Θεέ μου, τι σου κάναμε; 2: έρχεται η συνέχεια της Γαλλικής ξεκαρδιστικής κωμωδίας

Από την/τον Βασίλης Νάτσιος | 3 Ιουλίου 2019

Serial bad weddings 2

Πέντε χρόνια μετά τη σαρωτική εμπορική επιτυχία «Θεέ μου, τι σου κάναμε;» που έσπασε τα ταμεία παγκοσμίως, η πιο αγαπημένη οικογένεια της Γαλλίας επιστρέφει στη μεγάλη οθόνη για νέες, ξεκαρδιστικές περιπέτειες. Αυτή τη φορά, ο Κλοντ και η Μαρί Βερνέιγ έχουν να αντιμετωπίσουν ένα καινούργιο πρόβλημα. Οι τέσσερις γαμπροί τους έχουν αποφασίσει να φύγουν από τη Γαλλία με τις συζύγους και τα παιδιά τους και να δοκιμάσουν την τύχη τους στο εξωτερικό. Ανίκανοι να φανταστούν ότι η οικογένειά τους δεν θα είναι κοντά, ο Κλοντ και η Μαρί προσπαθούν απεγνωσμένα να τους κρατήσουν δίπλα τους.

 

_ Arnaud Borrel

Η πρώτη ταινία και η συνέχεια

Οι ηθοποιοί και συντελεστές πίσω από την επιτυχία του 2014 επιστρέφουν για το σίκουελ. Με την πρώτη ταινία να σπάει ταμεία στη Γαλλία με έσοδα 12 εκατομμύρια, και 174 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως, ήταν αναμενόμενο να γίνει και σίκουελ. «Ήταν έκπληξη η επιτυχία της πρώτης ταινίας και μου έκανε εντύπωση το πόσο καλά τα πήγε στο εξωτερικό. Όταν τα θέματα είναι παγκόσμια, το χιούμορ μπορεί να δουλέψει παντού», δηλώνει ο σκηνοθέτης της ταινίας Φιλίπ ντε Σοβερόν.

Στην πρώτη ταινία, ο υποψήφιος για Σεζάρ Κριστιάν Κλαβιέ (Αστερίξ και Οβελίξ: Επιχείρηση Κλεοπάτρα), υποδύεται τον Κλοντ, ο οποίος ζει μαζί με την γυναίκα του Μαρί που υποδύεται η Σαντάλ Λομπί (Τα Χέρια σου στα Γόνατά μου). Οι αξιαγάπητες κόρες τους Οντίλ, Ιζαμπέλ και Σεγκολέν έχουν παντρευτεί τον Εβραίο Νταβίντ, τον Αλγερινό Ρασίντ και τον Κινέζο Τσάο, αντίστοιχα. Το κερασάκι στην τούρτα μπαίνει από την μικρότερη κόρη τους, Λορ, που τους ανακοινώνει ότι θα παντρευτεί τον Ιβοριανό Σαρλ. Όλα, βέβαια, τελειώνουν καλά και ο Κλοντ και η Μαρί μαθαίνουν να αγαπούν τη διαφορετικότητα των γαμπρών τους.

Στο πολυαναμενόμενο σίκουελ, το πρόβλημά τους είναι ότι οι κόρες τους, όχι μόνο παντρεύτηκαν ξένους γαμπρούς, αλλά σχεδιάζουν να μεταναστεύσουν σε άλλες χώρες, είτε για προσωπικούς είτε για επαγγελματικούς λόγους. Την ίδια στιγμή, ο πατέρας του Σαρλ, Αντρέ Κοφί, θα έρθει αντιμέτωπος με μια έκπληξη…

_ Arnaud Borrel (2)

Ηθοποιοί και συντελεστές

Ο Κριστιάν Κλαβιέ δέχτηκε αμέσως να συμμετέχει στο σίκουελ της ταινίας. «Ήταν προφανές για μένα ότι θα συμμετέχω και στην δεύτερη ταινία. […] Ο χαρακτήρας μου είναι ένας άνθρωπος που λέει όσα δεν πρέπει να πει: τις σκέψεις του. Είναι πολυ επικριτικός για τα πάντα», περιγράφει ο ηθοποιός. Για την επανασύνδεσή του με την κινηματογραφική του σύζυγο Σαντάλ Λομπί, λέει «Περάσαμε πολύ καλά. […] Αγαπώ την Σαντάλ, είναι μια υπέροχη συνεργάτιδα και πολύ αστεία». Αντίστοιχα, η Σαντάλ Λομπί σημειώνει: «Ήταν σα να μη χωρίσαμε ποτέ. […] Ευχαριστιέμαι να δουλεύω με τον Κριστιάν γιατί πάντα κοιτάμε να περνάμε καλά και να εκπλήσσουμε ο ένας τον άλλον». Ενώ υπογραμμίζει πόσο σύγχρονη είναι η ιστορία της ταινίας. «Διαβάζοντας το σενάριο, αμέσως βρήκα το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η οικογένεια ότι ταίριαζε με την εποχή στην οποία ζούμε».

