Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΡΙΟΣ ΣΕ ”ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΨΥΧΗΣ

Του Α`ι` Γιάννη σήμερα και επειδή …site χωρίς Γιάννη, προκοπή δεν κάνει, διαβάστε τα πιο σημαντικά αποσπάσματα από συνέντευξη που μου είχε δώσει ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΡΙΟΣ για το VOTRE BEAUTE, 15 χρόνια πριν! Γνωριστήκαμε το καλοκαίρι του 1998 στην Πάρο, όπου έκανε διακοπές με τη γυναίκα του, Σοφία Αλιμπέρτη, την εποχή που ο κίτρινος τύπος οργίαζε, ανακοινώνοντας τη διάλυση του γάμου τους με εντυπωσιακούς τίτλους. Ο Γιάννης σιγοτραγουδούσε παίζοντας κιθάρα, η Σοφία λιαζόταν αμέριμνη δίπλα του και ο μεγάλος ..
τους γιος έπαιζε ρακέτες στην παραλία. Κουβεντιάσαμε αρκετή ώρα τότε, κυρίως για την Πάρο, τον Α`ι` – Γιάννη και τον πατέρα του που ήταν φαροφύλακας. Τον συνάντησα μερικούς μήνες μετά για τη συνέντευξη, η οποία ήταν περισσότερο μια κατάθεση ψυχής… Μπορεί να άλλαξαν πολλά από εκείνη την ΄΄κατάθεση΄΄, η ψυχή όμως του Γιάννη Πάριου, παραμένει ίδια. Διαβάστε και θα καταλάβετε.
V.B.: Ένας καταξιωμένος, αλλά και πολύ ευαίσθητος καλλιτέχνης σαν εσένα, σε τι ψυχολογική κατάσταση πρέπει να είναι για να αποδώσει στο maximum; Ίσως πρέπει να είναι ερωτευμένος.
Γ.Π.: Δεν υπάρχει κάποια συγκεκριμένη ψυχολογική κατάσταση, γιατί τότε όλοι οι καλλιτέχνες θα κάναμε μεγάλα διαλείμματα. Εγώ δε θυμάμαι ποτέ να μην ήμουν ερωτευμένος. Είμαι τόσο εύκολος στης ψυχής τα ταξίδια που μπορώ να ερωτευτώ αυτόματα κάτι που δεν έχει πρόσωπο ή να βιώσω αυτό που ζει ο άλλος, να γίνω αυτό που θέλει… Πιστεύω ότι, όταν μια φορά στη ζωή σου νιώσεις πραγματικά το σ’ αγαπώ, το κουβαλάς μέχρι να πεθάνεις.
V.B.: Πότε ερωτεύτηκες για πρώτη φορά στη ζωή σου;
Γ.Π.: Δε μ’ αρέσει η λέξη ‘ερωτεύτηκα’…Όταν κάνω απολογισμό βρίσκω ότι συμβαίνει να ερωτεύτηκα δύο ή τρεις φορές. Ο μεγάλος μου έρωτας όμως ήταν και είναι η Σοφία και μου είναι αδιάφορο ό,τι έχει ειπωθεί για μας.
V.B.: Η αγάπη, η σωστή αγάπη, πώς έρχεται;
Γ.Π.: Δεν υπάρχει σωστή αγάπη, είναι υποκειμενικό αυτό…Πρέπει να μου μάθεις πώς θες να σ’ αγαπήσω και να προσπαθήσω. Αλλά πρέπει να σεβαστείς και τον τρόπο που σε αγαπώ εγώ. Για μένα, το σημαντικό πράγμα σε μια σχέση είναι ο αληθινός διάλογος.
V.B.: Είναι σημαντική η πίστη σε μια σχέση;
Γ.Π.: Δεν πιστεύω τόσο στην πίστη, όσο στην άρνηση και στην απόρριψη που δημιουργεί άλλοθι για να κάνεις λάθος. Ο Χριστός είπε στον Πέτρο ότι θα τον αρνηθεί, όχι ότι θα τον προδώσει. Η άρνηση είναι πολύ πιο σκληρό πράγμα από την προδοσία.
V.B.: Θα συγχωρούσες την απιστία;
Γ.Π.: Δεν ξέρω…Θα έψαχνα όμως τον εαυτό μου πρώτα, να δω αν έφταιξα σε κάτι. Μετά θα έψαχνα το λόγο για τον οποίο το κάνει εκείνη. Θα εξέταζα τα μάτια της για να βρω την αλήθεια και αν άξιζε τον κόπο, γιατί όχι; Γιατί πρέπει να έχουμε την απαίτηση μόνο να μας συγχωρέσει εμάς; Είναι προνόμιο των ανδρών; Αυτές είναι ανατολίτικες φιλοσοφίες που δεν απάζομαι. Δεν πρέπει να λειτουργεί έτσι ο εγωισμός. Δηλαδή σεν έχει το δικαίωμα ο άνθρωπος, ασχέτως φύλλου, íα κάνει λάθος; Σημασία έχει να το αναγνωρίσει.
