“Μα υπάρχω ακόμα είμ’ ακόμα εδώ παίρνω ανάσα και χρώμα σε τροχιά άλλη πετώ…”

Από την/τον Βασίλης Νάτσιος | 9 Σεπτεμβρίου 2019

9817_LAYRENTIS_MAXERITSAS_24062019-Copy

Ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας γεννήθηκε στις 5 Νοεμβρίου 1956 στη Νέα Ιωνία του Βόλου. Από πολύ μικρή ηλικία ήρθε σε επαφή με την μουσική. Αργότερα εργάστηκε χειρωνακτικά στην αποθήκη κάποιας δισκογραφικής εταιρείας, στην οποία αργότερα κατά σύμπτωση κυκλοφόρησε το πρώτο του άλμπουμ το 1978 με αγγλικό στίχο με τους “P.L.J. Band” με τίτλο “Gaspar.

Ακολούθησαν διάφορες δουλειές, ενώ μετά τη στρατιωτική του θητεία άρχισε να τραγουδάει αντάρτικα με τον Πάνο Τζαβέλα στη «Συντροφιά». Στα 20 του χρόνια δημιούργησε με τον Παύλο Κικριλή και τον Τάκη Βασαλάκη το συγκρότημα P.L.J. Το 1983 οπότε και κυκλοφόρησε ο δεύτερος δίσκος του συγκροτήματος, το τελευταίο μετονομάστηκε σε «Τερμίτες», όνομα που παρέπεμπε στους Beatles (σκαθάρια). Το 1989 ξεκίνησε η προσωπική του σταδιοδρομία ως συνθέτης και ερμηνευτήςΕίχε συνεργαστεί δισκογραφικά και έχουν τραγουδήσει τραγούδια του οι: Μαρία Φαραντούρη, Γιώργος Νταλάρας, Διονύσης Σαββόπουλος, Δήμητρα Γαλάνη, Δημήτρης Μητροπάνος, Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Ελευθερία Αρβανιτάκη, Πυξ Λαξ, Γιάννης Κότσιρας, Γιώργος Μαργαρίτης, Βαγγέλης Κονιτόπουλος, Αναστασία Μουτσάτσου, Μίλτος Πασχαλίδης, Κατερίνα Στανίση[1], Χαρούλα Αλεξίου, Γιάννης Βαρδής, Δήμητρα Γαλάνη, Γιάννης Ζουγανέλης, Ελεωνόρα Ζουγανέλη, “Émigré”, Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας, Ελισσάβετ Καρατζόλη, “Κίτρινα Ποδήλατα”, Αλκιβιάδης Κωνσταντόπουλος, “Μagic De Spell”, Γιώργος Μαργαρίτης, Νότης Μαυρουδής, Παναγιώτης Μάργαρης, Αντώνης Μιτζέλος, Σάκης Μπουλάς, Δημήτρης Μπάσης, Φλέρυ Νταντωνάκη, Φίλ.Πλιάτσικας, Δημήτρης Σταρόβας, Μπάμπης Στόκας, Διονύσης Τσακνής, “W.C.” κ.α. Επίσης, είχε συνεργαστεί επί σκηνής με την Ελευθερία Αρβανιτάκη, τη Χαρούλα Αλεξίου, τον Δημήτρη Μητροπάνο, τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, τον Νότη Μαυρουδή, την Αναστασία Μουτσάτσου, τον Κώστα Μακεδόνα κ.ά.

