ΤΩΡΑ |
Τι να κάνεις όταν κατρακυλούν τα νούμερα: Step by step
Στην ιστορία της ιδιωτικής τηλεόρασης, τα τελευταία 20 χρόνια δηλαδή, έχουν υπάρξει περίπου (μπορεί κι ακριβώς) 492 ψυχαγωγικές κι ενημερωτικές εκπομπές. Άλλες απ’ αυτές κράτησαν για χρόνια, άλλες εμφανίστηκαν για μία μόνο τηλεοπτική σεζόν, ενώ υπήρξαν κι αυτές που τις υποδεχτήκαμε με την έναρξη της σχολικής χρονιάς και τις αποχαιρετίσαμε πριν προλάβουμε να στολίσουμε χριστουγεννιάτικο δέντρο.
Η απόφαση για τη διακοπή μίας τηλεοπτικής εκπομπής, συνήθως έχει να κάνει με τα χαμηλά ποσοστά τηλεθέασής της. Η διαδικασία είναι συνοπτική. Το κανάλι κρούει τον κώδωνα του κινδύνου στους συντελεστές της εκπομπής, οι συντελεστές ζητούν από το κανάλι ένα περιθώριο χρόνου, το κανάλι δίνει γενναιόδωρα …δύο εβδομάδες προθεσμία για ανάκαμψη, κι οι συντελεστές με τη σειρά τους ακολουθούν το «εγχειρίδιο σωτηρίας». Ένα εγχειρίδιο που δεν υπάρχει, αλλά έχει περάσει από στόμα σε στόμα, από γενιά σε γενιά… Κάτι σαν τα μοιρολόγια.
«Εγχειρίδιο σωτηρίας τηλεοπτικών εκπομπών»
Κεφάλαιο 1: «Το κακό lead in»
Συνήθως, οι συντελεστές της προβληματικής εκπομπής βρίσκουν εκπληκτική τη δική τους, αλλά καθόλου καλή την εκπομπή που προηγείται της δικής τους. Έτσι, τα χαμηλά νούμερα τηλεθέασης της προηγούμενης εκπομπής, δεν δίνουν την απαιτούμενη φόρα, το σωστό δηλαδή lead in, που θα απογειώσει την προβληματική εκπομπή. «Μα τι νούμερα περιμένετε από εμένα, όταν έχω lead in 10%;» είναι η φράση που πολλές παρουσιάστριες και παρουσιαστές χρησιμοποίησαν με μεγάλη…αποτυχία. Αν τώρα το lead in είναι καλό, ακολουθούνται οι οδηγίες του επόμενου κεφαλαίου.
Κεφάλαιο 2: «Ο κακός φωτισμός»
Η τηλεόραση είναι εικόνα κι ο φωτισμός είναι το παν. «Μα τι νούμερα περιμένετε να κάνω, αν έχω σκιές και βγαίνω γερασμένη;», είναι η φράση που λέει μία παρουσιάστρια λίγο πριν χάσει την τηλεοπτική της εκπομπή. Ο… κακός φωτιστής, ανεξάρτητα αν πρόκειται για βραβευμένο στο είδος του επαγγελματία, «δεν έκανε σωστή δουλειά» ή «το έκανε επίτηδες για να καταστρέψει την καριέρα μου». Συνήθως, οι οδηγίες στο κεφάλαιο αυτό, δεν βρίσκουν ιδιαίτερη ανταπόκριση στα διοικητικά στελέχη των σταθμών. Γι’ αυτό υπάρχει, το «κεφάλαιο 3».
Κεφάλαιο 3: «Ο ανταγωνισμός»
Η προβληματική εκπομπή, κατά τους συντελεστές πάντα, κάνει τα αδύνατα δυνατά για να ανεβάσει τα νούμερα, αλλά… Αλλά οι απέναντι έχουν Champions League ή παιδικά ή «Πάμε Πακέτο» ή «Γιουροβίζιον» ή «Ελένη». Άρα; Άρα… «με καταδικάσατε σε αποτυχία με τον κακό σας προγραμματισμό». Το κεφάλαιο αυτό έχει φανεί χρήσιμο στο μεγαλύτερο μέρος των εκπομπών εκείνων που τους δόθηκε μία δεύτερη ευκαιρία και μεταφέρθηκαν σε άλλη ζώνη ή άλλη μέρα. Αν τα χαμηλά νούμερα όμως επιμένουν, τότε υπάρχει και το «4ο κεφάλαιο»!
