O Nόμος της Έλξης

Από την/τον Polyxeni Kokovika | 16 Ιουνίου 2013

photo copy

Είχα κάποτε μια πελάτισσα για πολλά χρόνια. Την έλεγαν Μαίρη και ήταν πολύ επιτυχημένη στο επάγγελμα της. Αυτοδημιούργητη, όμορφη και πολύ έξυπνη σε ότι αφορούσε business και οικονομικά. Είχε όμως ένα πρόβλημα: παραπονιόταν συνεχώς πως δεν έβρισκε σύντροφο. Δεν είχε παντρευτεί ποτέ και το απέδιδε στο ότι δεν είχε γνωρίσει τον κατάλληλο άνδρα. Στα μάτια της όλοι οι άντρες φάνταζαν “κατώτεροι”.

Στην αρχή με προσέλαβε για της κάνω μια ενεργειακή θεραπεία ώστε να μπορέσω να καταλάβω τι φταίει. Της ζήτησα λοιπόν να δώ τον χώρο της. Ζούσε σε ένα πολυτελέστατο διαμέρισμα με θέα την θάλασσα. Είχε πολλούς πίνακες σχετικούs με το ίδιο θέμα: συνήθωs μοναχικές γυναίκες. Άλλεs με γυρίσμενες τις πλάτες, άλλες περπατώντας μόνες τους σε ένα βροχερό τοπίο, κλπ. Είχε πολλές ντουλάπες που, όπως μου εξήγησε, ήταν γεμάτες με αντικείμενα και ρούχα απο τα πολύ νεανικά της χρόνια που πεισματικά αρνιόταν να τα αποχωριστεί παρόλο που ήξερε ότι δεν πρόκειται να τα ξαναφορέσει.

Πίστευε ότι είχε παχύνει και ότι αυτός ήταν ο λόγος που δεν έβρισκε σύντροφο. Ξεκινήσαμε μαζί λοιπόν γυμναστική, της έδωσα ειδική διατροφή με πολλά λαχανικά και φρούτα, την έβαλα μάλιστα και σε πρόγραμμα αποτοξίνωσης και ειδικού καθαρισμού εντέρου. Πραγματικά, πήγε πολύ καλά, αδύνατισε και έχτισε μυϊκή μάζα. Την συνόδευσα σε πλαστικό γιατρό στο Παρίσι, την βοήθησα να αλλάξει όλη την γκαρνταρόμπα της, και ξεκινήσαμε μαζί να αλλάξουμε και όλη τη διακόσμηση στο σπίτι της.

Στην αρχή ήταν ενθουσιασμένη, αλλά γρήγορα απογοητεύτηκε και με λύπη μου εξομολογηθηκε ότι πάλι δεν έβρισκε σύντροφο.

Μέσα απο συζήτηση και εργασία μαζί της που πήρε αρκετό καιρό, βγήκαν τα εξής πορίσματα:

  • Όλους τους άνδρες που την ήθελαν δεν τους ήθελε εκείνη, διότι τους έβλεπε κατώτερους. Αυτό το γεγονός της έδινε την ψευδή ιδέα ότι κανείς δεν την θέλει, αλλά αυτό γινόταν μόνο και μόνο επειδή εκείνη δεν τους ήθελε. Έτσι έπεφτε σε βαθιά θλίψη πιστεύοντας ότι την απορρίπτουν συνέχεια.
  • Οι άνδρες οι οποίοι την ενδιέφεραν δεν ήταν διαθέσιμοι. Συνήθως ήταν δεσμευμένοι, πολύ μικρότεροι, ζούσαν σε άλλη χώρα, ή τέλος πάντων ήταν σε «άλλη φάση.»
  • Εργαζόταν τόσες πολλές ώρες που όταν γύριζε σπίτι ήταν πλέον τόσο αργά που τις περισσότερες φορές δεν είχε κουράγιο να βγει και να γνωρίσει κόσμο.
  • Όταν τελικά έβρισκε κάποιον που και της άρεσε και εκείνος ήταν διαθέσιμοs, αμέσωs έκανε τα πάντα για να το σαμποτάρει όπως του να λέει: «Δεν μπορώ να κοιμηθώ στο ίδιο κρεβάτι στριφογυρίζει, δεν έχω χώρο στην ντουλάπα μου για τα ρούχα του, έφερε πολλά πράγματα το Σαββατοκύριακο, τρώει σαν αγροίκος, δεν έχει λεφτά, έχει μεγάλη κοιλιά», κλπ.