AH4A8047

Ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας μας αφήνει μεγάλη πολιτιστική κληρονομιά τα  τραγούδια του που αγαπήθηκαν από όλους. Ας θυμηθούμε μερικά με τους πιο χαρακτηριστικούς στίχους

AH4A6050-1

-Κάθε λέξη, τι να πω με πονάει, τι να πω στο σκοινί της μοναξιάς μου ισορροπώ Σ΄αγαπούσα, τι να πω σε θυμάμαι , τι να πω σε θυμάμαι ακόμα, σ΄αγαπώ

-Σε στιλ να μην ξεχνιόμαστε, βλεπόμαστε, φιλιόμαστε, αγαπιόμαστε, σε στιλ να μην ξεχνιόμαστε, σε στιλ να μην ξεχνιόμαστε, αγάπη μου βρισκόμαστε, αποχωριζόμαστε σε στιλ να μην ξεχνιόμαστε

Μα υπάρχω ακόμα είμ’ ακόμα εδώ παίρνω ανάσα και χρώμα σε τροχιά άλλη πετώ

Δεν είναι αγάπη, δεν είναι αγάπη αυτό που ζούμε, είναι σου λέω πανικός, ένας μικρός Τιτανικός και θα `ναι θαύμα αν σωθούμε

Ελα ψυχούλα μου, ελα καρδούλα μου, ξέρω δεν είσαι ό,τι δείχνεις, άλλοι σε παίξανε άλλοι σε μπλέξανε κλαψε γιατί όταν κλαις μικροδείχνεις

-Αλλά εσύ κάτι έχεις είσαι εδώ μα απέχεις από μένα από σένα από οικεία και ξένα

-Διδυμότειχο blues τ’ όνομά του είναι αιτία, Διδυμότειχο blues τρύπα στη γεωγραφία, Διδυμότειχο blues αδειανή φωτογραφία του παράλογου η θητεία αγχωμένη μαλακία, Διδυμότειχο blues

Μετά ζωή σε ξέχασα δεν σ’ είχα κι όμως σ’ έχασα οι αγάπες και τα όνειρά μου αδέσποτα, νυν απολύεις τον δούλο σου δέσποτα

Ο μ’ αγαπάς κι η σ’ αγαπώ, έχουν πεθάνει πια από χρόνια και στο κρεβάτι αγκαλιασμένοι, έχουνε μείνει ξεχασμένοι, στόμα με στόμα, κολλημένοι.

Ζηλεύω το μικρό σου το γατί, στα πόδια σου κοιμάται όταν διαβάζεις δεν ξέρω αν κοιμάστε και μαζί ή μ’ άλλον στο κρεβάτι τον αλλάζεις

-Γυαλίζω τον καθρέφτη σας και σφίγγω τον κορσέ σας κι αν επιστρέψω στη ζωή θα γίνω και πλασιέ σας

Είναι η τελευταία πράξη, άλλα χατίρια δε σου κάνω, Αυτό το στρώμα θα βουλιάξει αν πεις μια λέξη παραπάνω. Κοιμήσου, ή κάνε ότι κοιμάσαι και στο μπαλκόνι του ονείρου σου σαν γάτος θα ισορροπήσω πάνω απ’ την αύρα του κορμιού σου

 

 

 

 

 

 

Βασίλης Νάτσιος

Βασίλης Νάτσιος

"Ό,τι βλέπεις είναι αληθινό, ό,τι ακούς μπορεί να μην είναι"

...Γεννήθηκα στα μεγάλα κινηματογραφικά στούντιο και μεγάλωσα σε θεατρικές σκηνές και στα τηλεοπτικά πλατό. Από μικρός έκανα παρέα με όλες τις προσωπικότητες του πολιτισμού μας. Μαζί με τους δικούς μου ανθρώπους, με στηρίζουν συνεχώς, κυρίως με το έργο τους. Ωραία ιστορία, έτσι; Κρίμα που δεν είναι αληθινή! Πάντα μου άρεσε αυτή η εκδοχή. Χρειάζεται ένας μύθος να συντηρεί την πραγματικότητα. Οι δικοί μου μύθοι είναι έγχρωμοι, σινεμασκόπ και εξώφυλλο. Και συνεχίζουν να ζουν στο cosmopoliti…

ΣΧΟΛΙΑ

Your email address will not be published. Required fields are marked *