Pose: Αυτή τη φορά, ο Ράιαν Μέρφι το παράκανε ευτυχώς με μια «Πόζα» στο Netflix

Ο Ταζ βλέπει το «Fame», την “Πρισίλα η βασίλισσα της ερήμου», και το “Glee” μαζί στη σειρά “Pose”.

ΣχετικάΆρθρα

O ανοιχτά gay Ράιαν Μέρφι έχει ανατινάξει πολλές φορές την τηλεόραση τα τελευταία 10 χρόνια. Από το Nip / Tuck με τους πλαστικούς χειρουργούς και την τρανς δολοφόνο, στο Glee με όλη την ιστορία της ποπ τραγουδισμένη από μαθητές σχολείου, στο American Horror Story με την Τζέσικα Λανγκ καλόγρια σε ψυχιατρείο να χαϊδεύει με λαγνεία τα κόκκινα εσώρουχα της, στο Scream Queens, στο Feud με τη διαμάχη της Τζόαν Κρόφορντ και της Μπέτι Ντέιβις, και πολλά άλλα. Σε όλες του τις παραγωγές είναι παραπάνω από διακριτή η αγάπη του για την υπερβολή, τους φόβους και τις θεές της gay μυθολογία όπως και η ικανότητα του στη δημιουργική αντιγραφή. Αυτή τη φορά, παρασυρμένος από το θρυλικό «Paris is Burning», με το «Pose» αφήνει την σεξουαλική του επιλογή και τα παραμύθια που τον μεγάλωσαν, ανεξέλεγκτα, κερδίζοντας πανηγυρικά την κορώνα της τηλεοπτικής βασίλισσας.

Τι είναι το «Pose»; Ένα δράμα, μια κωμωδία κι ένας φόρος τιμής στα τέλη της δεκαετίας του ΄80 με το Vogue, κληρονομιά του bitching πριν γίνει μόδα από την Μαντόνα να κυριεύει. Τι είναι το bitching (αυτολεξεί ‘της σκύλας’); Μια αντιπαράθεση σούπερ γκλαμ μονομάχων, που χορεύουν ποζάροντας σε αντιγραφή γνωστών εξωφύλλων περιοδικών μόδας με μια όμως κοφτερά πολεμική μανία στο στήσιμο τους, σαν να διαλύονται σε κομμάτια ή να αντικατοπρίζονται σε σπασμένο καθρέφτη. Κάθε ράγισμα του καθρέφτη, ένα ακόμα βαθύ κόψιμο στην πόζα τους και την καρδιά τους. Κάθε εβδομάδα διοργανώνονται χορευτικοί αγώνες πόζας με διαφορετική θεματολογία στους οποίους όπως ένας ήρωας λέει, μαζεύονται αυτοί που δεν θα ήταν ευπρόσδεκτοι πουθενά αλλού, και μεταμορφώνονται σε θεές. Οι συμμετοχές προέρχονται από οίκους. Οίκος είναι ένα σπίτι στο οποίο μια Μητέρα, έχει μαζέψει σαν οικογένεια, τρανς, ομοφυλόφιλους, τσόλια του δρόμου, τους φροντίζει και την αποθεώνουν. Και οι οίκοι είναι πολλοί και αμείλικτοι στον συναγωνισμό τους, όσο τρυφεροί, σαν οικογένεια, είναι απέναντι στα μέλη τους. Ένας περίεργος μυστικός κώδικας επικοινωνίας που λύνει και δένει τους ανθρώπους αλλά ως προτεραιότητα έχει την οικογένεια. Δεν είναι τυχαίο που ο πανέξυπνος Μέρφι έχει βάλει στη μόστρα αφρικανοαμερικάνους να παίζουν την μπάλα. Ή μάλλον αφρικανοαμερικανίδες, που σανιδώνουν με μια μικρή έκφραση του ματιού τους, οποιοδήποτε γνήσιο θηλυκό. Κάτι που δεν μένει ανεκμετάλλευτο στη ροή της σειράς.

Τι καθορίζει το γνήσιο από το ψεύτικο και πόση αλήθεια μπορεί να κρύβει μέσα του; Είναι πολύ λεπτές οι γραμμές πάνω στις οποίες πατάνε οι σεναριογράφοι και μέχρι το τέλος του πρώτου κύκλου ο οποίος είναι ολόκληρος ανεβασμένος στο Netflix, οι σεναριογράφοι αποδεικνύονται άριστοι σχοινοβάτες. Όπως λέει και μια από τις Βασιλικές Μητέρες μετά την εγχείρηση αλλαγής φύλου, «πονάει σαν κόλαση αλλά νιώθω τόση χαρά». Μιλάμε για μια αγωνία κι ένα πόνο που μετατρέπονται σε χαρά και σε μία διαφορετική αντίληψη του τι σημαίνει οικογένεια. Σαν μια σαπουνόπερα με πρωταγωνίστριες υπέρλαμπρες γυναίκες κι όχι μόνο που ακόμα κι αν δεν είναι, απαιτούν να τους συμπεριφέρεσαι έτσι. Και όλα ξεχνιούνται όταν αρχίζει ο χορός, το ball room. Ή αναζωπυρώνονται. Γιατί αυτό το ball room, είναι ο δικός τους ζωτικός χώρος έκφρασης.

Κάποιοι έχουν AIDS, κάποιοι άλλοι μπλέκονται σε ατυχείς δεσμούς με κουρασμένους παντρεμένους, κάποιοι πουλάνε ναρκωτικά στο δρόμο, κάποιες δουλεύουν σε peep show και όπως συμβαίνει και στους βασιλικούς Οίκους, έτσι κι εδώ η ίντριγκα πάει σύννεφο. «Μόνο στα παραμύθια υπάρχει ο ιππότης που θα σε πάρει με το άλογο» λέει μια πρωταγωνίστρια σε μιαν άλλη, αλλά ο κόσμος του «Pose» είναι ακριβώς αυτός ο πρίγκιπας. Γιατί ο Ράιαν Μέρφι γεμίζει με αστρόσκονη και ντισκομπάλες, απάτητα μέχρι σήμερα μονοπάτια για την τηλεόραση αντιπαραθέτοντας τη μαγεία με τη σκληρή πραγματικότητα. Δεν χρειάζεται να είσαι gay για να παρακολουθήσεις τη σειρά. Ίσως όμως χρειάζεται να επανεφεύρεις την οικογένεια σου.