Αvanti Dario: Δεν θα πάει η Ελλάδα κλαφτή

Πού το βρίσκουν μου λες τα λουλούδια, τέτοιο χρώμα που δίνει χαρά, έτσι γράφει κι ο κόσμος τραγούδια, που τα βάζει η ψυχή για φτερά. Δεν πεθαίνει του κόσμου η ελπίδα, δεν χρεώνει το φως το πρωί, πρωτοσέλιδο σ’ εφημερίδα, δεν θα πάει η Ελλάδα κλαφτή. Κι αν μας σφάζουνε με το γάντι, να μην πάρουμε ανάσα καμιά, βάστα τώρα καρδιά μου avanti και στο φινάλε άμα λάχει κάντη, και κάνε εσύ τη ζημιά

ΣχετικάΆρθρα

Αvanti Dario για μια βραδιά στο Ηρώδειο και ο απόηχος ακόμα συνεχίζεται. Η σπονδυλωτή μουσικοθεατρική παράσταση που έστησε ο Σταμάτης Κραουνάκης, έχοντας δίπλα του την Λίνα Νικολακοπούλου με επίκεντρο το έργο του Ντάριο Φο, άφησε το δικό της στίγμα στο μακρύ καυτό καλοκαίρι του 2015, με τους παραπάνω στίχους, οι οποίοι έδωσαν το μήνυμά τους στο κατάμεστο θέατρο, ξεσηκώνοντας τους θεατές να τους τραγουδήσουν όλοι μαζί στο φινάλε.

Ο Σταμάτης Κραουνάκης, η Σπείρα Σπείρα, η Μάγια Λυμπεροπούλου, ο Δάνης Κατρανίδης, ο Αγγελος Παπαδημητρίου, η Ελένη Ουζουνίδου, η Φωτεινή Βαξεβάνη, η Αλεξάνδρα Καρακατσάνη, ο Χάρης Φλέουρας και η Αργυρώ Καπαρού, μέσα σε τρεις ώρες παρουσίασαν ένα μουσικοθεατρικό έργο του συμπαντικού μυαλού του φημισμένου ιταλού θεατρικού συγγραφέα, ευθυμογράφου, ηθοποιού και θεατρικού σκηνοθέτη, Ντάριο Φο με την Λίνα Νικολακοπούλου στην επιλογή των έργων και τη συγγραφή του μουσικού σεναρίου βασισμένο σε δεκατέσσερα –μεταφρασμένα από την ίδια και όχι διασκευασμένα- τραγούδια του Φο, σε παλαιά παραδοσιακά λαϊκά τραγούδια αγροτών και παρτιζάνων, στα τραγούδια του Χρήστου Λεοντή [από την ιστορική παράσταση του ΄74 στο Θέατρο Τεχνης, «Η Ισαβέλλα, τρεις καραβέλες κι ένας παραμυθάς»] συν τις πινελιές της μαζί με τον Σταμάτη Κραουνάκη.

Όλα αυτά, σε μια ανατρεπτική γιορτή με τίτλο «Avanti Dario» η οποία στήθηκε κάτω από την Aκρόπολη, εν μέσω τρέχουσας πολιτικής επικαιρότητας αλλά και τρέχουσας αναγκαστικής ψυχαγωγίας για να έρθει η ισορροπία (ή τουλάχιστον να προσπαθήσουμε να έρθει). Το χειροκρότημα του κοινού, έδειξε ότι η παράσταση κατάφερε να δώσει τα μηνύματά της και να θυμήσει ότι “ένα δυνατό γέλιο, τη σωστή στιγμή, μπορεί πράγματι να τους θάψει όλους”.