Η Πόρνη Από Πάνω Πάει Βρετάνια

Η πόρνη από πάνω, η παράσταση που έχει αποσπάσει τις καλύτερες κριτικές απο κοινό και κριτικούς και παίζεται για τρίτη σαιζόν,τώρα στο Θέατρο Βρετάνια Πενεπιστημίου 7 ,για 3 τελευταίες παραστάσεις . Μη σας παραπλανά ο τίτλος, η Κατερίνα Διδασκάλου δεν υποδύεται την πόρνη, αλλά την Ερατώ -τη νοικοκυρά στο κάτω διαμέρισμα- που με υπομονή και στωικότητα ζει στο περιθώριο, μέχρι την ημέρα που, στο από πάνω διαμέρισμα μετακομίζει μια πόρνη. Η Κατερίνα Διδασκάλου στο ρόλο της Ερατούς, μιλάει για τον έρωτα,την απόρριψη,την προδοσία,τη βαναυσότητα σε βάρος των γυναικών,τους διεφθαρμένους δημόσιους λειτουργούς ,την έλειψη αυτοεκτίμησης και σαρώνει κυριολεκτικά τη σκηνή, παίζοντας ταυτόχρονα με απίστευτη ευκολία όλους τους χαρακτήρες που έπαιξαν ρόλο στη ζωή της ηρωίδας . ‘Ενα μοναδικό ρεσιτάλ ηθοποιίας που μας ταξιδεύει για 70 λεπτά απο το γέλιο στη συγκίνηση , παραμένοντας κάθε στιγμή στην πραγματικότητα για να οδηγήσει σε ένα τέλος έκπληξη.”

ΣχετικάΆρθρα

Η πόρνη από πάνω

Μονόλογος του Αντώνη Τσιπιανίτη. Διαρκεια : 70 ‘

Σκηνοθ.:Στ. Πατρώνης

Ερμηνεύει: Κ. Διδασκάλου. Κοστ.: Δ. Ανδριανός.

ΘΕΑΤΡΟ ΒΡΕΤΑΝΙΑ Πανεπιστημίου 7 τηλ. 2103221579

Σάββατο 5 Απριλίου 21.00

Κυριακή 6 Απριλίου 19.00

Δευτέρα 7 Απριλίου 19.00

Γενική είσοδος 10 ευρώ

Διαβάστε μερικές κριτικές για την παράσταση:

…η Κατερίνα Διδασκάλου ως Ερατώ, αληθινή, λιτή, γήινη, συγκρατημένη, με έξοχα κρεσέντα, κέντησε τον μονόλογο δίχως να φαίνονται ενώσεις στον καμβά της διήγησης. Επαιξε εξαιρετικά με το όπλο, το σασπένς και τις εκδοχές μιας πιθανής αυτοκτονίας, ενός πιθανότερου φόνου, φλερτάροντας και με το τσεχοφικό θέσφατο που λέει: αν στην πρώτη πράξη εμφανιστεί πιστόλι, στην τρίτη σίγουρα θα εκπυρσοκροτήσει.

Επαιξε επίσης με τα μάτια, που έχουν τη δύναμη να διηγούνται παράλληλα αλλά και κόντρα στη φωνή και στο σώμα της. Επαιξε, τέλος, με το χιούμορ του κειμένου. Συχνά προκαλούσε το γέλιο, το παρέδιδε όμως πάραυτα –σχεδόν τρομαγμένη– στην πίκρα και στον σπαραγμό προσωπικών αναμνήσεων, που αυτόματα αποκτούσαν συλλογική αντήχηση μέσα στον χώρο. (Άννυ Κολτσιδοπούλου / ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

…………………………………………………………………………………………………………………………

…καθηλωτική είναι η ερμηνεία της Κατερίνας Διδασκάλου σε ένα ρόλο ‘κόντρα’, εκείνον της καταπιεσμένης γυναίκας που ξεσπαθώνει μετά την κηδεία του συζύγου της. Μια ολόκληρη ζωή σε εβδομήντα λεπτά.Αυτό πετυχαίνει να αναπαραστήσει η Κατερίνα Διδασκάλου ,καθώς ερμηνεύει με αξιοθαύμαστη αμεσότητα,λιτότητα και μέτρο τον καλογραμμένο μονόλογο του Αντώνη Τσιπιανίτη “Η πόρνη απο πάνω”(2011). Χωρίς μακιγιάζ και σχεδόν αχτένιστη ,με ένα συντηρητικό και διόλου κολακευτικό ντύσιμο,η Διδασκάλου προβάλλει στη σκηνή,τσιμπολογά λίγα κόλλυβα,τακτοποιεί τα κεντίδια και τα σεμεδάκια της και ήδη με τις πρώτες φράσεις σε έχει γραπώσει χάρη στη “ζωντανή” ερμηνεία της. Υπάρχουν πάντως αρκετές εκπλήξεις στη γραφή του,εκτός απο το καταλυτικό εύρημα της πόρνης που μετακόμισε στο διαμέρισμα του επάνω ορόφου, καθώς και ένα διαβρωτικό χιούμορ που απαλύνει το ενδεχόμενο μελό.Κυρίως όμως υπάρχει η ίδια η Διδασκάλου ως ιδανική ερμηνεύτρια της Ερατώς. (Ιλειάνα Δημάδη /ΑΘΗΝΟΡΑΜΑ)

………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

…..υπάρχουν στιγμές που δεν παρακολουθείς τη ροή του έργου γιατί έχεις ακολουθήσει την έκφραση του προσώπου της. Όσοι την ξέρετε μόνο από την τηλεόραση, θα δείτε άλλο άνθρωπο μέσα σε μία γνωστή φιγούρα, την ηθοποιό να κινείται απελευθερωμένη από τις συμβάσεις της εμπορικότητας και του φακού. Και όσοι την έχετε παρακολουθήσει στο θέατρο, θα δείτε το βηματισμό της σε ένα νέο στάδιο που μπορεί να είναι ωριμότητα, μπορεί και ο προορισμός ενός ταλέντου που έχει δουλέψει πολύ. Τι με εντυπωσίασε περισσότερο μέσα στην ερμηνεία; Ο τρόπος με τον οποίο επιβάλλει την ταπεινότητα στο υποκριτικό της ύφος. Η Διδασκάλου συνήθως επενδύει τον ρόλο της με τον «αέρα» της. Όχι εδώ. Σε αυτόν τον μονόλογο κατεβαίνει στο ύψος μίας μίζερης, κακοποιημένης γυναίκας, την παίρνει από τον χέρι και την ανεβάζει στο φως, την εκθέτει στο πιο θερμό χειροκρότημα. Η παράσταση διαρκεί εβδομήντα λεπτά, αλλά, στο τέλος αισθάνεσαι ότι τελείωσε νωρίς. Να τη δείτε, αξίζει. (Κώστας Γιαννακίδης / www.protagon.gr)