ΤΩΡΑ |
Υπήρξε πρωταγωνίστρια στο Εθνικό Θέατρο για τριάντα χρόνια. Τα επόμενα σαράντα χρόνια της καριέρας της υπηρέτησε το θέατρο στη δική της στέγη, στο Θέατρο Θυμέλη, ενώ για 36 χρόνια ήταν κοντά στα παιδιά με τις παιδικές της παραστάσεις. Η Έλλη Βοζικιάδου με πίστη και αφοσίωση στο θέατρο, μέχρι και τις τελευταίες μέρες της ζωής της, έκανε σχέδια για τα έργα που θα ανέβαζε και ετοίμαζε τις περιοδείες της. Δυστυχώς, δεν μπόρεσε να πραγματοποιήσει τίποτα από όλα αυτά, γιατί πέρασε στην αιωνιότητα σε ηλικία 88 χρονών. Πρόλαβε όμως και έπαιξε σε σπουδαία έργα, με σημαντικούς ηθοποιούς και συντελεστές που την καθιέρωσαν στη συνείδηση του θεατρόφιλου κοινού. Μπορεί να μην έγινε γνωστή στο πλατύ κοινό, διότι δεν έπαιξε ποτέ σε σίριαλ ή στο λεγόμενο εμπορικό θέατρο, όμως είχε φανατικό κοινό που παρακολουθούσε κάθε της δουλειά στο θέατρο Θυμέλη. Κι αυτό ήταν για την Έλλη Βοζικιάδου η μεγαλύτερη αναγνώριση!
Εκτός από την καλλιτεχνική της διαδρομή, η Έλλη Βοζικιάδου υπήρξε ευτυχισμένη σύζυγος και μητέρα. Παντρεμένη με τον αρχιμουσικό Διονύση Κούτση, η οικογενειακή τους ευτυχία ολοκληρώθηκε με τον ερχομό της κόρης τους. Η Λόρνα ασχολήθηκε επαγγελματικά με το θέατρο και το τραγούδι, συνεργάστηκε με μεγάλους Έλληνες συνθέτες, άφησε το δικό της στίγμα με τη φωνή της στη μουσική και παράλληλα με την παραγωγή και παρουσίαση μουσικοθεατρικών παραστάσεων, ασκεί μάχιμη δικηγορία μέχρι και σήμερα, ενώ είναι μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου από το 1994. Υπερήφανοι και για τους δύο γονείς της, η Λόρνα έγραψε για την μητέρα της τα παρακάτω λόγια: Ένας αθόρυβος και γλυκός άνθρωπος, ηθοποιός και σκηνοθέτης, συγγραφέας και ενδυματολόγος που ακούραστα υπηρέτησε την Τέχνη σεμνά και με αγάπη… Αυτός ο υπέροχος άνθρωπος είχα την τύχη να είναι η δική μου Μάνα, μια μάνα που η αφοσίωσή της στο θέατρο δεν μου στέρησε ποτέ τη στοργή και το ενδιαφέρον της, τη λαχτάρα της… μια μοναδική μάνα…. η μανούλα μου… Αλλά και μια μοναδική σύζυγος… Με τον αείμνηστο πατέρα μου αρχιμουσικό Διονύση Κούτση μαζί χέρι – χέρι πορεύθηκαν στη Ζωή και την Τέχνη σαν ένα υποδειγματικό ζευγάρι… Με αβάσταχτο πόνο ψυχής θα την αποχαιρετίσω τη Δευτέρα 27 Απριλίου ώρα 12 μμ στο Α’ νεκροταφείο Αθηνών, σε απόσταση αναπνοής από τον λατρεμένο της, τον αξέχαστο πατέρα μου που ήδη την έχει πάρει από το χέρι για να την οδηγήσει στο πιο γαλήνιο ουράνιο πέπλο… Μανούλα μου όσο ζω θα σ’ αγαπώ και θα σε τιμώ όπως σου αξίζει….θα σας περιμένω μαζί με το μπαμπάκα στα όνειρά μου να μου πείτε πως είστε και πάλι ευτυχισμένοι μαζί και κάποια στιγμή θα ξανασυναντηθούμε και οι τρεις μαζί: “σάρκα μία” , όπως λέγαμε πάντα..
Η Έλλη Βοζικιάδου γεννήθηκε το 1932 στη Θεσσαλονίκη. Αποφοίτησε από το Αμερικανικό Κολλέγιο Αθηνών και τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου με άριστα. Απόφοιτος επίσης της Γαλλικής Ακαδημίας Αθηνών.
