Αstoria: Εντυπώσεις & πρώτες φωτογραφίες από την πρεμιέρα

H “Astoria”, η καινούργια παραγωγή του Θεάτρου Παλλάς ξεκίνησε το ταξίδι της και μας μεταφέρει στον κόσμο των Ελλήνων μεταναστών της δεκαετίας του ’20 και του ’30 — σε μια κοινότητα που παλεύει να ριζώσει, να επιβιώσει και να κρατήσει ζωντανή τη μνήμη της.

ΣχετικάΆρθρα

Η Τασούλα αφήνει την μητέρα της και φεύγει από τη φτωχική γειτονιά της στην Αθήνα, για να πάει στην Αστόρια που την περιμένει Έλληνας πλούσιος γαμπρός. Στο ταξίδι με το καράβι, συναντάει τον Στέφανο, κεραυνοβόλος έρωτας αμέσως αλλά οι ζωές τους έχουν άλλη πορεία. Αργότερα, οι δρόμοι τους θα συναντηθούν ξανά, με τη μοίρα να τους παίζει ένα παιχνίδι που δεν υποψιαζόμαστε πώς θα καταλήξει. Διότι η Τασούλα αλλιώς θα φτάσει στην Αστόρια κι αλλιώς θα εξελιχθεί η ζωή της εκεί. Θα κατακτήσει την Αστόρια, θα γίνει σταρ του τραγουδιού και πιο Αμερικάνα από τις Αμερικάνες. Δίπλα της, βλέπουμε και την πορεία της ζωής των ανθρώπων που την περιβάλλουν και το μέλλον του καθενός. Μέχρι που ένας φόνος θα παίξει τον καθοριστικό ρόλο στις ζωές όλων. Γιατί “έτσι θέλησε ο Θεός” όπως λέει και η Τασούλα…

Όλα αυτά, μέσα από μουσική και τραγούδια, όπως οι μαυρόασπρες ταινίες. Στην παράσταση θα ακούσετε πολλά τραγούδια που δεν έχουν συνοχή με το χρονικό πλαίσιο της ιστορίας, άλλωστε αυτό δεν έχει και σημασία αφού δεν πρόκειται για ντοκιμαντέρ αλλά για μια καθαρόαιμη ηθογραφία με ελληνικά άσματα, διαχρονικά κι αγαπημένα. Μας χώρισαν οι θάλασσες, Θα ξανάρθεις, Σαν απόκληρος γυρίζω, Σα μαγεμένο το μυαλό μου, Τράβα ρε μάγκα και αλάνι, Τίκι τίκι τακ, Δημητρούλα μου, Σβήσε τη φλόγα, Αργοσβήνεις μόνη, Απόψε στις ακρογιαλιές, Τι σήμερα τι αύριο τι τώρα, Μην κλαις, Είμαστε αλάνια, ρεμπέτικα, λαϊκά αλλά και “Αmado mio” και “Νινέτα Νανίνα Νινόν” και “Μάμπο Μπραζιλέρο” όλα μπερδεύονται γλυκά για να μεταδώσουν χαρά, κέφι και αισιοδοξία στο κοινό που ανταποκρίνεται είτε σιγοτραγουδώντας τους στίχους, είτε χτυπώντας ρυθμικά παλαμάκια.

Ο Βασίλης Μαυρογεωργίου δίνει μια ολοκληρωμένη σκηνοθεσία, το κείμενο του Κωνσταντίνου Σαμαρά έχει αρχή, μέση και τέλος, τα σκηνικά του Μανόλη Παντελιδάκη δένουν άρτια με τα video art του Παντελή Μάκκα και η ζωντανή ορχήστρα με ενορχηστρώσεις του Νίκου Στρατηγού είναι το βασικό συν της παράστασης. Όλοι οι ηθοποιοί δίνουν αξιόλογες ερμηνείες, ξεχωρίζουν ο Χρήστος Στέργιογλου, ο Μιχάλης Αλικάκος, εντυπωσιακή η Μπέσσυ Μάλφα ειδικά στα τραγουδιστικά μέρη (μέχρι και Κάρμεν Μιράντα θα την δείτε!) και ο Δημήτρης Γαλανάκης στο ρόλο του Γιαννάκη. Το μεγάλο χειροκρότημα κερδίζει επάξια η Έβελυν Ασουάντ που “σαρώνει” τη σκηνή του Παλλάς σαν αερικό και μαγεύει με τη φωνή της. Μια καινούργια πρωταγωνίστρια στο μουσικό θέατρο γεννήθηκε! (Αξίζει να σημειωθεί ότι ο ρόλος της Τασούλας έχει διπλή διανομή με την Θεοδoσία Σαββάκη). Στα συν και οι ενδυματολογικές επιλογές της Έβελυν Ασουάντ από την Αλεξία Θεοδωράκη, που επιμελήθηκε το σχεδιασμό των κουστουμιών.

Η “Αstoria” θα αφήσει ευχαριστημένο το κοινό του Παλλάς που θα την επιλέξει για τη θεατρική του έξοδο.

Δείτε τις πρώτες φωτογραφίες από την παράσταση: