ΤΩΡΑ |
Όπως στη ζωή, η συναυλία μας θα αρχίσει και θα τελειώσει γεμάτη αγάπη. Ενδιάμεσα δεν ξέρουμε τι θα μας συμβεί. Με αυτά τα λόγια σε άπταιστα Ελληνικά, η Madeleine Peyroux ξεκίνησε τη συναυλία της χθες στο βράδυ στο Christmas Theater στο Γαλάτσι. Η Madeleine Peyroux, μία από τις σύγχρονες γυναικείες φωνές που ακολουθούν το ύφος των μεγάλων κυριών της jazz της δεκαετίας του ’30, μας εντυπωσίασε με τη ζεστή φωνή της και τη γλυκιά της παρουσία, ερνήνευσε τραγούδια από το νέο της άλμπουμ, Anthem, αλλά και τραγούδια από όλη την καλλιτεχνική της πορεία. Λίγο αργότερα ερμηνεύοντας ένα από τα αγαπημένα της τραγούδια αναφέρθηκε στην εμφάνισή της στην Αθήνα.
Δείτο το απόσπασμα στο βίντεο:
Η Madeleine Peyroux, η Billie Holiday μαγεύτηκε και ακολούθησε το ερμηνευτικό τους στιλ από πολύ μικρή. Γεννήθηκε στην Αμερική, περιπλανήθηκε στο Μπρούκλιν και στην Καλιφόρνια και στα 13 της μετακόμισε με τη μητέρα της στο Παρίσι. Στα 15 παράτησε το σχολείο για να ακολουθήσει μια μπάντα μουσικών του δρόμου στα στενά του Quartier Latin. Μαζί τους έμαθε «να αγαπά την αντήχηση της φωνής της στα σοκάκια του Παρισιού». Και «ψήθηκε» στα jazz και blues κομμάτια της Billie Holiday που τόσο αγαπούσε, ώστε η χροιά της φωνής της και η εκφορά των λέξεων να θυμίζουν το ίνδαλμά της.
Η Madeleine Peyroux γεννήθηκε στην Αθήνα της Τζόρτζια των ΗΠΑ από γονείς εκπαιδευτικούς με καλλιτεχνική όμως φλέβα και μεγάλωσε στη Ν. Υόρκη και τη Ν. Καλιφόρνια. Μετά το χωρισμό των δικών της, μετακόμισε με τη μητέρα της στο Παρίσι, σε ηλικία 12 χρονών. Εκεί ανακάλυψε τους μουσικούς του δρόμου στο περίφημο Καρτιέ Λατέν και ξεκίνησε να τραγουδάει στα 15 της. Σύντομα έγινε μέλος της Lost Wandering Blues and Jazz Band, με την οποία και πέρασε αρκετά χρόνια, περιοδεύοντας στην Ευρώπη και ερμηνεύοντας τζαζ συνθέσεις.
Οι εμπειρίες της αυτές ήταν και η βάση για το πρώτο της άλμπουμ «DreamLand» που κυκλοφόρησε το 1996 από την Atlantic Records όταν η Madeleine Peyroux ήταν μόλις 22 χρονών. Αυτό το άλμπουμ ήταν και η αιτία που την χαρακτήρισαν Billie Holiday του 21ού αιώνα και περιείχε την επανεκτέλεση του La vie en rose της Εντίθ Πιαφ, το Walking after Midnight της Patsy Cline και δύο τραγούδια της Bessie Smith, μεταξύ άλλων. Το περιοδικό Time χαρακτήρισε την ερμηνεία της σαν «την πιο συναρπαστική ερμηνευτική απόδοση από νέο καλλιτέχνη αυτό το χρόνο» και η Peyroux άρχισε να ανοίγει συναυλίες καλλιτεχνών όπως η Sarah Mc Lachlan, Cesaria Evora, κ.ά.
Ένα πρόβλημα υγείας σε συνδυασμό με μια διαφωνία με τη δισκογραφική της εταιρία, ήταν ο λόγος που την οδήγησαν μακριά από τις ηχογραφήσεις και τα φώτα της δημοσιότητας για τα επόμενα έξι χρόνια, διάστημα στο οποίο έπαιζε σε clubs των ΗΠΑ, ζώντας σε χαμηλούς τόνους. Ακολούθησε μία συνεργασία με τον William Galison και ο δίσκος «Got You on My Mind» που περιείχε 7 κομμάτια.
