Είναι νωρίς ακόμη μες στον κόσμο αυτό, μ’ ακούς;

Είναι νωρίς ακόμη μες στον κόσμο αυτό, μ’ ακούς; 
Δεν έχουν εξημερωθεί τα τέρατα, μ’ ακούς; 
το χαμένο μου αίμα και το μυτερό, μ’ ακούς; 
σαν κριάρι που τρέχει μες στους ουρανούς 
και των άστρων τους κλώνους τσακίζει, μ’ ακούς; 
Είμ’ εγώ, μ’ ακούς; Σ’ αγαπώ, μ’ ακούς; 
σε κρατώ και σε πάω και σου φορώ 
το λευκό νυφικό της Οφηλίας, μ’ ακούς; 
που μ’ αφήνεις, που πας και ποιος, μ’ ακούς; 
σου κρατεί το χέρι πάνω απ’ τους κατακλυσμούς. 

ΣχετικάΆρθρα

H παρακμή του αισθητηρίου

1 Απριλίου 2026

“Σ’ αγαπώ” σε 63 γλώσσες

14 Φεβρουαρίου 2026

Πάρε με αγκαλιά

21 Ιανουαρίου 2026

Οι πελώριες λιάνες και των ηφαιστείων οι λάβες, 
θα `ρθει μέρα, μ’ ακούς; 
να μας θάψουν κι οι χιλιάδες ύστερα χρόνοι 
λαμπερά θα μας κάνουν πετρώματα, μ’ ακούς; 
Να γυαλίσει απάνω τους η απονιά, μ’ ακούς; 
των ανθρώπων και χιλιάδες κομμάτια να μας ρίξει, 
στα νερά ένα ένα, μ’ ακούς; 

Τα πικρά μου βότσαλα μετρώ, μ’ ακούς; 
κι είναι ο χρόνος μια μεγάλη εκκλησία, μ’ ακούς; 
όπου κάποτε οι φιγούρες των αγίων 
βγάζουν δάκρυ αληθινό, μ’ ακούς; 
οι καμπάνες ανοίγουν αψηλά, μ’ ακούς; 
Ένα πέρασμα βαθύ να περάσω, 
περιμένουν οι άγγελοι με κεριά 
και νεκρώσιμους ψαλμούς, 
πουθενά δεν πάω, μ’ ακούς; 
ή κανείς ή κι οι δυο μαζί.

Απόσπασμα από το ερωτικό ποίημα  του Οδυσσέα Ελύτη “Μονόγραμμα”