ΤΩΡΑ |
Οι Τουρκικές Σειρές στην Τηλεόραση
Είναι πολλά χρόνια τώρα που ένα καλοκαίρι, μόνος στην Αθήνα, με πολλή δυσπιστία
και με μισή καρδιά, άφησα για λίγα λεπτά την προσοχή μου σε μiα τουρκική σειρά
κάνοντας ζάπινγκ.
Είχε βέβαια πρόσφατα προηγηθεί ένα ταξίδι στην Κωνσταντινούπολη όπου εντυπωσιάστηκα
από πολλά πράγματα που συνθέτουν τη σύγχρονη αλλά και την παλαιότερη εικόνα της πόλης.
Εκεί κατάλαβα πώς, αυτή η πόλη ήτανε για τόσους αιώνες η Αυτοκράτειρα και βέβαια συνεχίζει
να είναι.
Μέχρι τότε, θεωρούσα τις ελληνικές σειρές, πολύ πρόχειρα φτιαγμένες, με αδύνατο σενάριο, κακή υποκριτική, γενικά αδιάφορες έως κακές.
Έτσι λοιπόν με κάποια προκατάληψη άρχισα να παρακολουθώ την πρώτη μου τουρκική σειρά..
Και ιδού η αποκάλυψη! Το πρώτο πράγμα που με εντυπωσίασε ήταν η υποκριτική και η σκηνοθεσία.
Ούτε over acting αλλά ελληνικά, ούτε under acting αλλά αγγλοσαξωνικά. Ισορροπία σε όλα.
Σιγά σιγά ή yiavas yiavas άν θέλετε, άρχισα να εκτιμώ αλλά και να απολαμβάνω όλα αυτά που συνθέτουν μια προσεγμένη παραγωγή. Το βασικό σενάριο, η υποκριτική, η μουσική, η φωτογραφία, το κάστινγκ, η σκηνοθεσία. Ήταν όλα σωστά πλεγμένα για να βοηθάει το ένα το άλλο.
Διαβάζω κατά καιρούς και ακούω διάφορες κριτικές (αρνητικές) για το ότι δεν πρέπει εμείς
οι Έλληνες να βλέπουμε αυτά τα σίριαλ που μας αφελληνίζουν και άλλα ηχηρά παρόμοια.
Όμως ποτέ δεν έπεσε στην αντίληψή μου μια κακή κριτική για την ποιότητά τους.
Δεν διατείνομαι ότι τα πάντα είναι τέλεια. Μερικές φορές το σενάριο κάνει «κοιλιά», άλλες πλατιάζει,
υπάρχουν άσκοπα «γεμίσματα» που καταλαβαίνεις ότι απλά «γράφουν» τηλεοπτικό χρόνο.
Μα όμως, σίριαλ είναι. Πρέπει να βγούν 100+ επεισόδια, επόμενο είναι να υπάρχουν και τέτοιες καταστάσεις.
Η ουσία είναι ότι κατορθώνουν να γίνουν αποδεκτά από μια πολύ μεγάλη και ευρεία ομάδα του τηλεοπτικού κοινού στη χώρα μας απλά γιατί είναι καλοφτιαγμένα.
Η επιτυχία τους είναι τεράστια σε όποια χώρα προβάλλονται και μαθαίνω ότι παίζονται σε πολλές άλλες χώρες κυρίως των Βαλκανίων και της κοντινής Ανατολής.
Μαθαίνω επίσης, πως κάθε επεισόδιο κοστίζει ελάχιστα στο κανάλι που το προβάλλει.
Άκουσα κάτι για 1.500€ το κάθε επεισόδιο. Όταν όμως παίζεται σε μερικές δεκάδες χώρες, προφανώς συμφέρει στον παραγωγό αλλά και στα κανάλια που τις παίζουν.
Και δεν θα μου έκανε εντύπωση αν μάθαινα ότι οι σειρές αυτές επιδοτούνται από το τουρκικό κράτος
διότι προβάλλουν σε άλλες χώρες την καλή εικόνα της σύγχρονης Τουρκίας, τη γλώσσα της, τις ομορφιές της, τον πλούτο της, τις παραδόσεις της.
Κάτι που προφανώς δεν μπορέσαμε να πετύχουμε εμείς πλην ελαχίστων εξαιρέσεων.
Γιατί όμως; Τι μας λείπει;
Παράλληλες ζωές ζει ένα μεγάλο μέρος των ανθρώπων στις δύο γειτονικές χώρες.
Παρόμοιες ιστορίες αγάπης, μίσους και καθημερινότητας υπάρχουν κι΄από τις δυό μεριές του Αιγαίου.
Μ΄αυτές γίνονται τα σενάριά τους. Μήπως μας λείπουν τα ωραία πλάνα εσωτερικά και εξωτερικά;
μήπως μας λείπουν οι καλοί μουσικοί ή οι οπερατέρ; οι σκηνοθέτες;
Απ΄όλα έχουμε. Και κυρίως έχουμε τη γλώσσα και την πολιτιστική παράδοση που δεν μπορούν να
συγκριθούν με καμμία άλλη. Αστείρευτη πηγή για μυθοπλασίες.
Μήπως μας λείπει η όρεξη για εργασία και για δημιουργία;
Μήπως καλομάθαμε στα εύκολα; Στις πολλών μορφών επιδοτήσεις;
Μήπως ξεχάσαμε σε μιά-δυό δεκαετίες ότι «τα καλά κόποις κτώνται» και μας αρέσουν τα έτοιμα έστω και λειψά; Και τα κανάλια; Μα αυτά βλέπουν μόνο το οικονομικό κέρδος. Η αντιστοίχου επιπέδου ελληνική σειρά θα τους κόστιζε δεκαπλάσια. Τα κόστη στη Τουρκία είναι πολύ χαμηλώτερα.
Και παράγουν συνεχώς νέες σειρές που εκατομμύρια τηλεθεατές παρακολουθούν σ΄αυτή τη πλευρά της Γης.
Εμείς; Εμείς απλά τους παρακολουθούμε….
Σχόλια για αυτό το άρθρο