“4×4” Ομαδικό Εικαστικό Project @Dépôt Αrt gallery

ΣχετικάΆρθρα

Η Dépôt Art gallery (Νεοφύτου Βάμβα 5, Κολωνάκι) παρουσιάζει το Ομαδικό Εικαστικό Project με θέμα

«4x4». Το project έχει διάρκεια 4 εβδομάδων. 4 εικαστικοί x 4 εβδομάδες παρουσιάζουν τις εικαστικές τους προτάσεις, με αποτέλεσμα στη διάρκεια των 4 εβδομάδων το φιλότεχνο κοινό να έχει την ευκαιρία να επισκεφτεί 4 διαφορετικές ομαδικές εκθέσεις – προτάσεις και να παραστεί σε 4 διαφορετικά εικαστικά εγκαίνια.

Ανά εβδομάδα συμμετέχουν οι εικαστικοί:

9 – 13 Οκτωβρίου | Νεφέλη Εκάτη Κατσαρού // Χαρά Ματζουρανάκη // Μαίρη Στεφάνου // Αστέριος Τόρης

16 – 20 Οκτωβρίου | Ελένη Σαμέλη Βαρουξάκη // Σωτήρης Παπαγιάννης // Νεκτάριος Παχιαδάκης // Ρανιώ Σαρρή

23 – 27 Οκτωβρίου | Εβίτα Κανέλλου // Λίζα Βασιλάτου Μέρλιν // Μαίρη Τριβιζά // Μαριτάσα Τσιμπλάκη

Εγκαίνια: Τρίτη 23 Οκτωβρίου και ώρα 20:00 – 23:00

30 Οκτωβρίου – 3 Νοεμβρίου | Παναγιώτης Γιαταγαντζίδης // Κώστας Κόικας // Χρήστος Κωνσταντινόπουλος // Χάρης Παμφίλης

Εγκαίνια: Τρίτη 30 Οκτωβρίου και ώρα 20:00 – 23:00

Το project βασίζεται σε ιδέα, οργάνωση, επικοινωνία του Δημήτρη Λαζάρου και σε επιμέλεια Γωγώς Κολυβήρα.

Η ιστορικός Τέχνης Όλγα Λατουσάκη σημειώνει σχετικά με το project:

«(…)Η επιστήμη ονομάζει τον κόσμο πριν από την έναρξη της ζωής «Περίοδο του Άδη». Η ζωή όμως είχε ήδη αρχίσει, γιατί η ζωή είναι κάτι παραπάνω από την ικανότητα αναπαραγωγής. Στη λιωμένη λάβα και στους κρατήρες των βράχων η ζωή δεν έβλεπε την ώρα να ξεπηδήσει. Το Ένα, το Σχεδόν, το Ίσως. Όχι η Αφροδίτη. Όχι ο Άρης. Η Γη. Ο πλανήτης Γη που τόσο λαχταρούσε τη ζωή, τη βρήκε».

– Jeanette Winterson, “The Weight”, 2005

Αποτέλεσμα του θαύματος της γέννησης του πλανήτη, τα τέσσερα στοιχεία της φύσης: νερό, γη, φωτιά και αέρας, στοιχεία τόσο απαραίτητα, όσο και συχνά καταστροφικά για την ανθρωπότητα. Τέσσερα στοιχεία διττά, ορατά και αόρατα. Από αυτά, τις αλληλεπιδράσεις και τις αναμείξεις τους, οικοδομούνται όλα τα υλικά και άυλα αντικείμενα του σύμπαντος. Ένα μέρος της έκθεσης είναι αφιερωμένο στην έρευνα του προσωκρατικού φιλοσόφου Εμπεδοκλή για τις αρχές του κόσμου. Στα τέσσερα αυτά στοιχεία που έχτισαν τις ιδανικές συνθήκες για τη δημιουργία της ζωής, του ανθρώπου, και κατά συνέπεια των ίδιων των τεχνών. Και ίσως να μιλάμε για επιστήμη, αλλά καθόλου μακριά δε βρισκόμαστε από την τέχνη. Αναφερόμαστε ήδη στην τέχνη της ζωής.

«Μείγμα της φωτιάς και του αέρα», για τους στωικούς, το πνεύμα του ανθρώπου και όλες του οι δυνατότητες. Και πράγματι, αδιαμφισβήτητα αλληλένδετη είναι η φύση με την ανθρώπινη νόηση και το πνεύμα. Μία από τις σημαντικότερες τετράδες της επιστήμης της ψυχολογίας τέθηκε από τον Ελβετό γιατρό και ψυχολόγο Carl Jung (1875-1961), η οποία αφορά τις λειτουργίες του εαυτού: η διαίσθηση, η σκέψη, η αίσθηση και η συναισθηματική λειτουργία είναι ακόμη τέσσερα από τα στοιχεία που θα μας απασχολήσουν στην έκθεση. Μια διαφορετική ομάδα έργων, πιο ευρεία, θεματικά αφηρημένη, με τεράστιο όμως αντίκτυπο στην ψυχή του θεατή.

Αν, βέβαια, θεωρήσουμε ότι η ψυχή και οι αισθητικές μας λειτουργίες είναι το ένα μέρος της ταυτότητας και της μοναδικότητάς μας, τότε το κομμάτι που ολοκληρώνει την ύπαρξή μας είναι το σώμα στο οποίο κατοικούμε. Εξίσου απαραίτητες για την δημιουργία και τη συνέχιση της ζωής, είναι οι τέσσερις αζωτούχες βάσεις στο DNA μας: κυτοσίνη, γουανίνη, θυμίνη και αδενίνη. Στο project πρωταγωνιστεί και το γενετικό υλικό του ανθρώπου, το ρεαλιστικό, χειροπιαστό στοιχείο: το ανθρώπινο σώμα.

Τόσο το DNA όσο και το αίμα, ένα στοιχείο χωρίς το οποίο κανένα από τα οργανικά μας συστήματα δε δύναται να τεθεί σε λειτουργία, είναι εξαιρετικά σημαντικά και χαρακτηριστικά για το κάθε άτομο. Χωρισμένο στις τέσσερις ομάδες του συστήματος ΑΒΟ (Α, Β, ΑΒ, Ο), δημιουργεί σε κάθε περίπτωση στο θεατή ένα αίσθημα οικείου και μιας αναπόφευκτης ταύτισης, θυμίζοντας στον καθένα τη θνητότητά του. Το χαρακτηριστικό βαθυκόκκινο χρώμα πρωταγωνιστεί στα έργα, ενώ την ίδια στιγμή ο συνδυασμός γλυπτικής και ζωγραφικής μας δίνει την εντύπωση ενός τρισδιάστατου οργανικού συστήματος.

Οι τέσσερις ομάδες της έκθεσης είναι δημιουργημένες από στοιχεία τα οποία έχουν πυροδοτήσει τη ζωή και τη γέννησή της. Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, τα στοιχεία αυτά έχουν αντίστοιχα εμπνεύσει και την έκφραση των καλλιτεχνών επάνω στους καμβάδες και στα βάθρα. Τα ως επί τω πλείστον εξπρεσιονιστικού χαρακτήρα έργα, διεγείρουν τις αισθήσεις του θεατή, έχουν τα ίδια ανθρώπινο σφυγμό και πάλλονται μαζί με τη φύση, σε μια εποχή οπού το δυσκολότερο εγχείρημα είναι να θυμηθεί κανείς τις προσωπικές του συντεταγμένες.