ΤΩΡΑ |
Πάντα είχα την απορία πώς προέκυψαν κάποιες φράσεις που χρησιμοποιούμε στην καθημερινότητά μας. Αν έχετε και εσείς τις ίδιες απορίες, ιδού κάποιες απαντήσεις…
Σε γράφω στα παλιά μου τα παπούτσια: Έκφραση που προέρχεται από τη συνήθεια βασιλιάδων της αρχαιότητας να αντικαθιστούν άρχοντες και ευγενείς στέλνοντάς τους ‘’ραβασάκι’’ ένα ζευγάρι παπούτσια με το όνομά τους γραμμένο από κάτω. Άρχισε στη Βαβυλωνία και κράτησε μέχρι το Βυζάντιο.
Σιγά τον πολυέλαιο: Η έκφραση προέρχεται από τα χρόνια του Όθωνα και από τις γιορτές στα βασιλικά ανάκτορα. Οι καλεσμένοι προύχοντες της εποχής και απόγονοι των αγωνιστών του 1821 δεν γνώριζαν τη δυτική εθιμοτυπία και σε στιγμές κεφιού άδειαζαν τα κουμπούρια τους στον αέρα και πετούσαν ψηλά τα τσαρούχια τους αδιαφορώντας για τους πολυελαίους και τα κηροστάσια στα ανάκτορα με τους αυλικούς να προσπαθούν να τους ‘’ευπρεπίσουν’’ και τους καλεσμένους να απαντούν με την εν λόγω φράση που έγραψε ιστορία.
Από πού κρατά η σκούφια σου: Ερώτηση για την καταγωγή που κρατά από την αρχαιότητα όταν το χρώμα και το σχήμα του σκούφου υποδήλωνε από πού προερχόταν αυτός ( και κατά συνέπεια ο ιδιοκτήτης του).
Του μπήκαν ψύλλοι στα αυτιά: Προέρχεται από την ιδιότυπη τιμωρία του βυζαντινού βασιλιά Ιουλιανού σε όσους κρυφάκουγαν στο παλάτι. Σύμφωνα με το βασιλικό διάταγμα τοποθετούσαν ψύλλους βαθιά μέσα στα αυτιά των ‘’ωτακουστών’’, οι οποίοι χοροπηδούσαν συνεχώς αναζητώντας την έξοδο οδηγώντας πολλούς εξ αυτών στην τρέλα.
Χρωστάει της Μιχαλούς: Η έκφραση συνδέεται με την ταβέρνα που διατηρούσε το 19ο αιώνα στο Ναύπλιο, τότε πρωτεύουσα της Ελλάδας, η Μιχαλού. Η γυναίκα αυτή έδινε κατά συρροή βερεσέ αλλά κρατούσε ημερολόγιο και όταν κάποιος υπερέβαινε τις προθεσμίες τον ‘’έλουζε’’ με διάφορα κοσμητικά επίθετα. Όσοι την άκουγαν καταλάβαιναν ότι αυτός ‘’ χρωστά της Μιχαλούς’’.
Χτύπα ξύλο: Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι στα δέντρα κατοικούσαν νύμφες (οι περίφημες δρυάδες) και ως εκ τούτου χτυπούσαν ξύλο (άπτεσθαι ξύλου έλεγαν) για να επικαλεστούν την προστασία τους.
Σχόλια για αυτό το άρθρο