Το 2004 ξεκινά η συνεργασία της με την εταιρία Rounder και τον παραγωγό Larry Klein. Την ίδια χρονιά κυκλοφορεί το δεύτερο σόλο άλμπουμ της «Careless Love» που κερδίζει εξαιρετικές κριτικές και με πωλήσεις πάνω από ένα εκατομμύριο άλμπουμ, την κάνει γνωστή παγκοσμίως. Το άλμπουμ περιλαμβάνει επανεκτελέσεις κομματιών των Leonard Kohen (Dance me to the end of Love), Bob Dylan, Elliot Smith, Hank Williams, το γαλλόφωνο J’ ai Deux Amours κ.ά.
Το τρίτο της άλμπουμ με τίτλο «Half the Perfect World» κυκλοφορεί το 2006. Εκτός από 4 δικά της κομμάτια, περιλαμβάνει επανεκτελέσεις προσεκτικά επιλεγμένων κομματιών σύγχρονων καλλιτεχνών όπως οι: Leonard Cohen, Tom Waits, Serge Gainsbourg, Joni Mitchel κ.ά. Στις 3/9 της ίδιας χρονιάς, η Peyroux έδωσε μία παράσταση για το Live from Abbey Road και μοιράστηκε την εμφάνιση αυτή με τους Red Hot Chilli Peppers και τους Snow Patrol. Την επόμενη χρονιά ανακηρύχτηκε ως η «καλύτερη jazz καλλιτέχνης» στα BBC Jazz Awards.
Το τέταρτο της άλμπουμ με τίτλο «Bare Bones» κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 2009 και ήταν ένα κομβικό σημείο για την Madeleine Peyroux, μιας και περιείχε μόνο καινούρια κομμάτια. Την παραγωγή έκανε και πάλι ο Larry Klein και συνεργάστηκε με διάφορους στιχουργούς όπως οι Walter Becker, Joe Henry, David Batteau, και Julian Coryell. Το άλμπουμ πήρε εξαιρετικές κριτικές. Ακολούθησαν συναυλίες σε ΗΠΑ, Καναδά, Νότια Αμερική, Ευρώπη και Ασία. Τον Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς, κυκλοφόρησε το πρώτο live άλμπουμ της, και πέμπτο στην καριέρα της- με τίτλο «Somethin’ Grand» και DVD που περιείχε ένα ντοκιμαντέρ με τίτλο Somethin’ Grand- A Portrait of Madeleine Peyroux, το οποίο έριχνε μια ματιά στο παρελθόν και την ιστορία της.
Το 2011 κυκλοφορεί το έκτο άλμπουμ της με τίτλο «Standing on the Rooftop». Η παραγωγή είναι του Craig Street (παραγωγού μεταξύ άλλων των Norah Jones, K.D. Lang, Cassandra Wilson). Σε αυτό συμμετέχουν σπουδαίοι μουσικοί, όπως οι Mark Ribot στην κιθάρα και το μπάντζο ο Me’shell Ndegeocello στο μπάσο, ο ντράμερ του Neil Young και του Jonny Cash, Charley Drayton και ο κιθαρίστας του Seal και του John Legent, Cris Bruce και γνωρίζει μεγάλη επιτυχία. Το Μάρτιο του 2013 κυκλοφορεί το έβδομο άλμπουμ της με τίτλο «Blue Room». Σε αυτό η Madeleine Peyroux διασκευάζει τραγούδια του Ray Charles από το άλμπουμ του «Modern Sounds in Country & Western Music» αλλά και τραγούδια άλλων θρύλων της μουσικής, όπως του Randy Newman και του Leonard Cohen. Ένας πραγματικά εμπνευσμένος δίσκος!
Το 2016 ήρθε το Secular Hymns και φέτος κυκλοφορεί το τελευταίο της άλμπουμ με τίτλο “Anthem” στο οποίο συνεργάζεται με κορυφαίους μουσικούς: Patrick Warren (Bonnie Raitt, JD Souther, Bob Dylan, Bruce Springsteen, Lana Del Rey, The Red Hot Chilli Peppers), Brian MacLeod (Sara Bareilles, Leonard Cohen, Tina Turner, Ziggy Marley) και David Baerwald (Joni Mitchell, David and David, Sheryl Crow).
Η εμφάνισή της στο Christmas Theater θα μπορούσε να αποθεωθεί, αν ο χώρος δεν ήταν σε …θερμοκρασία παγετού! Ένα ανεξήγητο κρύο και ένα… αεράκι, φυσούσε σε όλη τη διάρκεια της συναυλίας -λογική εξήγηση δεν πήραμε από τους υπεύθυνους- με αποτέλεσμα ο περισσότερος κόσμος να φύγει πριν ολοκληρωθεί η εμφάνιση της Madeleine Peyroux. Ευτυχώς η φωνή της και η παρουσία της ήταν αρκετά για να μας κάνουν να αντέξουμε τα… κρυοπαγήματα! Dance me to end of… cold με τη ζεστή φωνή της Madeleine Peyroux.
Σχόλια για αυτό το άρθρο