Ο Δημήτρης Νταούλης από το Α ως το Ω: “Ποιος δεν θα ήθελε να έχει τη μνήμη του χρυσόψαρου”

Από την/τον Βασίλης Νάτσιος | 16 Δεκεμβρίου 2019

11960121_10205859692266385_2929471631557734973_n

Ποιος δεν θα ήθελε να έχει τη μνήμη του χρυσόψαρου για να ξεχάσει αυτά που συμβαίνουν γύρω μας; Πρέπει κανείς να ζει «μέσα στη γυάλα» ή μήπως όχι; Κι αν ζει «έξω από τη γυάλα» είναι ικανός να τα καταφέρει η χρειάζεται πάντα κάποιος να τον προστατέψει και να τον επαναφέρει στην τάξη όταν αυτό  χρειάζεται; Στα παραπάνω ερωτήματα, θα δώσει απαντήσεις «Το χρυσόψαρο», ένα έργο για την ελευθερία, μια σουρεαλιστική κωμωδία με πολλές ανατροπές, που έγραψε ο Δημήτρης Νταούλης (που αγαπήθηκε κι έγινε γνωστός από τη σειρά “Λατρεμένοι μου γείτονες) ανεβαίνει από 16 Δεκεμβρίου στο Θέατρο Μπιπ. Ο συγγραφέας και συν-σκηνοθέτης του έργου, μας εξηγεί τι είναι “Το χρυσόψαρο” και μας συστήνεται από το Α ως το Ω!

11091385_10204740808574992_808567943334399397_n

Aστυνομική κωμωδία – Mια παράσταση ενός έργου που υποτίθεται ότι προκαλεί γέλιο απλά υπάρχει και ένα υποτιθέμενο μυστήριο που περιπλέκει τα πράγματα και την κάνει πιο ενδιαφέρουσα. Αυτή την ψευδαίσθηση έχουν τουλάχιστον οι συντελεστές. Όλα φαίνονται στο χειροκρότημα.

Bιβλία – Ιδέες και όμορφες ιστορίες, μυστικά που γίνονται σελίδες με γράμματα για να βγάλει ένας κάποιος εκδοτικός οίκος χρήματα. Ωστόσο η γνώση και ό, τι άλλο μπορεί να προσφέρει ένα βιβλίο είναι αναγκαίο κάπως να διαδίδονται.

Γράψιμο – Η ψυχανάλυσή μου και η ανάγκη μου να μεταδώσω κάτι στους άλλους. Εμπρός λοιπόν, γράψτε και διαβάστε τα γεγραμμένα!

Δάκρυσα – από συγκίνηση την τελευταία φορά που είχα έντονα συναισθήματα. Ελπίζω να βιώνουμε όλοι τα συναισθήματά μας στα άκρα και να μην ζούμε την εποχή της απάθειας και της ουδετερότητας την οποία παρατηρώ. Μακάρι οι παρατηρήσεις μου να πέφτουν έξω.

Ελευθερία – Εδώ θα βάλω μια παύλα ή ένα κενό. Κι ένα ερωτηματικό για όποιον συνεχίζει να την ψάχνει.

Ζωή – Ένα θαύμα που πολλές φορές κάποιοι αγνοούμε. Αυτό όμως συνεχίζει να συμβαίνει και πάλι το επόμενο πρωινό, ακόμα κι αν το αγνοείς. Απλά εσύ, όσο το αγνοείς, δεν συμμετέχεις σε αυτό το θαύμα.

Ήθος – Δεν το έχω δει ή γνωρίσει ακόμα στους ανθρώπους. Μπορεί να μην κάνω κάτι καλά εγώ ή και όσοι/ες πέρασαν από το δρόμο μου.

10644684_10204399387639682_3766058951086012757_o

Θέατρο – Κάτι που πληρώνεις για να δεις και να συμμετέχεις ίσως μέσα σε μια αίθουσα με αναπαυτικά ή μη καθίσματα, ενώ μπορείς να το στήσεις ακόμα και μέσα στο ίδιο σου το σπίτι.

Ικανότητα –Ικανότητα είναι η τάση του ανθρώπου να μην βολεύεται, να μην διστάζει να κάνει πράγματα. Πρέπει να γίνονται πράγματα.

Καινούργια παράσταση – Προκύπτει στο μυαλό μου με καθημερινή συχνότητα. Ρωτήστε τους συνεργάτες  και φίλους μου, είναι αλήθεια.