Στο τέλος η Μαίρη έμενε πάντα μόνη και εκεί άρχιζε το “δράμα” με κλάματα, με το να αναρωτιέται ξανά και ξανά τι φταίει και με κλισέ δηλώσειs τύπου: «δεν υπάρχουν άντρες», «φταίει η κακιά η τύχη μου» (παρεμπιπτόντως, αυτή η κακιά η τύχη της – με τόσες φορές «που τα άκουσε» όσα χρόνια την ήξερα – και κακή να μην ήταν με τον καιρό θα έγινε!).

Μετά έκραζε τους άλλους λέγοντας: «Κοίτα η τάδε, που είναι κακάσχημη και δεν έχει class, έχει τον καλύτερο», «Nομίζω αυτός, για να μην με θέλει, είναι γκέι», ή «Δεν έχω χρόνο να ασχοληθώ με τα σκουπίδια που υπάρχουν γύρω μου»

photo copy 6.

Μου πήρε πολύ καιρό να την κάνω να καταλάβει ότι κανείς δεν της έφταιγε παρά μόνο ο εαυτός της. Και γενικά, κανείς δεν μας φταίει παρά μόνο ο εαυτός μας, διότι το θέμα δεν είναι γιατί δεν βρίσκω αγάπη αλλά ποιά είναι τα εμπόδια που βάζω στον εαυτό μου ώστε να με κρατάνε μακριά απο την αγάπη. Σε βαθύτερο επίπεδο, η ερώτηση είναι τι φοβάμαι τόσο ώστε ενδόμυχα να βάζω τρικλοποδιά στον εαυτό μου; Και αυτό ισχύει όχι μόνο για την αγάπη, αλλά και γιά αλλά πράγματα που δεν καταφέρνουμε στην ζωή.

Εμείς σαμποτάρουμε τον εαυτό μας και πολλές φορές το κάνουμε με τα ίδια τα πιστεύω μας.

photo copy 4

Πως περιμένεις να πλησιάσειs την αγάπη όταν:

  • Δεν παίρνεις την ευθύνη για το τι πραγματικά θέλεις και ποιός είσαι. Πιστεύεις ότι δεν υπάρχει πραγματική αγάπη, δεν υπάρχουν αντάξιοι άντρες, όλες οι γυναίκες είναι ίδιες.
  • Με την γλώσσα του σώματος σου, τις πράξειs και τις αποφάσειs σου, απομακρύνεις τους πάντες γύρω σου διότι κατά βάθος δεν είσαι διαθέσιμη/ος. Ο χώρος όπου ζεις και εργάζεσαι εκπέμπει την μοναξιά σου και την πραγματική σου ανάγκη.

Στην περίπτωση της πελατισσάς μου, η ίδια επέλεγε μη διαθέσιμους άνδρες γιατί κατά βάθος εκείνη δεν ήθελε να χάσει την ελευθερία της και ήθελε να επιβεβαιώσει το πιστεύω της ότι την απορρίπτουν. Για τον ίδιο λόγο ο ένας της βρώμαγε και ο άλλος της ξύνιζε. Αρνιόταν πεισματικά να πετάξει το δήθεν χρήσιμο παρελθόν απο την ντουλάπα της, διότι βασικά ένιωθε ασφάλεια μέσα στην γνώριμη παρέα του εαυτού της και κατά βάθος δεν ήθελε την αλλαγή.

