ΤΩΡΑ |
Τα χρόνια δεν τα μέτρησα με την ταυτότητά μου, γιατί’ χα εγώ ταυτότητα, τη σθεναρή μου οντότητα, τα σκήπτρα, την κορώνα μου και τα διαμαντικά μου! Στίχοι που ταιριάζουν γάντι στη γυναίκα φαινόμενο, στη μοναδική Βασίλισσα της νύχτας, στην αναντικατάστατη Ζωζώ Σαπουντζάκη. Η Ζωζώκα -όπως την αποκαλούν οι φίλοι της- είναι το κέφι προσωποποιημένο, είναι η χαρά της ζωής (όνομα και πράγμα), είναι η νότα αισιοδοξίας όταν νιώθεις ότι όλα καταρρέουν. Αρκεί ένα τηλεφώνημα ή μια βόλτα στην Κινέττα, να σου τραγουδήσει: Είμαι στις τρέλες μου, είμαι στα κέφια μου, είμαι στα όπα μου. Είσαι υπεύθυνη καρδιά μου ευαίσθητη, καρδιά μου σορόπα... και όλα να μπουν ξανά στη θέση τους. Με αυτή τη διάθεση και με το ξεχωριστό μπρίο της, η Ζωζώ ανέβηκε στην ιδιαίτερη πατρίδα της, τη Θεσσαλονίκη, να γιορτάσει τα γενέθλιά της, μαζί με αγαπημένους φίλους που μένουν μόνιμα στη συμπρωτεύουσα.
Έμεινε όπως πάντα, στο αγαπημένο της πεντάστερο ξενοδοχείο Kassandra Palace hotel & spa στη Χαλκιδική, που δεν το αλλάζει με κανένα. Τρώει το ψαράκι της δίπλα στη θάλασσα και βρίσκει μοναδικό τον κήπο με τους 200 και πάνω φοίνικες,
Τα γενέθλιά της τα γιόρτασε στο εστιατόριο Χαμόδρακα, ενώ η τριόροφη τούρτα -σε κάθε όροφο υπήρχε η συλλαβή Ζω ήταν δώρο του αγαπημένου της φίλου Σάκη Βαλογιώργη, από το ζαχαροπλαστείο Αγαπητός. Ο Αγαπητός είναι από τα πιο ιστορικά και φημισμένα ζαχαροπλαστεία στην Τσιμισκή, η Ζωζή πήγαινε εκεί μικρούλα και χάζευε τη βιτρίνα με τα γλυκά και τις ωραίες τούρτες. Αυτό ήταν και η αιτία να την αγαπήσουν πολύ στον Αγαπητό, τις έδιναν γλυκά και αναπτύχθηκε μια φιλία που αντέχει μέχρι τις μέρες μας.
Στην όμορφη βραδιά γενεθλίων με τους φίλους τους, η Ζωζώ τραγούδησε και διηγήθηκε ιστορίες από την καριέρα της που έχουν πάντα μεγάλο ενδιαφέρον. Χαρακτηριστική ήταν η ιστορία από ένα καλοκαίρι στο θέατρο Μετροπόλιταν όπου η Ζωζώ έκανε πάταγο με το Στριπτίζ, το νούμερο που της είχε γράψει ο Γιώργος Γιαννακόπουλος. Με ένα κοστούμι που της είχε ράψει ο Γιώργος Σκαλιντώ -άσπρη οργάντζα, με πολύχρωμα λουλούδια, φούξια, μοβ και πράσινα- έβγαινε και εξηγούσε ότι το στριπτίζ, που τότε ήταν της μόδας, ήταν μια πανάρχαι ιστορία και τραγουδούσε: Ύπουλε άντρα κατεργάρη και μπερμπάντη, ποτέ δεν βιάζεσαι κι αρχίζεις με το γάντι. Τότε έβγαζε σιγά σιγά τα γάντια της, στη συνέχεια τραγουδούσε για το καπέλο που το έβγαζε κι εκείνο και στο τέλος ακολουθούσε το μαντό. Την πλαισίωναν τρεις νέοι χορευτές, που έπαιρνα αυτά τα μικροπράγματα (καπέλο, γάντια κλπ), ένας από αυτούς ήταν ο Τόλης Βοσκόπουλος. Όταν λοιπόν, έκλεινε το νούμερο και από μέσα φορούσε ένα πολύ κοντό κομπινεζόν, τύπου κορσεδάκι με μπανέλες και στράπλες σουτιέν, έλεγε: Με αυτά τα ξεγυμνώματα θα γίνει καμιά φέστα. Ή κρύψε όσα φαίνονται ή δείξε και τα ρέστα. Μπορείτε να φανταστείτε τι χαμός γίνονταν στο θέατρο!
Χαμός βέβαια, γίνεται ακόμη με τη Ζωζώ και τις εμφανίσεις της, είτε είναι στη σκηνή, είτε όχι. Απόδειξη η φωτο. Αμφιβάλλει κανείς;
Ανάμεσα στα δώρα που της χάρισαν ήταν και μία τσάντα Guy Laroche που ταίριαζε πολύ με το φόρεμα της.
Δείτε όλη τη βραδιά καρέ καρέ (φωτογραφίες: Ιωσηφίνα Σβανιά)
Αγγελική Τσόπελα, Ζωζώ Σαπουντζάκη, Γιώργος Κλώνος.
Δεν ξέρω τι ευχή έκανε η Ζωζώ φέτος, αλλά θα της αφιερώσω το τραγούδι-ευχή που έλεγε στην επιθεώρηση Ο Καραγκιόζης στο Αιγαίο και έμεινε διαχρονικό:
Ήμουνα δεν ήμουνα, πόσο αλήθεια ήμουνα, μια σταλιά μικρούλα, λίγο στρουμπουλούλα,
με τις μπούκλες μου, που τα βράδια αγκαλιά κοιμόμουν με τις κούκλες μου.
Και μια νύχτα μαγική, σε ένα μαγικό αστέρι,
είχα κάνει μιαν ευχή, τύχη να μου φέρει.
Να γενώ κι εγώ αστέρι. Και να λάμπω σαν κι εκείνο
και σε ένα παλκοσένικο σ’ όλη τη ζωή να μείνω.
Η ευχή σου πραγματοποιήθηκε Ζωζώ! Χρόνια σου πολλά!
Σχόλια για αυτό το άρθρο