνωρισιμότητα – πιστεύουν ότι είναι, αν όχι Θεοί, μικροί Θεοί.  Και έχουν ύφος, έπαρση, μεγάλη ιδέα για τον εαυτό τους και δεν θα μιλούν προφανώς ούτε στη μάνα τους… Φανταστείτε οι γιατροί που σώζουν ζωές πώς πρέπει να συμπεριφέρονται!.. Εκείνο που θέλω να διαχωρίσω και να τονίσω είναι ότι ‘’καλός ηθοποιός’’ δεν είναι αυτός που παίζει κάθε χρόνο σε σίριαλ – τα πιο πολλά ανούσια και άνευ λόγου και αιτίας – αλλά εκείνος που παίζει κάθε χρόνο στο θέατρο και είναι ‘’γυμνός’’ επάνω στη σκηνή και έτοιμος να αντιμετωπίσει το κοινό πρόσωπο με πρόσωπο… Αυτά προς το παρόν και θα επανέλθω…

Ο πολυτάλαντος και χαρισματικός ηθοποιός Πυγμαλίων Δαδακαρίδης έχει πολλή δουλειά μπροστά του τη χειμερινή σεζόν και μπράβο του γιατί το αξίζει!  Από τις 26 Σεπτεμβρίου έρχεται στη Θεσσαλονίκη στο θέατρο Αριστοτέλειον, όπου συμπρωταγωνιστεί στο ‘’Δείπνο ηλιθίων’’ του Φρανσίς Βεμπέρ, το οποίο θα μεταφερθεί για τρίτη συνεχή σεζόν στην Αθήνα στο θέατρο ‘’Κάππα’’.  Θα σκηνοθετήσει την κωμωδία του Βαγγέλη Αλεξανδρή και Οδυσσέα Ανδρούτσου ‘’Homo Greco’’ που θα ανέβει το Δεκέμβριο ( Δευτέρα και Τρίτη ) στο θέατρο ‘’Σταθμός’’ , ενώ το Μάιο θα πρωταγωνιστήσει στο ‘’Γαϊτανάκι’’ του Άρθουρ Σνίτσλερ στο Δημοτικό θέατρο Πειραιά σε σκηνοθεσία του άξιου Θωμά Μοσχόπουλου.  Η καθώς πρέπει συμπεριφορά του, εκτός του πληθωρικού του ταλέντου φαίνεται και από το λεξιλόγιο που χρησιμοποιεί από το Α έως το Ω στην άκρως ενδιαφέρουσα συνέντευξη του.

Αφοσίωση:  Η πίστη στο να γίνονται τα πράγματα καλύτερα.

Βλέψεις:  Να είμαι υγιής για να μπορώ να κάνω αυτά που αγαπώ.

Γάμος:  ‘’Κοιτάζοντας σε να μετρώ πόσα μισά δεν πρόλαβα να αφήσω’’ (Κική Δημουλά).

δειπνο2

Δείπνο ηλιθίων:   Ένα υπέροχο παραμύθι με αληθινή διάσταση.

Ευγένεια:  Επιτομή της καθημερινότητας.

Ζωή:  Μία τρελή μαϊμού…

Homo Greco:  Ελληνική σάτιρα στην ιστορία μας και στις αρχές μας.

Θεατρικό είδος (αγαπημένο):  Αρκεί να με πείθει ο μύθος.

Ισορροπία:  Να θυμάμαι ποιος είμαι, από πού προέρχομαι και πού θέλω να πάω.

Κόλαση:  Η αγένεια…

Λογική:  Αυτό που ψάχνουμε να βρούμε όλοι οι παράλογοι.

Μανιέρα:  Ευκολία…

Νέα γενιά ηθοποιών:  Η κάθε νέα γενιά νομίζω ότι είναι ένα κλικ καλύτερη από την προηγούμενη…(εύχομαι να μην το διαβάσει αυτό η προηγούμενη ( γέλια!)

Ξένοι ηθοποιοί:  Ουσιαστική και οργανωτική παιδεία που ψάχνουν να βρουν το χαοτικό χιούμορ του Έλληνα…

Ονειρικός:  Μάνος Ελευθερίου…

22228527_925777320910813_8620946672375769709_n

Πυγμαλίων Δαδακαρίδης:  ‘’Ναι , εγώ είμαι, τι έκανα πάλι;’’

Ρατσισμός:  ‘’Αγάπα τον άνθρωπο, γιατί είσαι εσύ!’’ (Νίκος Καζαντζάκης).

Σκηνοθεσία:  Πατρότητα…

Το Γαϊτανάκι (του Άρθουρ Σνίτσλερ):  Καινούργια ερωμένη…

Υποψία:  Εγωισμός

Φθορά:  Ο χρόνος, ο οποίος μάλιστα είναι αναπόφευκτος…

Χαρμολύπη:  Ταξίδια…

Ψυχαγωγία:  Σινεμά

Ωραίος ρόλος:  Αυτός που περιμένεις να συναντηθείς την επόμενη ημέρα.  Ένας από τους πιο αγαπημένους μου ο Βασιλιάς Ληρ!

δειπνο2

 

Vasilis Papavasiliou

Vasilis Papavasiliou

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Θεσσαλονίκη, την οποία δεν αποχωρίζομαι ποτέ. Αγαπώ με πάθος το θέατρο (γι'αυτό θα μπορούσα να γίνω ηθοποιός ή σκηνοθέτης) καθώς επίσης και τον κινηματογράφο. Εκτιμώ την ευγένεια, την ειλικρίνεια και τους καλούς τρόπους συμπεριφοράς στους ανθρώπους και με ενοχλεί το ψέμα, η αχαριστία, η αγνωμοσύνη και το ''δήθεν'' στις κοινωνικές συναναστροφές. Κάποτε έκανα εύκολα φιλίες, αλλά μετά από πολλές απογοητεύσεις, τις επιλέγω με περισσότερη αυστηρότητα.

2 ΣΧΟΛΙΑ

  1. betty

    2018/09/25 στις 14:28

    Η κόλαση του είναι η αγένεια;;; Δεν πρέπει να περνά και μέρα στον παράδεισο, εδώ στην Ελλάδα.

  2. Χριστινα

    2018/09/25 στις 22:15

    Υπεροχος και στο κινηματογραφο “Ετερος εγω”

ΣΧΟΛΙΑ

Your email address will not be published. Required fields are marked *