Γι’αυτό δεν έκανε ούτε χώρο στην ντουλάπα της για τα ρούχα κάποιου άνδρα. Πως περιμένεις όμως να έρθει η αλλαγή στην ζωή σου εάν δεν πετάξεις το παλιό; Πως περιμένεις να μοιραστείς την ζωή σου με εναν σύντροφο εάν δεν του κάνεις χώρο στην ντουλάπα σου; Πως περιμένεις να βρεις θησαυρό όταν πιστεύεις ότι οι άνθρωποι είναι σκουπίδια; Όταν η γλώσσα σου η ίδια είναι αρνητική πως θα προσεγγίσεις το θετικό; Ακόμα και μετά, που ανακαινίσαμε το σπίτι της, επέμενε να έχει τους ίδιους πίνακες που βασικά ήταν καθρέφτης του μοναχικού πεισματάρικου ψυχισμού της.

Γυρίζω την πλάτη μου στους άνδρες, στην σχέση, στην συντροφιά. Η μοναξιά είναι επιλογή μου. Άλλο λοιπόν τι νομίζουμε ότι θέλουμε και άλλο τι πραγματικα θέλουμε κατά βάθος.

Όταν λοιπόν εργαζόμασταν να υλοποιήσουμε αυτά που ήθελε στην ζωή της και αυτά που ήθελε δεν γίνονταν άμεσα πραγματικότητα εκείνη νευρίαζε, έχανε την πίστη της και έλεγε: «Στο είπα, δέν έχει να κάνει με το τι ζητάμε και σε τι κάνουμε focus, αλλά στην τύχη ….και η δικιά μου είναι κακή!»

photo

Αρνιόταν να δει τα υπόλοιπα καλά που είχε την υγεία, την ομορφιά της ή την οικονομική της άνεση και επικεντρωνόταν στο μοναδικό που δήθεν δεν είχε, με αποτέλεσμα η αγνωμοσύνη της να της φέρνει ακομα πιο αρνητικά αποτελέσματα.

Βλέπετε όμως στην ζωή δεν τραβάμε αυτό που θέλουμε ή μάλλον νομίζουμε ότι θέλουμε, αλλά ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ!

Και ποιό είμαστε; Είμαστε συνδυασμός των αξιών, των πιστεύω και των επιλογών μας. Εάν πιστεύεις ότι κανείς δεν σε βοηθά, θα μείνεις αβοηθήτος. Εάν επιλεξεις να σηκωθείs όταν πέσεις, θα προχώρησεις. Και εάν σκεφτείς ότι είσαι αγαπητός, θα αγάπηθεις.

Μαγικά θα μου πεις; Εάν θεωρείται μαγεία η φυσική ανθρώπινη τάση να κάνουμε το παν για να επιβεβαιώσουμε τα πιστεύω, τις αξίες και τις σκέψεις μας τότε ναι. Άλλωστε ζωή μαs εμπεριέχει το μαγικό στοιχείο ούτως ή άλλως. Εάν λοιπόν βρίζεις την τύχη σου και την θεωρείς υπεύθυνη για ο,τιδήποτε συμβαίνει στην ζωή σου (λες και εσύ δεν έχεις τον λόγο πουθενά), αυτό που θα έχεις στο τέλος θα είναι κακοτυχία – δεν πάει να οραματίζεσαι στο υπόλοιπο της ζωής σου! Είναι σαν μαγικά η ζωή να σου λέει: «στις προστάγες σου αφεντικό ό,τι ζητήσεις θα στο δώσω!»

Φτάσαμε τελικά σε ένα επίπεδο στο να αποδεχτεί ότι εκείνη έχει την ευθύνη για την κατάσταση της. Άδειασε με πολυ μεγάλη δυσκολία την ντουλάπα της και δώσαμε τα πράγματα σε ανθρώπους που για αυτούς ηταν πολύτιμα. Αντικαταστήσαμε το αρνητικό λεξιλόγιο με θετικότερεs εκφράσειs, εργαστήκαμε στο να μπορέσει να δει οτι ο καθέναs γύρω μαs ειναι ξεχωριστόs. Ναι μεν διαφορετικός, αλλά ισότιμοs σε αυτη την ζωη. Όμως ακόμα και τότε πέταξε την μπάλα αλλού όπως: «Οι γονείς μου φταίνε! Δεν μου έδωσαν αγάπη, πως να ξέρω να την βρω;» «Ποτέ δεν με αγκάλιασαν, ενιωσα απόρριψη και έτσι φοβάμαι ότι εάν αγάπησω, θα πληγωθώ.»