Από μαθήτρια δραματικής σχολής θήτευσε ως ηθοποιός στο Εθνικό Θέατρο παίζοντας ρόλους πρωταγωνιστικούς, ιδιαίτερα στην αρχαία τραγωδία, καθώς και στο κλασσικό και σύγχρονο ρεπερτόριο, ελληνικό και ξένο. Στα πρώτα της βήματα συνεργάστηκε με την Κατερίνα Ανδρεάδη, ερμηνεύοντας πρώτους ρόλους στα έργα: «Αυτό που ξέρει κάθε γυναίκα», του Τζ. Μπάρι, «Ιερή φλόγα» του Σόμερσετ Μομ και «Ταξίδι αναψυχής». Συνεργάστηκε επίσης με το «Ελληνικό Λαϊκό Θέατρο» του Μάνου Κατράκη, ερμηνεύοντας πρωταγωνιστικό ρόλο της Μαριώς στο έργο «Καραϊσκάκης» των Φωτιάδη – Σταύρου. Επίσης πρωταγωνίστησε ως Αγλαΐα Ιβάνοβα Επαντσίνα στον «Ηλίθιο» του Ντοστογιέφσκι καθώς και πρώτους ρόλους στα έργα «Μονοσάνδαλος», «Έβδομος ουρανός» και «Χρυσό χάπι». Μετέπειτα συνεργάστηκε με το θίασο του Μίμη Φωτόπουλου στις παραστάσεις: «Όλα τα παλιά αγοράζω» των Σακελλάριου – Γιαννακόπουλου και «Ο καλός στρατιώτης Σβέικ» του Γιαροσλάβ Χάσεκ.
Στο Εθνικό Θέατρο έπαιξε δίπλα στην Κατίνα Παξινού, την Άννα Συνοδινού, την Μαίρη Αρώνη, την Βάσω Μανωλίδου, την Αντιγόνη Βαλάκου, την Αλίκη Βουγιουκλάκη, τον Λυκούργο Καλλέργη, τον Θάνο Κωτσόπουλο, τον Ανδρέα Φιλιππίδη, τον Αλέξη Μινωτή, τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ… κατάλογος ατέλειωτος! Το 1980 αποχώρησε από το Εθνικό Θέατρο και ίδρυσε μαζί με τον σύζυγό της Αρχιμουσικό – Συνθέτη – Συγγραφέα Διονύση Κούτση την Εταιρεία Καλλιτεχνικών Εκδηλώσεων «Θυμέλη» με Κεντρική και Παιδική Σκηνή (στην οποία δόθηκε ιδιαίτερη έμφαση) καθώς και με ποικίλη πολιτιστική δραστηριότητα. To ρεπερτόριο του Θυμέλη ήταν πλούσιο και για όλα τα γούστα: Σαίξπηρ, Μολιέρος, Ξενόπουλος, Ουίλιαμς, Σουρής, Ευριπίδης κ.α. Το 1991 στο χώρο του Θεάτρου «Θυμέλη» ιδρύθηκε του «Επιμορφωτικό Κέντρο Αρχαίου Δράματος Θυμέλη» στο οποίο δίδαξε υποκριτική, αγωγή του Λόγου και ορθοφωνία μαζί με πολλούς διακεκριμένους καθηγητές. Η Έλλη Βοζικιάδου συνεργάστηκε με την Ανωτέρα Δραματική Σχολή της Μαίρης Τράγκα ως καθηγήτρια υποκριτικής και ως καθηγήτρια ελληνικής γλώσσας, λογοτεχνίας και ποίησης δίδαξε στο «City Litterary Institute» του Λονδίνου. Υπηρέτησε το θέατρο και ως ενδυματολόγος από το έτος 1985 με το ψευδώνυμο «Έλσα Βώκου».
Η Έλλη Βοζικιάδου υπήρξε μια γνήσια θεατρική προσωπικότητα και μια αφοσιωμένη ηθοποιός, αφήνοντας την υποκριτική της σφραγίδα στο Ελληνικό Θέατρο.
1968, Επτά επί Θήβας
1964, Ι κέτιδες
1963, Κροίσος
1954, Φουσκοθαλασσιές
1961, Ηλέκτρα
1962, Ελένη
1978, Ηλέκτρα
1977, Αγάπη αγώνας άγονος
1977, Καποδίστριας
Στιγμές στο θέατρο Θυμέλη
1969, Κατά φαντασίαν ασθενής (φωτογραφίες: Ψηφιοποιημένο αρχείο Εθνικού Θεάτρου)
Το 1957 πρωταγωνίστησε στην Ελληνογαλλική κινηματογραφική παραγωγή Η δίψα και το 1962 συμμετείχε στην τραγωδία Ηλέκτρα με την Άννα Συνοδινού που κινηματογραφήθηκε στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου και προβλήθηκε ως ταινία.
https://www.youtube.com/watch?v=_s3YiQ5-v-M
Η τελευταία δημόσια εμφάνισή της ήταν πριν ένα χρόνο στην εκδήλωση για το Θεατρικό Ημερολόγιο του ΤΑΣΕΗ όπου βραβεύτηκε για τη συνολική της προσφορά στον πολιτισμό
Σχόλια για αυτό το άρθρο