Ζώρζ Νταντέν: Ο Άναυδος Σύζυγος: επίσημη πρεμιέρα στο Θέατρο Τέχνης Κ.Κουν

Από την/τον Βασίλης Νάτσιος | 4 Νοεμβρίου 2018

AH4A2189

Επίσημη πρεμιέρα στο Θέατρο Τέχνης Κ.Κουν για την παράσταση Ζώρζ Νταντέν: Ο Άναυδος Σύζυγος, μια από τις λιγότερο παιγμένες και περισσότερο πικρές κωμωδίες του Μολιέρου. Το έργο ανεβαίνει για πρώτη φορά στη σκηνή του Θεάτρου Τέχνης. Μια κωμωδία με κοινωνικο-πολιτική διάσταση που μιλάει πέρα και πάνω απ΄όλα για τον έρωτα. Ή για να είμαστε πιό ακριβείς: για τη δυστυχία της έλλειψής του…

AH4A2183

Ο Ζωρζ Νταντέν έχει μείνει ά ν α υ δ ο ς  με το θράσος της γυναίκας του. Όχι μόνο τον περιφρονεί και τον απατά μπροστά στα μάτια του, αλλά τον βγάζει επιπλέον και τρελό όταν εκείνος τολμά να την κατηγορήσει στους γονείς της. Το δίκιο πνίγει τον Ζωρζ Νταντέν αλλά όσο κι αν προσπαθεί να το διεκδικήσει του είναι αδύνατο να το βρει. Φταίει που έκανε το λάθος να παντρευτεί μια γυναίκα κοινωνικά ανώτερή του; Φταίει που αισθάνεται μειονεκτικά απέναντί της και απέναντι στην οικογένειά της; Φταίει που την ζηλεύει σαν τρελός; Ή μήπως φταίει που δεν ξέρει ν΄αγαπά; Το σίγουρο είναι ότι ο γάμος του Ζωρζ Νταντέν- όπως και κάθε “λάθος” γάμος – είναι η μεγαλύτερη πηγή δυστυχίας.

Το έργο του Μολιέρου-γραμμένο σε πρόζα-πρωτοπαρουσιάστηκε το 1668 στις Βερσαλλίες.  Σ΄εκείνη την πρώτη παράσταση, η κωμωδία παίχτηκε παράλληλα με ένα μουσικό έργο σε στίχους του Μολιέρου και μουσική του Λυλλύ, που εξυμνούσε τον αγνό, ιδανικό, βουκολικό έρωτα σε αντίστιξη με την πεζή, αφόρητη πραγματικότητα ενός «κακού» γάμου. Ο βασιλιάς και η αυλή-που ήταν και οι πρώτοι θεατές – ταυτίστηκαν φυσικά με τους ήρωες του βουκολικού έργου και γέλασαν μέχρι δακρύων με τα παθήματα του πλούσιου χωριάτη Νταντέν που είχε το θράσος να παντρευτεί μια ξεπεσμένη οικονομικά αριστοκράτισσα…Τα δύο έργα δεν ξαναπαίχτηκαν σχεδόν ποτέ μαζί.

Ακριβώς 350 χρόνια μετά από εκείνη την πρώτη παράσταση, στην Ελλάδα, σήμερα, πώς να μιλήσει άραγε κανείς για τον αγνό, ιδανικό έρωτα; Τονίζοντας ίσως την εφιαλτική έλλειψή του…; Στη σκηνή της Φρυνίχου δεν παρουσιάζουμε φυσικά τα δύο έργα. Κρατάμε όμως την ιδέα της μουσικής και του χορού. Άλλης μουσικής και άλλου χορού, από αυτούς που δεν στήνονται στην εξοχή- όπου τοποθετείται η δράση στο πρωτότυπο- αλλά σε ένα παρακμιακό κέντρο διασκέδασης. Εκεί όπου γίνονται γάμοι και συνεστιάσεις. Εκει όπου ο  Ζωρζ Νταντέν θα δει όλους  τους κωμικο-τραγικούς  εφιάλτες του να ζωντανεύουν. Και μαζί του κι εμείς. Τους δικούς μας.

