“Tι να σου κάνω μωρέ΄”..

Από την/τον Τάσος Κατρής Θεοδωρόπουλος (TAZ) | 6 Μαΐου 2018

 

4447281-750x430Ο ΤΑΖ βάφει τα μαλλιά του λιλά, παρακολουθώντας το πώς ένας σοβαρός πολιτικός άντρας, εκφράζει την  κοινωνική του στάση.

Όταν η απάντηση ενός πρωθυπουργού σε ηλικιωμένη, είναι «τι να σου κάνω μωρέ;» τι να σχολιάσω;

Έχουμε μια άτυπη γραμμή εδώ στο Cosmopoliti που μας γλιτώνει από την τοξικότητα του έξω κόσμου. Αυτή η γραμμή είναι πως δε ασχολούμαστε με πολιτική και πολιτικούς, όχι επειδή δεν έχουμε άποψη ή είμαστε απολιτίκ αλλά ακριβώς επειδή έχουμε. Κι αυτή μας η άποψη είναι η αποχή από την αναπαραγωγή κούφιων πολιτικών ειδήσεων που παίζουν σε λούπα (κάθε μέρα ακριβώς τα ίδια) και η επιμονή μας στην αναζήτηση της ευτυχίας η οποία έχει γίνει κι αυτό αμάρτημα για τους «σοβαρούς». Αν δηλαδή κάθε μέρα δεν ασχολείσαι με τα «σοβαρά» θέματα και προτιμάς το θέατρο ή το σινεμά ή τους φίλους σου και τα νυχτοπερπατήματά, είσαι πολύ «ελαφρύς».

Όμως η ζωή παίζει σε πολλά ταμπλό. Και πλέουν υπάρχουν αποδείξεις. Ένα κοσμικό ρεπορτάζ ή μια δήλωση του Μαζωνάκη, ειλικρινά φίλε είναι πολύ πιο σοβαρό τελικά από την ατάκα του τίτλου στο άρθρο που απάντησε ο Αλέξης Τσίπρας στη Λήμνο σε μια ηλικιωμένη κυρία η οποία απλά του είπε «μου έκοψες τη σύνταξη». Ξεπερνάει κάθε όριο λογικής και αξιοπρέπειας και μοιάζει περισσότερο με ατάκα επιθεώρησης. Υπάρχει γαμώτο μου ένα όριο κατανόησης και ευγένειας, σε όλα. Αν έχεις έφεση να το ξεπερνάς μιλώντας σαν ντάτσουν, υπάρχει πρόβλημα.

Πάντα αναρωτιόμουν τι ψυχοπαθολογία πρέπει να έχει κάποιος για να ασχοληθεί «επαγγελματικά» με την πολιτική, πόσο μάλλον να γίνει πρόεδρος ή πρωθυπουργός. Τόσο άγχος, τόση διαπλοκή, τόσες κούφιες δηλώσεις, ταξίδια της μία ώρας και αποτέλεσμα μηδέν. Ο φυσιολογικός άνθρωπος θέλει απλά μια κανονική δουλειά, να χτίσει ένα σπιτάκι να βλέπει ταινίες με τη φαμίλια του. Ο άλλος, προφανώς και πάσχει από κρίσεις μεγαλείου. Λέω «επαγγελματικά» γιατί στην ουσία, όσο κι αν από τις αποφάσεις του και τα ντουζένια του κρίνεται η ζωή όλων μας, δεν το κάνει υπέρ πίστεως και πατρίδας. Το κάνει επειδή έχει έναν χοντρό μισθό. Μόνο που όσο κι αν έχουμε αριστερά (WTF) στην κυβέρνηση αυτής της χώρας, οι νόμοι ήταν και θα είναι καπιταλιστικοί. Σου δίνω χοντρό μισθό επειδή αποδίδεις και βγάζω κέρδος από αυτό. Σε αυτή τη λογική, οι καπιταλιστές, οι εργοδότες δηλαδή που πληρώνουν τον όποιο πρωθυπουργό, είμαστε όλοι εμείς οι Έλληνες που το παράδοξο είναι πως ταυτόχρονα είμαστε δουλοπάροικοι. Είμαστε εργοδότες που πληρώνουν από την τσέπη τους, για να χάνουν λεφτά.

