Είδαμε “Το πράσινό μου το φουστανάκι” με την Τζούλη Σούμα στην επίσημη πρεμιέρα @θέατρο Αλκμήνη

Από την/τον Βασίλης Νάτσιος | 16 Δεκεμβρίου 2016

 

3

Βρε έχεις δύναμη εσύ, όλα τα καταφέρνεις… Πάψε με σκέψεις ζοφερές το νου να γυροφέρνεις…Είσαι η καλύτερη εσύ, μην κλαις, δεν σου αξίζει, τι να πουν άλλοι που πονούν κι η πείνα τους θερίζει;.. Γέλα…πολύ.. και δυνατά και δείχνε τη χαρά σου… ζήσε… πολλά να’ χεις να λες αύριο στα παιδιά σου…ζήσε εμπειρίες γρήγορα, βρες και τον άνθρωπό σου…Τρέχα… περνάει η ζωή… Και μόνο γι΄αυτό το σημείο στο μονόλογο Το πρασινό μου φουστανάκι αξίζει να δείτε την Τζούλη Σούμα στο θέατρο Αλκμήνη κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:30.

Μέσα σε μία ώρα, ο μονόλογος της Λένας Κιτσοπούλου, αναφέρεται σε καταστάσεις που σου μοιάζουν τόσο οικείες. Από το να περιμένεις τον ΟΤΕ να έρθει για να συνδέσει το τηλέφωνο και την άδικη κλήση για το αυτοκίνητο, μέχρι το τι σημαίνει να είσαι 45 χρονών στην Ελλάδα, η Λένα Κιτσοπούλου, χωρίς βαρύγδουπες εκφράσεις και πολυσύνδετα νοήματα που στο τέλος χάνουν το νόημά τους, καταφέρνει να πει πολλά πράγματα που ζούμε καθημερινά “εμείς οι τυχεροί που γεννηθήκαμε στη Δύση“.

Η Τζούλη Σούμα παίρνει αυτόν το μονόλογο και τον κάνει δικό της. Μια ερμηνεία με αμεσότητα, ευθύτητα, που σε κάνει να χαμογελάς σε πολλά σημεία, αλλά σου τσακίζει και τα κόκκαλα σε άλλα….”Κόσμε, κόσμε… μπορώ και χωρίς χέρια…”. Νοσταλγία, θλίψη, χαρά, γέλιο, μεγάλη γκάμα συναισθημάτων βιώνει ο θεατής παρακολουθώντας την Τζούλη Σούμα και το πράσινο το φουστανάκι της. Σε μια σχεδόν άδεια σκηνή, η Τζούλη Σούμα δείχνει ότι δεν έχει ανάγκη από σκηνικά και ευρήματα. Με εφόδια το ταλέντο της, το κείμενο της Λένας Κιτσοπούλου, τη μουσική του Σπύρου Παρασκευάκου και τη σκηνοθεσία της Μαρίας Αιγινίτου, σε παίρνει μαζί της από το πρώτο λεπτό που εμφανίζεται καλυμμένη με μπούρκα μέχρι το τελευταίο. Με προσεγμένη κινησιολογία και απόλυτη φυσικότητα, μας βάζει στον κόσμο της και τη ζωή της, στην οποία δεν συμβαίνει κάτι συνταρακτικό. Όλα είναι κανονικά και νορμάλ… όπως οι ζωές των περισσότερων από εμάς…Είναι όμως έτσι τελικά;… “Μην αφήνεσαι στο ανικανοποίητο και φαντασιώνεσαι ανύπαρκτα πράγματα… Κοίτα το φεγγαράκι, κάπου θα βρίσκεται αυτή η ωραία θέα του κόσμου…

%ce%b12

Το πράσινο μου φουστανάκι έκανε επίσημη πρεμιέρα και πολλοί αγαπημένοι φίλοι και συνάδελφοι, τίμησαν με την παρουσία τους την παράσταση. Ανάμεσά τους ο Δημήτρης Λιγνάδης, η Κερασία Σαμαρά, ο Αλέξανδρος Κοέν, ο Γιώργος Καρτάλος,

%ce%b11

Δημήτρης Λιγνάδης, Τζούλη Σούμα, Γιάννης Τσουμαράκης

4

Γιώργος Καρτάλος, Τζούλη Σούμα, Κερασία Σαμαρά

5

Βασίλης Νάτσιος, Τζούλη Σούμα, Δημήτρης Λιγνάδης

6

Μαρία Αιγινίτου, Άκης Χαραλαμπίδης, Τζούλη Σούμα, Γιώργος Καρτάλος, Δημήτρης Λιγνάδης

1

Το πράσινό μου το φουστανάκι

Ερμηνεύει η Τζούλη Σούμα

Σκηνοθεσία: Μαρία Αιγινίτου

Κείμενο: Λένα Κιτσοπούλου

Σκηνικά: Γιάννης Θεοδωράκης

Κουστούμια: Νίκος Καρδώνης

Φωτισμοί: Δημήτρης Μπαλτάς

Μουσική: Σπύρος Παρασκευάκος

Επιμέλεια κίνησης: Φαίδρα Σούτου

Φωτογραφίες: Αντώνης Λέκκος

Βοηθός σκηνοθέτη: Σοφία Καστρησίου

 

 

Βασίλης Νάτσιος

Βασίλης Νάτσιος

"Ό,τι βλέπεις είναι αληθινό, ό,τι ακούς μπορεί να μην είναι"

...Γεννήθηκα στα μεγάλα κινηματογραφικά στούντιο και μεγάλωσα σε θεατρικές σκηνές και στα τηλεοπτικά πλατό. Από μικρός έκανα παρέα με όλες τις προσωπικότητες του πολιτισμού μας. Μαζί με τους δικούς μου ανθρώπους, με στηρίζουν συνεχώς, κυρίως με το έργο τους. Ωραία ιστορία, έτσι; Κρίμα που δεν είναι αληθινή! Πάντα μου άρεσε αυτή η εκδοχή. Χρειάζεται ένας μύθος να συντηρεί την πραγματικότητα. Οι δικοί μου μύθοι είναι έγχρωμοι, σινεμασκόπ και εξώφυλλο. Και συνεχίζουν να ζουν στο cosmopoliti…

ΣΧΟΛΙΑ

Your email address will not be published. Required fields are marked *