Άγγελος Αντωνόπουλος: Τα παιδικά χρόνια – Σπάνιες φωτογραφίες - Cosmopoliti.com

O ‘Αγγελος Αντωνόπουλος υπήρξε ηθοποιός μεγάλου διαμετρήματος, που σημάδεψε ανεξίτηλα το θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση με τις ερμηνείες του. Με έξοχα εκφραστικά μέσα και επιβλητική σκηνική παρουσία, αναμετρήθηκε με μέγιστους ρόλους του κλασικού και του σύγχρονου ρεπερτορίου, ενώ σφράγισε και τη μικρή και τη μεγάλη οθόνη με την παρουσία του. Σεμνή και στιβαρή όμως, υπήρξε και η δημόσια παρουσία του. Απέφυγε συνειδητά την περιττή έκθεση, υπήρξε όμως δάσκαλος και συμπαραστάτης γενεών ολόκληρων ηθοποιών, όπως και ένας προσηνής άνθρωπος, μακριά από την παραμικρή επιτήδευση. Άνθρωπος και ηθοποιός. Τον άνθρωπο δύσκολα τον γνωρίζεις γιατί δεν σου ξεδιπλώνεται αμέσως. Τον ηθοποιό τον γνωρίζεις από τη δράση του. Και η δράση του Άγγελου Αντωνόπουλου υπήρξε πλούσια. Και σε επιτυχίες και σε σταθμούς.

ΣχετικάΆρθρα

Από το σταθμό του τρένου που τον προόριζαν οι γονείς του, αφού ο πατέρας του ήταν σιδηροδρομικός, ο Άγγελος ζήτησε την απογείωση και τη βρήκε στο θέατρο. Μαζί με τον κινηματογράφο και την τηλεόραση, έγραψε την καλλιτεχνική του ιστορία που ήταν πραγματικά σταθμός. Όμως ποτέ δεν λησμόνησε από πού ξεκίνησε και πώς ήταν τα παιδικά του χρόνια .

Γεννήθηκε στα Ταμπούρια του Πειραιά, στις 16 Ιανουαρίου 1932. Ήταν ακόμη χωματόδρομοι κι εκεί έπαιξε τα πρώτα του παιχνίδια. Κρυφτό, τόπι και βόλους. Ο πατέρας του ήταν σιδηροδρομικός, αρρώστησε από πνευμονία σε ένα ταξίδι και πέθανε πολύ νωρίς. Τότε άρχισαν οι δύσκολοι καιροί. Ήρθε ο πόλεμος και τότε η μητέρα του, που ήταν και μάνα και πατέρας μαζί, παίρνει την απόφαση να πάνε στο χωριό της, την Ολυμπία. Εκεί, ο Άγγελος περνά τα χρόνια του πολέμου και της κατοχής αλλά και τα μεταπολεμικά χρόνια, που ήταν κι αυτά δύσκολα και στερημένα. Στην Ολυμπία, που ήταν ένα όμορφο χωριό, ο Άγγελος ζει τις πρώτες εφηβικές του εμπειρίες. Όταν τελείωσε το γυμνάσιο, επιστρέφουν στην Αθήνα. Έχοντας στρωμένη δουλειά, όπως έλεγε η μητέρα του τη δουλειά στους σιδηροδρόμους, δεν καταλάβαινε γιατί ο Άγγελος ρίχτηκε στη βιοπάλη και στην καθημερινή αγωνία. Εκείνος όμως είχε μέσα του τη φλόγα του ηθοποιού αλλά πώς να μιλήσει για θέατρο, αφήνοντας σίγουρη δουλειά.

Όλα άρχισαν όταν, με την επιστροφή τους στην Αθήνα, είδε στο Εθνικό Θέατρο την παράσταση “Θείος Βάνια” του Τσέχοφ, σε σκηνοθεσία του Κάρολου Κουν. Τότε αποφάσισε ότι αυτό ήθελε να κάνει στη ζωή του. Πέρασαν όμως δέκα χρόνια, κόντευε τριάντα χρονών και πήρε την απόφαση να πάει στο Θέατρο Τέχνης και με δάσκαλο τον Κάρολο Κουν, ξεκίνησε την καλλιτεχνική του διαδρομή. Τα υπόλοιπα είναι πολιτιστική ιστορία και κληρονομιά…

Δείτε σπάνιες φωτογραφίες από τα παιδικά χρόνια του αγαπημένου ηθοποιού: