Κριτική: O Tαζ ανακαλύπτει γιατί λιποθυμούν στο 1984

Από την/τον Τάσος (ΤΑΖ) Θεοδωρόπουλος | 18 Μαρτίου 2017

@photo michalis kloukinas

Ο Ταζ ανακαλύπτει γιατί λιποθυμούν στο “1984” (για το αγόρι που ήθελε την Στικούδη στη διαφήμιση της μπύρας, νομίζω πως την ξεπέρασε πολύ αιματηρά)

@photo stavros habakis 4

Όσο πιο πολλά γράψεις για το 1984, τόσο πιο πολύ θα αδικήσεις τη συγκλονιστική δουλειά που έκανε η Κατερίνα Ευαγγελάτου στη νέα θεατρική διασκευή του ορόσημου δυστοπίας, μυθιστόρημα του Τζορτζ Όργουελ από τους Ρόμπερτ Άικι και Ντάνκαν Μακμίλαν.

@photo nikos pantazaras 6

Για τον  πρωταγωνιστή Αργύρη Πανταζάρα (βραβείο Χορν το 2016 για τρεις (!!!) ερμηνείες του, («ΑΩ», «Βασιλιάς Ληρ», «Ρήσος») ισχύει το ίδιο. Τι να γράψεις για έναν άνθρωπο – φαινόμενο που πέντε φορές την  εβδομάδα υποβάλλει τον εαυτό σε ένα απίστευτο ψυχικό και σωματικό μαρτύριο υποκριτικού πάθους με αφοσίωση ιεραπόστολου; Με το ζόρι κρατιέσαι να μην ανέβεις στη σκηνή να του σκουπίσεις το πρόσωπο, σαν να πρόκειται για έναν άλλο Ιησού.

image

Δυστυχώς δίπλα του ο πάντα αγαπημένος Νίκος Κουρής επιλέγει μια φανφαρόνικη ισδοπέδωση παιξίματος με αξιοσημείωτες παρ’ αυτά εξάρσεις (κάνε σύγκριση με το χαμηλότονο παίξιμο του Ρίτσαρντ Μπάρτον στην κινηματογραφική διασκευή του έργου και θα καταλάβεις), ενώ η Λένα Δροσάκη, επιλέγει να εξαφανιστεί χωρίς στίγμα. Από την άλλη δεν μπορείς να προσεγγίσεις κριτικά με κλασικούς όρους την απόδοση των ηθοποιών σε ένα έργο που μπορεί να συμβαίνει τώρα, το 1984, το 2050 ή και να μη συμβαίνει ποτέ, να βρίσκεται στο μυαλό κάποιου.

@photo nikos pantazaras 1

Το Νέο Θέατρο – Κατερίνα Βασιλάκου, έχει από τους πιο συγκλονιστικούς φωτισμούς που μπορείς να δεις σε αθηναϊκή θεατρική σκηνή. Κυριολεκτικά η οροφή είναι τίγκα από 100, 200 ξέρω ‘γώ διαφορετικούς προβολείς που τους παίζει εξαιρετικά ο Νίκος Βλασόπουλος. Η σκηνογραφία της Εύας Μανιδάκη είναι υπόδειγμα ατμοσφαιρικής λειτουργικότητας και «ευλυγισίας». Το ίδιο ισχύει και για βίντεο του Στάθη Αθανασίου. Ο λόγος του έργου, ευθύς, απειλητικός, δίχως ίχνος ελπίδας αποδίδεται με τρομακτική απολυταρχική καθαρότητα όσον αφορά μια κοινωνία που το να σκέφτεσαι είναι έγκλημα. Εκ των πραγμάτων, κάποια πράγματα, «αν δεν είσαι διαβασμένος» χάνονται στη μετάφραση.

@photo stavros habakis 3

Μετά την παράσταση είδα την ταινία που σκηνοθέτησε ο Μάικλ Ράντφορντ και αισθάνθηκα ότι το  θεατρικό και το κινηματογραφικό είναι συνοδός το ένα του άλλου αν θες να αποκτήσεις μια πιο καθαρή εικόνα, εφόσον και το κινηματογραφικό πάσχει από τα ίδια προβλήματα. Την ενοποίηση των θραυσμάτων μνήμης σε ένα κατανοητό για το ευρύ κοινό σύλλογο. Ό,τι λείπει από το ένα έργο, το συμπληρώνει το άλλο και φυσικά και τα δύο το βιβλίο, με ειδική έμφαση στη μελέτη του λεξικού της «Νέας Ομιλουμένης» παράρτημα της οποίας υπάρχει στο πολύ όμορφο και δουλεμένο πρόγραμμα της παράστασης.