_ Arnaud Borrel (9)

Την σκηνοθεσία αναλαμβάνει και πάλι ο υποψήφιος για Goya Φιλίπ ντε Σοβερόν, ο οποίος έχει αναλάβει και το σενάριο μαζί με τον Γκι Λοράν. «Ήμουν στην εξοχή την περίοδο των εκλογών. Άκουγα ανθρώπους να λένε ότι θα φύγουν από την Γαλλία αν βγει ένα συγκεκριμένο κόμμα και παρατήρησα ότι πολλές μειονότητες εξέφραζαν παράπονα για τις διακρίσεις που γίνονται εναντίον τους», αναφέρει ο ντε Σοβερόν περιγράφοντας το πώς του ήρθε η ιδέα για την ιστορία του σίκουελ. Και συνεχίζει λέγοντας ότι εμπνέεται από πράγματα που βλέπει και που συμβαίνουν γύρω του. «Η πρώτη ταινία ήταν και η πρώτη πηγή έμπνευσης. Στόχος μου ήταν οι χαρακτήρες να αντιμετωπίσουν καινούργια προβλήματα».

Υπάρχει όμως ενδιαφέρον για έναν σεναριογράφο να γράψει ένα σίκουελ; Το να ξαναβρεί τους χαρακτήρες του ήταν μεγάλη απόλαυση για τον Λοράν. «Είναι πολύ καλό όταν δεν χρειάζεται να αρχίσεις από το μηδέν». Υπήρχε ήδη κάποια βάση. Έπρεπε μόνο να βρουν έναν λόγο για να εμφανιστούν και πάλι οι χαρακτήρες στις κινηματογραφικές οθόνες.

_ Arnaud Borrel (8)

Το χιούμορ

Ποιο είναι το μυστικό για να κάνεις το κοινό να γελάει; «Ο καλύτερος τρόπος για να δούμε αν η ταινία είναι αστεία, είναι αν γελάμε εγώ και ο Φιλίπ», σημειώνει ο Λοράν. Ενώ ο ντε Σοβερόν, συμφωνεί με τον Λοράν και συμπληρώνει «Όταν είμαστε στο γύρισμα και παίζουν οι ηθοποιοί, καταλαβαίνουμε τι δουλεύει και τι όχι». Όσο για την Λομπί, εκείνη επισημαίνει ότι πρέπει όσα λες να τα λες με ειλικρίνεια. Μερικές φορές δεν έχουν σημασία τα λόγια αλλά ο τρόπος που τα λες ή η στάση του σώματος.

_ Arnaud Borrel (7)

Τα μηνύματα

Η Σαντάλ, σε ένα σημείο της ταινίας, λέει μια φράση του συγγραφέα Σιλβέν Τεσόν: «Η Γαλλία είναι ένας παράδεισος που κατοικείται από ανθρώπους που πιστεύουν στην κόλαση» και αυτό πιστεύει και ο ντε Σοβερόν ότι είναι η βάση της ταινίας. Ο σκηνοθέτης, όμως, όπως και στην πρώτη ταινία, δεν ήθελε να υπάρχει ένα μήνυμα στην ιστορία, αν και το κοινό βρήκε πολλά και διαφορετικά μηνύματα. Το μόνο που ήθελε ήταν να περάσουν καλά οι θεατές και να γελάσουν.

Το μήνυμα της ταινίας λοιπόν είναι απλό. Μπορούμε όλοι να τα πάμε μεταξύ μας καλά και όλοι μπορούν να μάθουν να κοιτάνε πέρα από το χρώμα και την κουλτούρα κάποιου.

_ Arnaud Borrel (6)

Σκηνοθεσία Φιλίπ ντε Σοβερόν
Σενάριο Φιλίπ ντε Σοβερόν, Γκι Λοράν
Παραγωγή Ρομάν Ροϊτμάν
Ηθοποιοί Κριστιάν Κλαβιέ, Σαντάλ Λομπί, Αρί Αμπιτάν, Μεντί Σαντούν, Φρεντερίκ Τσάου, Νουμ Ντιαβαρά, Φρεντερίκ Μπελ, Τζούλια Πιατόν, Εμιλί Καέν, Ελοντί Φοντάν, Πασκάλ Νζονζί, Σαλιμάτα Καματέ, Τατιάνα Ρόζο, Κλόντια Ταγκμπό.
Φωτογραφία Στεφάν Λε Παρκ
Μοντάζ Αλίς Πλαντίν
Σχεδιασμός Παραγωγής Ολιβιέ Σελέρ
Μουσική Μαρκ Σουαριάν
Διάρκεια 98’
Διανομή ΟDEON
Είδος Κωμωδία

11 Ιουλίου στους κινηματογράφους από την ODEON

_ Arnaud Borrel (4)

Βασίλης Νάτσιος

Βασίλης Νάτσιος

"Ό,τι βλέπεις είναι αληθινό, ό,τι ακούς μπορεί να μην είναι"

...Γεννήθηκα στα μεγάλα κινηματογραφικά στούντιο και μεγάλωσα σε θεατρικές σκηνές και στα τηλεοπτικά πλατό. Από μικρός έκανα παρέα με όλες τις προσωπικότητες του πολιτισμού μας. Μαζί με τους δικούς μου ανθρώπους, με στηρίζουν συνεχώς, κυρίως με το έργο τους. Ωραία ιστορία, έτσι; Κρίμα που δεν είναι αληθινή! Πάντα μου άρεσε αυτή η εκδοχή. Χρειάζεται ένας μύθος να συντηρεί την πραγματικότητα. Οι δικοί μου μύθοι είναι έγχρωμοι, σινεμασκόπ και εξώφυλλο. Και συνεχίζουν να ζουν στο cosmopoliti…

ΣΧΟΛΙΑ

Your email address will not be published. Required fields are marked *