Κεφάλαιο 4: «Οι άχρηστοι συνεργάτες»
Όταν μία εκπομπή είναι επιτυχημένη, την επιτυχία καρπώνεται ο παρουσιαστής. Όταν μία εκπομπή είναι αποτυχημένη, την αποτυχία χρεώνονται οι συνεργάτες. Άλλοτε φταίει «το άχρηστο πάνελ που δεν “θάβει” όσο θα έπρεπε», άλλοτε φταίει η κακή δημοσιογραφική ομάδα, που «τι μου τους φέρατε αυτούς εδώ; Το ότι δουλεύουν τόσα χρόνια σε επιτυχημένες τηλεοπτικές εκπομπές δεν μου λέει κάτι. Φέρτε μου τον Λάρι Κινγκ» ή «δεν μου φέρνει τις συνεντεύξεις που υποσχέθηκε. Έπρεπε να πάρω την άλλη που την έδιωξα πριν ξεκινήσουμε». Άλλοτε φταίει ο σκηνοθέτης που «δεν μου δίνει κοντινά πλάνα, αφού το κοντινά μου πουλάνε», άλλοτε φταίει η μακιγιέζ που «αν με βάφει έτσι τώρα, τότε στις απόκριες πώς θα με βάψει;» ή η στιλίστρια που «με ντύνει λες και θα πάω κουμπάρα σε βάφτιση». Τέλος, μπορεί να φταίνε κι οι κυρίες στο κυλικείο που «ποτέ δεν μου φτιάχνουν τον καφέ όπως τον θέλω και βγαίνω με νεύρα στην εκπομπή». Αν δεν φταίει το έμψυχο δυναμικό, υπάρχει πάντα και το άψυχο στο επόμενο κεφάλαιο.
Κεφάλαιο 5ο: «Το λάθος σκηνικό»
Πριν από την πρεμιέρα, το σκηνικό είναι πάντα «το καλύτερο της ελληνικής τηλεόρασης». Μετά την πρεμιέρα, κι ενώ τα νούμερα έχουν καθοδική πορεία, τότε «το φόντο μου είναι λάθος και πρέπει να αλλαχθεί». Το φόντο αλλάζεται, γίνεται πιο ανοιχτόχρωμο αλλά τα νούμερα εξακολουθούν να κατρακυλούν. Τότε ο «σωστός» παρουσιαστής που ακολουθεί πιστά αυτό το «εγχειρίδιο», θα παραδεχτεί πως το σκηνικό ουδέποτε του άρεσε, μιας και δεν ταιριάζει με τη θεματολογία ή με τα χρώματά του ή…με την προσωπικότητά του! Η επόμενη κίνηση είναι να αλλαχθούν τα πάντα. Από το σαλόνι μέχρι και τις εγκυκλοπαίδειες «Υδρία» στο βάθος του σκηνικού. Αν έχουν αλλάξει τα απαραίτητα, αλλά τα νούμερα τηλεθέασης δεν ανεβαίνουν και ο χρόνος τελειώνει, τότε περνάμε στο τελευταίο κεφάλαιο.
Κεφάλαιο 6 – τελευταίο: «Τα τρέιλερ κι η στήριξη»
«Έβλεπα χθες, που δεν είχαμε εκπομπή, όλη μέρα το κανάλι, αλλά παίχτηκαν ΜΟΝΟ 14 τρέιλερ της εκπομπής μου. Λίγα. Πολύ λίγα!», είναι η φράση του παρουσιαστή που νιώθει πως εκτός από τους τηλεθεατές τον εγκαταλείπει και το ίδιο το κανάλι του. Ακόμη κι αν δεν υπήρχε καθόλου πρόγραμμα, και μεταδίδονταν μόνο τρέιλερ της προβληματικής εκπομπής, ο παρουσιαστής θα τα έβρισκε πάλι λίγα. Έπειτα έρχεται και το θέμα της προσωπικής του προώθησης σε άλλα Μέσα. «Τα 32 εξώφυλλα που μου κλείσατε γι’ αυτόν τον μήνα, δεν ήταν αρκετά. Εσείς φταίτε».
Συμπέρασμα:
Όσο δημιουργούνται εκπομπές, τόσο θα υπάρχουν κι εκείνες που δεν θα τερματίζουν με επιτυχία στο τέλος της σεζόν. Πάντα θα επινοούνται νέες δικαιολογίες για το τι φταίει που κάποια εκπομπή δεν πάει καλά. Είτε η «χημεία ανάμεσά μας», είτε το «κάνουμε ψυχαγωγία σε ενημερωτικό κανάλι», είτε «το κοινό δεν έχει την αντίληψη να κατανοήσει το πόσο υπέροχη είναι η εκπομπή». Το κοινό, όμως, πάντα είχε και πάντα θα έχει αντίληψη. Θα εκτιμήσει το καλό, και θα απαξιώσει το πρόχειρο. Θα επιλέξει το οικείο, και θα αλλάξει κανάλι στο αποστασιοποιημένο. Θα κάνει αγαπημένο του το αληθινό και δεν θα κάνει καν ζαπινγκ στο δήθεν. Το τηλεοπτικό κοινό δε χρειάζεται να γνωρίζει καμία άχρηστη πληροφορία του «εγχειριδίου». Απλά βλέπει. Γιατί στο τηλεοπτικό γυαλί, φαίνονται όλα. Όλα!
Σχόλια για αυτό το άρθρο