Εν’τάξει, αποδεχτό μέχρι ένα σημείο. Και πάλι όμως είναι το πληγωμένο μας εγώ το οποίο δεν θέλει να παραδεχτεί ότι είναι λάθος και χρειάζεται να αλλάξει.

Είναι πιο εύκολο να ρίχνουμε τα ασχημα σε κάποιον άλλον όπως στους γονείς μας, στον σύντροφο μας ή στην τύχη μας

Διότι ναι, ωραία, μας πλήγωσαν, πληγωθήκαμε, πληγώσαμε, έχουμε κλείσει όλο το ρήμα και μέχρι μία ηλικία είναι αποδεχτό. Όμως κάποια στιγμή πρέπει να καταλάβουμε ότι:

  • –  Τώρα που πλέον δεν είμαστε παιδιά ποιός ορίζει τον εαυτό μας; Ποιός είναι αυτός

    ο κύριος που μας λέει τι θα κάνουμε και πως θα αντιδράσουμε; Και εάν κάτι δεν

    μας αρέσει σε αυτόν, από ποιόν εξαρτάται να τον αλλάξουμε;

  • –  Ποιός φταίει για την ζωή μας; Η μοίρα μας, ή οι επιλογές οι σκέψεις και τα συναισθήματα μας;
  • –  Και απο ποιόν εξαρτάται να τα αλλάξουμε;; Απο τον Άγιο Βασίλη;

    Ολοι λίγο πολυ βλέπουμε τον εαυτό μας στην Μαίρη και η Μαίρη είναι απλά ένα όνομα και ένα παράδειγμα γιά να κοιτάξουμε βαθύτερα μέσα μας και να πάρουμε τα ηνία της ζωής μας στα χέρια μας αντί να μεμψιμοιρούμε.

    Ο χρόνος που χάνουμε θρηνώντας θα μπορούσε να καταναλωθεί στην κατανόηση του πως βάζουμε τρικλοποδια στον εαυτό μας και πως μπορούμε να το αλλάξουμε.

    Η τύχη μου είναι μαύρη; Μαύρα θα περάσω. Εάν δεν έχω τους κοιλιακούς του τάδε ποιός φταίει; Οι γονείς σου που δεν ηταν αθλητικοί τύποι, ή εγώ που συνέχεια βρίσκω δικαιολογία γιά να μην πάω στο γυμναστήριο, και βρίζω τα γονίδια μου,

    πιθανόν επειδή η αξία του να κανω κάτι άλλο είναι σημαντικότερη απο τους κοιλιακούς μου.
    Και σίγουρα θα παρατηρήσετε ότι οι άνθρωποι που τα καταφέρνουν στην ζωή καλύτερα απο κάποιους άλλους έχουν χαρακτηριστικά όπως την αισιοδοξία σε ό,τι και αν συμβαίνει, την ευγένεια και την ταπεινότητα.

    Πάνω απο ολα όμως έχουν ευγνωμοσύνη για αυτά που ήδη έχουν, και ακόμα περισσότερα για το μεγαλύτερο δώρο που ήδη μας εχει δωθεί: την ίδια την ζωή.

    Αυτά που πιστεύουν και αυτό που οι ίδιοι είναι, αυτά ελκύουν στη ζωή τους και και γι’ αυτό είναι επιτυχημένοι.

    Μπορούμε όμως να το “δουλέψουμε” με τον εαυτό μας.

    Εστω και εάν η οικογένεια δεν γεννηθήκαμε με αυτό το θετικό γονίδιο, έστω και
    μας ήταν μίζερη, φτωχή η ο,τιδήποτε άλλο. Κάποιοι γεννιούνται με ωραίο σώμα
    κάποιο άλλοι όχι, αλλά εργάζονται σκληρά για να το φτιάξουν και πολλες φορές τα αποτελέσματα είναι εντυπωσιακά. Και έχουν και μεγαλύτερη αξία.

