
Η Μαρία Ευθυμίου είναι θεά. Και η Σώτη Τριανταφύλλου είναι η άλλη γυναίκα που, όταν μιλάει, θέλω να ακούσω μέχρι τέλους.

Μπορεί να έχω ανοίξει το κινητό για να απαντήσω σ’ ένα μήνυμα και να βρεθώ είκοσι λεπτά αργότερα να ακούω την Μαρία Ευθυμίου για το πώς μια αυτοκρατορία που έμοιαζε ακλόνητη διαλύθηκε. Το μήνυμα μπορεί να περιμένει. Έχω απορίες.
Αυτό είναι το χάρισμά της. Σε κάνει να θέλεις να μάθεις κάτι που πριν από πέντε λεπτά ούτε που σου είχε περάσει από το μυαλό. Βάζει στη θέση τους τις ημερομηνίες, τα σύνορα, τα συμφέροντα, τους ανθρώπους. Και ξαφνικά εκείνο το κεφάλαιο της Ιστορίας που κάποτε διάβαζες με το ένα μάτι στο ρολόι αποκτά πλοκή. Θέλεις να μάθεις τι έγινε μετά και, κυρίως, γιατί.
Η Ευθυμίου δίδαξε πάνω από σαράντα χρόνια στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και από το 2007 παραδίδει δωρεάν μαθήματα ελληνικής και παγκόσμιας Ιστορίας σε όλη την Ελλάδα. Μου αρέσει πολύ αυτή η λεπτομέρεια όταν μιλάμε για το πόσο χαρισματική είναι. Γιατί έχει σημασία και τι κάνεις με το χάρισμά σου. Η Μαρία Ευθυμίου το έβαλε να δουλέψει για όλους μας.
Στο πρόσφατο Greece Talks, η Ευθυμίου είπε κάτι που το σκεφτόμουν και μετά. Πόσο εύκολα περνάει η μόνιμη γκρίνια για προοδευτικότητα και πόσο γρήγορα βαφτίζεται συντηρητικός όποιος αναγνωρίζει ότι κάτι πήγε καλά. Έφερε ένα πολύ απλό παράδειγμα. Στην περιοχή σου χρειάζονται σχολεία. Φέτος χτίστηκαν τρία και μένουν άλλα δύο να τα διεκδικήσεις. Μπορείς κάλλιστα να χαρείς για τα τρία και να επιμείνεις για τα δύο. Αυτό μου άρεσε περισσότερο απ’ όσα είπε. Έχουμε φτάσει καμιά φορά στο σημείο να λες «ευτυχώς, αυτό έγινε» και να σε κοιτάζουν λες και πρόδωσες την υπόθεση. Ε, πόσο σοβαροί γινόμαστε πια όταν είμαστε μονίμως δυσαρεστημένοι;

Και μετά είναι η Σώτη Τριανταφύλλου. Η Σώτη έχει εκείνο το ύφος που με κάνει να χαμογελάω πριν ακόμα τελειώσει τη φράση της, γιατί ξέρω ότι κάπου εκεί θα πει αυτό που οι υπόλοιποι γυροφέρνουν εδώ και μισή ώρα. Μπορεί να διαφωνήσω μαζί της και την επόμενη μέρα να ψάξω πάλι τι έγραψε. Το βρίσκω πολύ πιο ενδιαφέρον από το να διαβάζω κάποιον που ξέρω από την πρώτη γραμμή ότι θα μου κάνει όλα τα χατίρια. Και όποιος την ξέρει κυρίως από τις δημόσιες παρεμβάσεις της, ας ανοίξει το Σάββατο βράδυ στην άκρη της πόλης. Στα βιβλία της θα βρει κι άλλους λόγους να την αγαπήσει.
Έχω περάσει αρκετά χρόνια σε τηλεοπτικά πλατό για να εκτιμώ ιδιαιτέρως μια γυναίκα που μπορεί να κρατήσει την προσοχή σου μιλώντας κανονικά. Την Ευθυμίου και τη Σώτη θα ήθελα να τις δω στο ίδιο τραπέζι, με χρόνο στη διάθεσή τους. Και αν διαφωνούσαν, ακόμα καλύτερα. Εκεί θα άρχιζε η ωραία κουβέντα.











































Σχόλια για αυτό το άρθρο