ΤΩΡΑ |
Revenge, η ταινία που σόκαρε κοινό και κριτικούς στα μεγαλύτερα κινηματογραφικά φεστιβάλ του κόσμου, όπως στη Μέκκα του ανεξάρτητου κινηματογράφου, Sundance, αλλά και σε αυτό του Τορόντο, από 26 Απριλίου στους κινηματογράφους από την ODEON. Ένα indie διαμάντι γεμάτο συμβολισμούς, εκδίκηση και πολύ αίμα.
Λίγα λόγια για την ταινία
Τρεις πλούσιοι, παντρεμένοι άνδρες συναντιούνται για το ετήσιο, καθιερωμένο κυνήγι τους στην έρημο. Μόνο που αυτήν τη φορά, ο ένας θα φέρει μαζί και την ερωμένη του, μια σέξι «Λολίτα» που με το σεξαπίλ της θα προκαλέσει γρήγορα το ενδιαφέρον των άλλων δύο. Τα πράγματα θα βγουν εκτός ελέγχου όταν οι τρεις άνδρες εκμεταλλεύονται τη νεαρή κοπέλα και την εγκαταλείπουν στην κόλαση της ερήμου, θεωρώντας τη νεκρή. Διψασμένη για εκδίκηση, εκείνη θα επιστρέψει και θα μετατρέψει το κυνήγι στο πιο ανελέητο και αιματηρό ανθρωποκυνηγητό.
Ο Φοίνικας γεννιέται από τις στάχτες του
Η Τζεν (Ματίλντα Λουτζ) είναι μια νεαρή, ανέμελη και αφελής κοπέλα που υπόκειται στις επιθυμίες των ανδρών, που την αντιμετωπίζουν ως σεξουαλικό αντικείμενο που πρέπει να ικανοποιεί τις ορέξεις τους. Η συμμετοχή της στην ανδρική παρέα θα ξυπνήσει πρωτόγονα ένστικτα και θα αποβεί για όλους μοιραία. Κυρίως όμως για τους τρεις άνδρες που πίστεψαν ότι δεν θα είναι καθόλου δύσκολο να την εκμεταλλευτούν. Σύντομα η κατάσταση θα ξεφύγει από τα όρια με αποτέλεσμα η Τζεν να καταλήξει νεκρή. Η μήπως όχι;
«Ακόμα κι αν δεν πεθαίνει σωματικά, ο χαρακτήρας πεθαίνει συμβολικά», αναφέρει η σεναριογράφος και σκηνοθέτης της ταινίας, Κοραλί Φαρζάτ, για την ηρωίδα της. «Τραυματισμένη σε όλο το σώμα, αυτή η γλυκιά και ασήμαντη κούκλα θα αναγεννηθεί ως μια σκληρή και κτηνώδης γυναίκα που δεν συγχωρεί. Μια γυναίκα δυνατή που δεν χειραγωγείται και δεν κακοποιείται», προσθέτει η Φαρζάτ, θίγοντας ένα ζήτημα φλέγον, αυτό της γυναικείας κακοποίησης, που εδώ και καιρό βρίσκεται στο προσκήνιο.
Όπως ο Φοίνικας αναδύεται από τις στάχτες του, έτσι και η Τζεν, ξεφεύγοντας από τα όρια του ρεαλισμού, αναγεννιέται και από εύθραυστη «γατούλα» μεταμορφώνεται σε μια σκληρή γυναίκα που με ένα ημιαυτόματο όπλο και δολοφονικές προθέσεις παίρνει τον έλεγχο στα χέρια της. Είναι λες και η Τζεν επιστρέφει με μια υπερδύναμη που πηγάζει από τη συσσωρευμένη βία που έχει κατά καιρούς δεχτεί, με κάθε τρόπο, λόγω του φύλου της και της ομορφιάς της. «Σε ένα επίπεδο, η ταινία συμβολίζει την απομάκρυνση από ένα συγκεκριμένο μοτίβο γυναίκας που συχνά αναπαριστά ο κινηματογράφος, αυτό του σεξουαλικού αντικείμενου. Στην αρχή, η ταινία παίζει πολύ με αυτή την αναπαράσταση, την οποία και υπηρετεί στο έπακρο προκειμένου να γίνει ακόμα πιο έντονη η μεταστροφή στη συνέχεια. Η Τζεν γίνεται ο δυνατός χαρακτήρας της ταινίας, μια σούπερ ηρωίδα και η κινητήρια δύναμη όλης της δράσης», σημειώνει η Φαρζάτ.
Δεν αργεί η στιγμή που η Τζεν θα γεμίσει την έρημο με ποτάμια αίματος από τους τρεις άνδρες που πίστεψαν ότι θα μπορούσαν να ξεφύγουν αλώβητοι από τα όσα έκαναν. Δεν αργεί η στιγμή που ο κυνηγός γίνεται το θήραμα.