    Προχθές με πήρε ένας φίλος τηλέφωνο για να τον συμβούλεψω για τα οικονομικά του που, όπως μου είπε, ποτέ δεν ήταν τα καλύτερα, αλλά τώρα με την κρίση έχουν φυσικά χειροτερέψει. Τον ρώτησα λοιπόν:
    – «Πες μου 3 αξίες που έχεις στη ζωή σου.»

    – «Τιμιότητα, ειλικρίνεια, εμπιστοσύνη,» μου απάντησε.
    – «ΟΚ, τώρα πεs μου ποιά είναι τα χαρακτηριστικά του ανθρώπου ο οποίος κάνει λεφτά;»
    – «Κλέφτης, απατεώνας και άπιστος!», μου απάντησε θυμωμένα!

    Καταλάβατε; Ο φίλος μου προφανώς δεν θα βρει χρήματα διότι αυτός που κάνει χρηματα είναι κατά τη γνώμη του κλέφτης και οι αξίες και τα πιστεύω του δεν του επιτρέπουν να γίνει ένας απο αυτούς!!! Εάν όμως έλεγε πχ: «έξυπνος, συνεπής, φιλόδοξος», ίσως και να είχε γίνει ήδη πλούσιος!

 

 

Polyxeni Kokovika

Polyxeni Kokovika

Η ΠολυΞένη Κοκοβίκα είναι life coach, holistic mentor, καθοδηγήτρια ζωης. Τα τελευταία χρόνια ζει στο Λος Άντζελες όπου δίνει σεμινάρια και προσωπικές συνεδρίες. Θεωρείται μέντορας και health Guru των επωνύμων.

Έχει ταξιδέψει ανά τον κόσμο μαθητεύοντας και διδάσκοντας. Ξεκίνησε σε νεαρή ηλικία εξερευνόντας τον κόσμο του show business αλλά γρήγορα στράφηκε στην εσωτερική αναζήτηση. Ο κύριος σκοπός της είναι να βοηθήσει ανθρώπους και να βελτιώσει την ποιότητα ζωής τους. Γι’αυτό το λόγο διδάχτηκε πολλές μεθόδους εναλλακτικής θεραπείας, μεταξύ των οποίων η ομοιοπαθητική, naturopathy, yoga, ύπνωση, κινεζική παραδοσιακή ιατρική, νευρογλωσσικός προγραμματισμός, κα.

Η ίδια πιστεύει οτι είμαστε εδώ για να ευρύνουμε την ύπαρξη μας, και βλέπει τον εαυτό της σαν μούσα της οποίας ο σκόπος είναι να εμπνέει, να στηρίζει, να καθοδηγεί, και να θεραπεύει. Εχει μια έμφυτη διαίσθηση και θέληση να ανακαλύπτει και να κατανοεί τους γύρω της. Η ίδια λέει οτι το καλύτερο πανεπιστήμιο που τελείωσε είναι η οικογένεια της. Μέσα άπο την ανιδοτέλη αγάπη που εισέπραξε σε αυτό το ζέστο Ελληνικό οικογενειακό περιβάλλον, ωθήθηκε η επιθυμία της να βοηθήσει και τους άλλους. Και γι’αυτό, το μόττο της είναι «η αγάπη είναι η καλύτερη απάντηση.»

ΕΝΑ ΣΧΟΛΙ0

  1. debora

    2013/06/16 στις 12:34

    σε πολλα σημεια εχεις δικιο.Τα πραγματα θα μπορουσαν να ειναι πιο απλα, αλλα οι ανθρωπινες σχεσεις ειναι το πιο συσκολο κομματι της ζωης μας. οσο και να γνωριζουμε τον εαυτο μας, it takes two for tango.

ΣΧΟΛΙΑ

Your email address will not be published. Required fields are marked *