Είπαμε: Η Αννα Είναι Καλά!

Ενα ενδιαφέρον κείμενο από κάποιον που αγαπάει την Αννα πραγματικά.
Το “αρνητικό” μιας “θεάς”…

ΣχετικάΆρθρα

Η οικονομική κρίση απελευθέρωσε δυνάμεις οργής κατά πάντων. Λένε πως τα ινδάλματα κατακρημνίζονται σε εποχές κρίσεων. Οι αυθεντικοί σταρ, όμως, έχουν πάντα φανατικούς φίλους και φανατικούς εχθρούς. Οι κρίσεις απλώς επιτείνουν το φανατισμό οδηγώντας..
σε κριτικές που ξεπερνούν τα όρια της λογικής και της ευπρέπειας.

Στην Ελλάδα των 11 εκατομμυρίων ψυχών που βάλλονται από τα οικονομικά μέτρα και επιβιώνουν σε συνθήκες ύφεσης, οικονομικής ανέχειας ή και ένδειας, οι κήνσορες δεν ήταν δύσκολο να βρουν στόχο. Μετά το 1996, μία είναι η πρώτη εν ζωή, «εθνική» ή «απόλυτη σταρ» και… οι συστάσεις περιττεύουν!

Η Βίσση από στόχος επιθέσεων έχει μετατραπεί πλέον σε… σάκο του μποξ! Είναι υπεύθυνη για τη φοροδιαφυγή και την παραοικονομία, την έκπτωση των αξιών, το νεοπλουτισμό, το lifestyle, τη φθηνή αισθητική και ό,τι θεωρείται πως οδήγησε την Ελλάδα στην παρακμή. Στους παλαιότερους αυτές οι λυσσαλέες αντιδράσεις θυμίζουν την κριτική των ταινιών μιας γυναίκας που μεσουρανούσε στον κινηματογράφο τη δεκαετία του ’60 και… συνέχισε ακάθεκτη και τις επόμενες δεκαετίες!

«Η ιστορία επαναλαμβάνεται σαν φάρσα»! Στη Βουγιουκλάκη καταλόγιζαν πνευματικό αυνανισμό του κοινού, στη Βίσση ίσως περισσότερα – τώρα που η Ελλάδα φυτοζωεί κάθε κριτική είναι δικαιολογημένη, άλλωστε. Δεν αναζητούνται μόνο ρυτίδες στο πρόσωπό της για να πιστοποιηθεί η γήρανση, δεν ψέγεται μόνο για επιλογές που δε συνάδουν με την ηλικία της, για εμπορικές αποτυχίες και καλλιτεχνικά ατοπήματα. Όλα τα αρνητικά μιας κοινωνίας στην οποία έφτασε στην κορυφή της είναι τώρα ευκολότερο παρά ποτέ να της χρεωθούν…

Η Άννα άραγε πως νιώθει για τις ανηλεείς και άδικες επιθέσεις στη Βίσση, θα αναρωτιούνται κάποιοι. Σίγουρα, δε φοβάται! Ο χρόνος ξέρει πως θα τη δικαιώσει αφού εκείνη δεν τον αφήνει ποτέ να βαρεθεί! Πειραματίζεται χωρίς να τρέμει τις αποτυχίες που θα περάσουν με μεγεθυντικό φακό οι χρόνιοι επικριτές της. Παραδέχεται δημοσίως λάθη και συνεργασίες χωρίς χημεία κι ας της καταλογίζουν ότι δημιουργεί για τον εαυτό της στις συνεντεύξεις μια εικόνα δυσανάλογη της πραγματικότητας. Ξέρει καλά ότι υπάρχουν κάποιοι που θα δουν το ποτήρι μισοάδειο ό,τι κι αν κάνει! Ότι θα την κατηγορήσουν για μανιέρα αν περιχαρακωθεί στο επιτυχημένο μοντέλο. Και θα τη “σταυρώσουν” με την πρώτη (φαινομενική ή πραγματική) εμπορική αποτυχία αν δοκιμαστεί στα δύσκολα.

Το “αρνητικό” της είναι φετίχ. Ιδανικός σύντροφος για τους υπερασπιστές μιας ψευδεπίγραφης σοβαροφάνειας, των γραφιάδων της διαπλοκής και των οικονομικών συμφερόντων. Ακόμα κι αυτοί κερδίζουν χρήματα στην πλάτη της Βίσση νομίζοντας ότι υπερβαίνουν πνευματικά εκείνη και το κοινό της… Τρομάρα τους!

Ο Λαός, όμως, ξέρει. Πάντα! Πολλά και πολύ περισσότερα από τους θιασώτες της κακοπροαίρετης κριτικής, τους “πνευματικούς ταγούς” που αργοσβήνουν στη φαντασίωση της ανωτερότητας. Διαβάζει και ακούει τις επιθέσεις. Αλλά δεν ετυμηγορεί παρά μόνο όταν είναι αυτόπτης μάρτυς…

Στο «Κέντρο Αθηνών» μια υπέροχη μπαλάντα άνοιξε το πρόγραμμα για να διαψεύσει όσους θεωρούν πως ο Καρβέλας δε γράφει πλέον ωραία τραγούδια. Τα μνημειώδη αριστουργήματά του, άλλωστε, είναι πάντα ζωντανά στις live εμφανίσεις της μούσας του. Η εισαγωγή από το «Δε θέλω να ξέρεις» ήταν αρκετή για να ακινητοποιήσει όλα τα βλέμματα πάνω της. Κι εκείνη ανοίγοντας τα χέρια μπροστά από το στημένο μικρόφωνο, σφίγγει τις γροθιές της και ερμηνεύει…. Προικισμένη από τον Θεό με μια θεσπέσια φωνή και το τάλαντο μιας απαράμιλλης και συγκλονιστικής ερμηνείας… Πόσο ασήμαντοι μοιάζουν τότε όλοι όσοι αναπαράγουν το “αρνητικό” της!

Ο κόσμος ξέρει! Την ατυχή βραδιά της πρεμιέρας ξέσπασε σε χειροκροτήματα. Όχι μόνο όταν το ίνδαλμά του βρισκόταν επί σκηνής, αλλά και όταν την είδε ξαπλωμένη σε ένα φορείο να αποχωρεί εσπευσμένα από την πίσω πόρτα. Η Άννα μπορεί, έστω και λαβωμένη, να χαμογελάει γιατί έχει καταλάβει ότι η Βίσση πάντα θα λατρεύεται και, ταυτόχρονα, θα μισείται…

Στέλιος Κοντέας.