Ένα pop–art μακελειό
Το «Revenge» είναι μια ιστορία βιασμού και κακοποίησης που καταλήγει σε ένα ακραίο λουτρό αίματος, πάντα με γνώμονα το στιλ και το συμβολισμό. Για το λόγο αυτό, η Φαρζάτ «έντυσε» την ταινία με κραυγαλέα φλούο χρώματα και indie ηλεκτρονική μουσική, δημιουργώντας ένα insta-cult φιλμ για γερά στομάχια. «Ο τρόπος με τον οποίο σκηνοθέτησα την ταινία έχει στόχο να υποβάλει τον θεατή σε ένα σκληρό, σαρκικό, αισθητηριακό, εχθρικό, βίαιο κόσμο. Για τον λόγο αυτό, δεν πάτησα στον ρεαλισμό και προτίμησα να φτιάξω ένα αγνό genre που προκαλεί συναισθήματα, έναν κόσμο που πολλαπλασιάζει τις αισθήσεις, μια ολοκληρωτική βύθιση σε ένα χάος μεταξύ φαντασμαγορίας και πραγματικότητας».
Το «Revenge» αποτελεί το ντεμπούτο της Κοραλί Φαρζάτ στη μεγάλη οθόνη. Πριν από αυτό, είχε ήδη ξεχωρίσει για το μικρού μήκους «The Telegram», που απέσπασε 13 συνολικά βραβεία σε διάφορα φεστιβάλ, καθώς και για το επίσης μικρού μήκους φιλμ επιστημονικής φαντασίας «Reality+» που επίσης διακρίθηκε σε φεστιβάλ. Με το «Revenge», η Γαλλίδα σεναριογράφος και σκηνοθέτης μπαίνει με δυναμικά στο πάνθεον του extreme horror με προέλευση εκ Γαλλίας.
Οι επιρροές
Βλέποντας κανείς το «Revenge», σίγουρα θα διακρίνει πως οι επιρροές της Φαρζάτ προέρχονται από σινεφίλ ταινίες όπως «Το Φεγγάρι» (1979) του Μπερνάρντο Μπερτολούτσι, το «Drive» (2011) του Νίκολας Βίντινγκ Ρεφν και, φυσικά, το «Κάτω από το Δέρμα» του Τζόναθαν Γκλέιζερ, ενώ και ο Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ είναι νοερά παρών. «Οι σκηνοθέτες που με επηρέασαν έφτιαξαν ένα πραγματικά σκληροπυρηνικό είδος ταινιών, εκεί όπου η βία και τα όνειρα συνυπάρχουν, εκεί που η δύναμη του συμβολισμού είναι εκρηκτική», αναφέρει η Φαρζάτ. «Μέχρι τώρα, αυτός ο τύπος κινηματογράφησης έχει γίνει σχεδόν αποκλειστικά από τους άνδρες. Το ‘’Revenge’’ είναι το όραμά μου για την είσοδο μιας γυναίκας σκηνοθέτιδας στο συγκεκριμένο είδος ταινιών», συμπληρώνει.
Η μουσική
Καθώς η ιστορία κινείται προς τα εμπρός, οι διάλογοι γίνονται όλο και πιο σπάνιοι μέχρι που εξαφανίζονται και αντικαθίστανται από ήχο, εικόνες και αισθήσεις. Σε αυτό το σημείο, η μουσική είναι κλειδί και έτσι, το επαναλαμβανόμενο, σχεδόν υπνωτιστικό soundtrack με τις δόσεις electro δίνει σιγά-σιγά τη θέση του σε πιο ξεκάθαρους και δυναμικούς ήχους, που θυμίζουν αυτούς του Τζον Κάρπεντερ και των Daft Punk.
Στοιχεία για την ταινία:
| Σκηνοθεσία | Κοραλί Φαρζάτ |
| Σενάριο | Κοραλί Φαρζάτ |
| Παραγωγή | Μαρκ-Ετιέν Σβαρτς, Ζαν-Ιβ Ρομπέν,
Μαρκ Στανιμίροβιτς |
| Ηθοποιοί | Ματίλντα Λουτζ, Κέβιν Τζάνσενς, Γκιγιόμ Μπουσέντ |
| Φωτογραφία | Ρόμπρεχτ Χέιβαρτ |
| Μοντάζ | Κοραλί Φαρζάτ, Μπρούνο Σαφάρ, Ζερόμ Ελταμπέτ |
| Καλλιτεχνική Διεύθυνση | Πιερ Κεφελεάν |
| Μουσική | Rob |
| Διάρκεια | 108’ |
| Διανομή | ΟDEON |
| Είδος | Περιπέτεια, Θρίλερ |
Σχόλια για αυτό το άρθρο