AH4A2192

Στο κατάμεστο θέατρο, πολλοί ήταν οι καλεσμένοι που τίμησαν με την παρουσιά τους την επίσημη πρεμιέρα:

AH4A2201

Μαριάννα Κάλμπαρη, Γιάννης Χουβαρδάς, Ρένη Πιττακή

AH4A2207

Μαριάννα Κάλμπαρη, Olivier Descotes

AH4A2211

Ρένος Χαραλαμπίδης, Νατάσσα Τριανταφύλλη, Νέστωρ Κοψιδά

AH4A2220

Νατάσσα Τριανταφύλλη, Κατερίνα Λυπηρίδου, Ναταλία Τσαλίκη

AH4A2214_AGGELIKI_TOYMPANAKI

Αγγελική Τουμπανάκη, Ρένος Χαραλαμπίδης

AH4A2219_NESTOR_KOPSIDAS

Τάσος Πυργιέρης, Νέστωρ Κοψιδάς, Μάκης Γαζής

AH4A2223_SIRMO_KEKE

Σύρμω Κεκέ, Τάσος Πυργιέρης

AH4A2228_GRAMPSAS_ELENI_DAFNI

Μαριάννα Κάλμπαρη, Θοδωρής Γράμψας, Ελένη Δάφνη

AH4A2231_DIMITRIS_MAGGINAS

Δημήτρης Μαγγίνας, Νίκη Σερέτη

AH4A2239_kostas_koytsolelos

Μαριάννα Κάλμπαρη, Κώστας Κουτσολέλος, Θανάσης Χειμωνάς

AH4A2233_KATERINA_LIPIRIDOY

Νίκη Σερέτη, Κατερίνα Λυπηρίδου

AH4A2200_SOFIA_MARATHAKI

Παίζουν (αλφαβητικά): Σύρμω Κεκέ, Κώστας Κουτσολέλος, Νέστωρ Κοψιδάς, Κατερίνα Λυπηρίδου, Δημήτρης Μαγγίνας, Βασίλης Μαυρογεωργίου.

Μετάφραση-δραματουργική επεξεργασία-σκηνοθεσία: Μαριάννα Κάλμπαρη

Σκηνικά-κοστούμια: Μαντώ Ψυχουντάκη

Μουσική επιμέλεια: Νέστωρ Κοψιδάς

Φωτισμοί: Στέλλα Κάλτσου

Βοηθός σκηνοθέτη: Κατερίνα Γεωργουδάκη

Βοηθός παραγωγής: Σοφία Αρβανίτη

Βοηθός φωτιστή: Στέβη Κουτσοθανάση

Πέμπτη με Κυριακή στις 21:15 στο Θέατρο Τέχνης Κ.Κουν

Βασίλης Νάτσιος

Βασίλης Νάτσιος

"Ό,τι βλέπεις είναι αληθινό, ό,τι ακούς μπορεί να μην είναι"

...Γεννήθηκα στα μεγάλα κινηματογραφικά στούντιο και μεγάλωσα σε θεατρικές σκηνές και στα τηλεοπτικά πλατό. Από μικρός έκανα παρέα με όλες τις προσωπικότητες του πολιτισμού μας. Μαζί με τους δικούς μου ανθρώπους, με στηρίζουν συνεχώς, κυρίως με το έργο τους. Ωραία ιστορία, έτσι; Κρίμα που δεν είναι αληθινή! Πάντα μου άρεσε αυτή η εκδοχή. Χρειάζεται ένας μύθος να συντηρεί την πραγματικότητα. Οι δικοί μου μύθοι είναι έγχρωμοι, σινεμασκόπ και εξώφυλλο. Και συνεχίζουν να ζουν στο cosmopoliti…

ΣΧΟΛΙΑ

Your email address will not be published. Required fields are marked *