Και αυτό, για να μην θεωρηθεί προσωπική επίθεση, δεν το έκανε μόνο ο Αλέξης, συμβαίνει σε 100 άλλες χώρες. Μπροστά στη συγκεκριμένη φράση του Αλέξη, οι ατάκες του Τραμπ πχ θα έπρεπε να έχουν προκαλέσει παγκόσμιο πόλεμο. Κι αυτό είναι ενδεικτικά όλα αυτά του πως σκεφτόμαστε και πράττουμε. Ψηφίζουμε κάποιον, ακούμε τις μπουρδαμάρες που λέει (και τις έλεγε και πριν αλλά τότε μας άρεσαν) και μετά όλοι μας αναρωτιόμαστε πως ανέβηκε στην κυβέρνηση. Κανείς δεν παραδέχεται πως τον ψήφισε και γιατί να το παραδεχτεί αφού όπως ο Ερντογάν, προκήρυξε για να σφίξουν οι κώλοι εκλογές μόλις δύο μήνες πριν, στο οποίο μεσοδιάστημα όλα θα μοιάζουν με σχολική γιορτή, εκτός από τα γεωπολιτικά παιχνίδια και διάφορους αδιάφορους στην τελική, Έλληνες στρατιώτες φυλακισμένους σε άθλια κατάσταση. Κι εμείς τα βλέπουμε όλα αυτά σαν σινεμά. Όπως το «Εξπρές του Μεσονυκτίου». Για να τελειώνουμε, λίγο πολύ όλοι ξέρουμε πως η πολιτική είναι τσίρκο συμφερόντων. Όμως που πας  με το πόδι (ή τη γλώσσα) κουτσό να μου κάνεις τη σχοινοβάτισσα;

Τη φράση «μωρέ» δεν τη λέω ούτε στη μάνα μου. Λίγο του έλειπε του Αλέξη (πηγή http://www.iefimerida.gr/news/413842/ti-na-soy-kano-more-oi-apisteytes-apantiseis-tsipra-se-katoikoys-tis-limnoy   ) να πει «μωρή» στη γιαγιά που θα ήταν και πιο τίμιο σε σχέση με τον τρόπο που ο Αλέξης μεταφράζει τα συναισθήματά του σε λαλιά. Όταν η αμηχανία συνεργάζεται με την έπαρση γεννιούνται τέρατα. Και χωρίς να με ενδιαφέρει σε αυτό το άρθρο το αν ο Αλέξης είναι ή δεν είναι ικανός ηγέτης, είμαι σίγουρος πως απλά εκτελεί εντολές άλλων και έχει βγει εκτός χωροχρόνου. Ευτυχώς πλησιάζει η Eurovision, να ασχολούμαστε με τη Φουρέιρα, που  χορεύει στον χώρο που εκείνη επιλέγει και όχι άλλοι για αυτήν.

******Για μηνύσεις και απλήρωτα δάνεια, στείλτε μήνυμα στο terra_gelida@hotmail.com. Για μαύρες ορχιδέες, δέχομαι παραγγελίες στο www.facebook.com/tazthebuzz

 

Τάσος Κατρής Θεοδωρόπουλος (TAZ)

Τάσος Κατρής Θεοδωρόπουλος (TAZ)

Μικρός ήθελε να γίνει καραγκιοζοπαίχτης και πορνοστάρ. Αγαπημένη του ταινία είναι «Η Υπολοχαγός Νατάσσα» γιατί πάντα κλαίει εκεί που η Αλίκη βρίσκει το παιδί της και ξεμουγκεύει. Στα σινεμά τον έβαζαν πάντα τσάμπα γιατί χάζευε με τις ώρες τις φωτογραφίες από έξω και τον λυπόντουσαν για φτωχό. Τότε αποφάσισε ότι η ζωή είναι σινεμά. Από τα media πέρασε μια μέρα τυχαία σαν ντελιβεράς με καφέδες, αλλά τον έκαναν συντάκτη για λόγους που σύντομα θα διδάσκονται ως παράδειγμα προς αποφυγή σε όλα τα πανεπιστημιακά τμήματα των media.

ΕΝΑ ΣΧΟΛΙ0

  1. argyro

    2018/05/06 στις 14:23

    Μαντάς!Μαντάς!χαχαχαχα

ΣΧΟΛΙΑ

Your email address will not be published. Required fields are marked *