Λατρεμένοι μου γείτονες – Η πιο διδακτική εμπειρία της ζωής μου ίσως που με έκανε να ενηλικιωθώ απότομα ενώ ήμουν ακόμη μόνο 12 ετών.

Μάρω Λεονάρδου – Στήριγμα σε ό, τι κάνω, δύναμη, οιδιπόδειο και ρομαντισμός.

Νύχτα: η απουσία της μέρας. Υπάρχει βέβαια και η Σελήνη που στηριζόμενη από τον Ήλιο κάνει ό, τι μπορεί να φωτίσει τις βραδιές μας όταν της επιτρέπεται.

Ξαφνικά:…. φέτος το καλοκαίρι.» Μια παράσταση που κάναμε με την Κωνσταντίνα Αλεξανδράτου, που παίζει και στο «Χρυσόψαρο», τον περασμένο Ιούλιο, στο αγαπημένο μου café bar «Αραχτοπωλείο», στο λιμανάκι του Αβλέμονα, στο νησί μου, τα Κύθηρα. Να πάτε.

Ονειρεύομαι: Να γράψω ένα σήριαλ σαν εκείνα του Γιώργου Καπουτζίδη, να εκδώσω πολλά βιβλία θεατρικού περιεχομένου σαν τα θεατρικά όλου του κόσμου, να φτιάξω ένα θέατρο και να παιχτούν όλα εκεί. Αλλά όταν κάνεις όνειρα, κάποιος γελάει. Ο αναγνώστης αυτής της συνέντευξης πχ.

Πρώτη φορά που σκέφτηκα να γράψω για το θέατρο ήταν όταν…  ήμουν β΄ δημοτικού. Στην στ’ δημοτικού τελικά ανέβηκε μια παράστασή μου για το θέατρο του σχολείου. Μετά από κάποιες άλλες προσπάθειες σε φεστιβάλ, στα 23 μου ανεβαίνει το «Χρυσόψαρο» στο θέατρο ΜΠΙΠ.

xrusopsaro-3

Κείμενο: Δημήτρης Νταούλης

Σκηνοθεσία: Δημήτρης Νταούλης, Έλλη Ταμπάκη

Επιμέλεια Κίνησης: Έλλη Ταμπάκη.

Μουσική: Λένα Σέρρα.

Σκηνικά – Κοστούμια: Δώρα Πανταζοπούλου.

Φωτισμοί: Βασίλης Καρανταλης

Φωτογραφίες-Βίντεο: Άρης Γεωργίου.

Οργάνωση Παραγωγής: Δώρα Πανταζοπούλου.

Επικοινωνία: Γιώτα Δημητριάδη

Παίζουν, καταθέτουν, τραγουδούν: (Με σειρά εμφάνισης) Δημήτρης Μπούρας, Γιώργος Ημέρης, Δώρα Πανταζοπούλου, Βερόνικα Μπακόλα, Ανδριανή Κυλάφη, Σάββας Βασιλειάδης, Κωνσταντίνα Αλεξανδράτου.

Διάρκεια: 80 λεπτά

Τιμές εισιτηρίων: 12 € κανονικό 8€ μειωμένο (φοιτητικό, ανέργων, ατέλειες)

Από 16 Δεκεμβρίου μέχρι 4 Φεβρουαρίου (εκτός από 31/12)

Βασίλης Νάτσιος

Βασίλης Νάτσιος

"Ό,τι βλέπεις είναι αληθινό, ό,τι ακούς μπορεί να μην είναι"

...Γεννήθηκα στα μεγάλα κινηματογραφικά στούντιο και μεγάλωσα σε θεατρικές σκηνές και στα τηλεοπτικά πλατό. Από μικρός έκανα παρέα με όλες τις προσωπικότητες του πολιτισμού μας. Μαζί με τους δικούς μου ανθρώπους, με στηρίζουν συνεχώς, κυρίως με το έργο τους. Ωραία ιστορία, έτσι; Κρίμα που δεν είναι αληθινή! Πάντα μου άρεσε αυτή η εκδοχή. Χρειάζεται ένας μύθος να συντηρεί την πραγματικότητα. Οι δικοί μου μύθοι είναι έγχρωμοι, σινεμασκόπ και εξώφυλλο. Και συνεχίζουν να ζουν στο cosmopoliti…

ΣΧΟΛΙΑ

Your email address will not be published. Required fields are marked *