@photo nikos pantazaras 7

Ακατάλληλη για άτομα κάτω των 15 ετών και για ευπαθή άτομα, με σκηνές ακραίας βίας (έχουν υπάρξει λιποθυμίες έμαθα), η παράσταση κάνει αυτό που πρέπει να κάνει το θέατρο. Σε απορροφά κυριολεκτικά στο σύμπαν της, προσπαθώντας να σου δώσει συναισθηματικό και νοητικό μπούσουλα σε ένα γκρίζο, προπαγανδιστικό περιβάλλον το οποίο πασχίζει να ισοπεδώσει το συναίσθημα και τη νόηση (δεν είναι τυχαίο πως πρόκειται για μια από τις ελάχιστες φορές σε Ελληνικό θέατρο δίωρης διάρκειας χωρίς διάλειμμα, δεν άκουσα ούτε ένα κιχ). Πραγματικό κατόρθωμα σκηνικής «μετάφρασης» ενός εφιαλτικού κόσμου, στο οποίο η Ευαγγελάτου αλλά και οι συντελεστές, με μικρά ευρήματα, κατορθώνουν να διατηρήσουν την απειλητική του, παραληρηματική ρευστότητα και την πιο συμπαγή δεν γίνεται, συναισθηματική του βία.

@photo stavros habakis 1

1984 του ΤΖΩΡΤΖ ΟΡΓΟΥΕΛ

Νέα Διασκευή: Ρόμπερτ  Άικι & Ντάνκαν Μακμίλαν

Μετάφραση – Σκηνοθεσία: Κατερίνα Ευαγγελάτου

Σκηνικά: Εύα Μανιδάκη

Κοστούμια: Βασιλική Σύρμα

Μουσική: Γιώργος Πούλιος

Βίντεο: Στάθης Αθανασίου

Σχεδιασμός Φωτισμών: Νίκος Βλασόπουλος

Ηχητικός Σχεδιασμός: Νικόλας Καζάζης

Φωνητική Διαδασκαλία: Αλεξάνδρα Λέρτα

Ειδικά Εφέ: Αφοί Αλαχούζοι

Μακιγιαζ : Έυη Ζαφειρόπουλου

Κομμώσεις : Talkin’ Heads

Ειδικές Κατασκευές: Μπάμπης Κατσιμίχας

Βοηθοί Σκηνοθέτη : Δήμητρα Δερμιτζάκη, Δημήτρης Οικονομίδης

Βοηθός Σκηνογράφου: Μυρτώ Μεγαρίτου

Φωτογραφίες: Σταύρος Χαμπάκης, Νίκος Πανταζάρας

Video Trailer: Μιχάλης Κλουκίνας

Διεύθυνση Παραγωγής: Βιολέττα Γύρα & Όλγα Μαυροειδή

Παραγωγός: Γιώργος Λυκιαρδόπουλος

Διανομή

Ουίνστον Σμιθ: Αργύρης Πανταζάρας

Ο’Μπράιεν: Νίκος Κουρής

Τζούλια: Λένα Δροσάκη

Τσάρινγκτον: Σωτήρης Τσακομίδης

Πάρσονς: Νίκος Πυροκάκος

Κυρία Πάρσονς: Σεραφίτα Γρηγοριάδου

Σάιμ: Ερρίκος Μηλιάρης

Μάρτιν: Αγησίλαος Μικελάτος

Συμμετέχουν: Μελαχρινός Βελέντζας, Βησσαρίων Κανέλλος, Στυλιανός Καπούλας, Απόστολος Κατσιριντάκης, Τάσος Κόρκος, Δημήτρης Μηλιώτης, Χρήστος Τσουλιάης

Και τα παιδιά:  Ειρήνη Γουλιέλμου, Πέπη Κώνστα, Αθηνά Μισαηλίδου

Στο Βίντεο εμφανίζονται οι ηθοποιοί:

Παντελής Δεντάκης, Δήμητρα Δερμιτζάκη, Βασίλης Κουκαλάνι, Αλεξάνδρα Λέρτα, Πόπη Λυμπεροπούλου

Παραστάσεις & τιμές εισιτηρίων

Τετάρτη 20.00 | Είσοδος 16 ευρώ & 12 ευρώ (μειωμένο)

Πέμπτη & Παρασκευή 21.00 | Είσοδος 18 ευρώ & 12 ευρώ (μειωμένο)

Σάββατο 18.30 | Είσοδος 18 ευρώ & 12 ευρώ (μειωμένο)

Σάββατο 21.30 & Κυριακή 20.00 | Είσοδος 20 ευρώ & 14 ευρώ (μειωμένο)

Διάρκεια Παράστασης: 101 λεπτά

Τάσος (ΤΑΖ) Θεοδωρόπουλος

Τάσος (ΤΑΖ) Θεοδωρόπουλος

Μικρός ήθελε να γίνει καραγκιοζοπαίχτης και πορνοστάρ. Αγαπημένη του ταινία είναι «Η Υπολοχαγός Νατάσσα» γιατί πάντα κλαίει εκεί που η Αλίκη βρίσκει το παιδί της και ξεμουγκεύει. Στα σινεμά τον έβαζαν πάντα τσάμπα γιατί χάζευε με τις ώρες τις φωτογραφίες από έξω και τον λυπόντουσαν για φτωχό. Τότε αποφάσισε ότι η ζωή είναι σινεμά. Από τα media πέρασε μια μέρα τυχαία σαν ντελιβεράς με καφέδες, αλλά τον έκαναν συντάκτη για λόγους που σύντομα θα διδάσκονται ως παράδειγμα προς αποφυγή σε όλα τα πανεπιστημιακά τμήματα των media.

ΣΧΟΛΙΑ

Your email address will not be published. Required fields are marked *