V.B.: Όταν όμως υπάρχει πάθος, μπορεί κάποιος να σκεφτεί τόσο ήρεμα και λογικά;
Γ.Π.: Ίσως όχι στην αρχή, όμως μετά θα καταλαγιάσει και θα σκεφτεί. Αν όμως το πάθος σου είναι πιο ισχυρό από την αγάπη που έχεις γι’ αυτόν τον άνθρωπο, ας ζήσεις με το πάθος σου και τον εγωισμό σου! Σου αξίζει να ζήσεις μόνος σου!
V.B.: Τι σε εμπνέει;
Γ.Π.: Τα πάντα. Μέχρι κι ένα καθημερινό ερέθισμα. Μπορεί να δω τα μάτια σου να λάμπουν, αν είσαι ερωτευμένη, και να πιαστώ από εκεί, να το κάνω δικό μου και να γράψω ένα τραγούδι. Ακόμα κι αυτό που θα ήθελα να ζήσω με εμπνέει.
V.B.: Σε αγαπάει πολύ ο κόσμος, συγκινείς πολύ με τα τραγούδια σου και έχεις πιστό κοινό χρόνια τώρα…
Γ.Π.: Ξέρεις γιατί; Γιατί δεν πήγα να κάτσω στο σαλόνι τους, αλλά στην κουζίνα τους. Αυτός είμαι και δεν αλλάζω. Μπορεί να το έχω πληρώσει και στην προσωπική μου ζωή, αλλά δεν μπορώ να κάνω αλλιώς… ευτυχώς!
V.B.: Νιώθεις τη δύναμή σου στο ελληνικό τραγούδι;
Γ.Π.: Όχι και δεν με ενδιαφέρει. Τι πάει να πει δύναμη; Δεν πιστεύω επίσης ότι έχω ξεχωρίσει αλλά ότι με έχουν ξεχωρίσει.
V.B.: Μήπως είσαι υπερβολικά σεμνός;
Γ.Π.: Όχι, αυτή είναι η αλήθεια. Κατάθεση ψυχής κάνουμε όλοι, αυτήν προσφέρουμε κάπου. Σ’ αυτόν που προσφέρουμε λοιπόν ή την παίρνει και τη φυλάει ή την πετάει στα σκουπίδια, αν δεν αξίζει.
V.B.: Είσαι τόσο καλός άνθρωπος, όσο φαίνεσαι;
Γ.Π.: Κακό ε; Έχω πολλά ελαττώματα που τα γνωρίζω και τα εκμεταλλεύομαι, σαν να ήταν προτερήματα, για να γίνομαι καλύτερος. Είμαι πολύ ευάλωτος, δε φοβάμαι όμως να τσαλακωθώ γιατί ξέρω τις αντοχές και τις ανοχές μου. Και γνωρίζω και κάτι άλλο, ότι μέχρι τώρα έμαθα να κοιτάω τους ανθρώπους κατάματα. Οι ένοχοι απεναντί μου σκύβουν τα μάτια τους, όμως εγώ θα συνεχίζω να τους κοιτώ κατάματα κι αυτό είναι η καλύτερη τιμωρία.
V.B.: Τι ονειρεύεσαι;
Γ.Π.: Ποτέ δεν προγραμματίζω στη ζωή μου. Αν ονειρεύομαι κάτι, είναι το καλύτερο για τα παιδιά μου.
V.B.: Ποιον άνθρωπο θαυμάζεις;
Γ.Π.: Ακούγεται κοινότοπο, αλλά έχω θαυμάσει τον πατέρα μου. Τον αγαπούσα γιατί ήταν καλός άνθρωπος, με το Α κεφαλαίο. Σπουδαίος, ένα είδος που σπανίζει στην εποχή μας. Δεν μ’ ενδιαφέρουν οι ταμπέλες και δεν τις θαυμάζω.
V.B.: Ποιο είναι το αγαπημένο σου τραγούδι;
Γ.Π.: Αυτό που με συγκινεί πιο πολύ, επειδή το έγραψε το παιδί μου όταν ήταν 11 χρονών κι επειδή το τραγουδήσαμε μαζί, είναι η <>. Έχει πολύ ταλέντο ο Χάρης μου και προπάντων όρεξη για δουλειά, μπορεί άνετα να σταθεί στα πόδια του, ξεκόβοντας από το ήδη γνωστό επώνυμο!
V.B.: Αγαπάς πολύ την Ελλάδα;
Γ.Π.: Είμαι φοβερός σοβινιστής! Πιστεύω ότι η χώρα μας είναι το κέντρο της γης!
V.B.: Σε ποο Θεό πιστεύεις;
Γ.Π.: Δεν είμαι θρήσκος με την έννοια του θρησκόληπτου. Έχω ανάγκη όμως να νιώθω ότι έχω έναν καλό φίλο, τον Α`ι` – Νικόλα, που είναι στον ουρανό με μάτια και αυτιά ορθάνοιχτα και με ακούει κάθε φορά που του μιλώ. Ολοι το έχουμε ανάγκη αυτό.
V.B.: Ποιο είναι το πιο σημαντικό πράγμα για σένα;
Γ.Π.: Η αγάπη!
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΓΙΑΝΝΗ!!

No Result