ΤΩΡΑ |
Όταν αγαπάς και θαυμάζεις κάποιον, θέλεις να ζει για πάντα, να αισθάνεσαι ότι τον έχεις δίπλα σου, κι ας μην τον ξέρεις, κι ας μην κάνεις παρέα μαζί του. Η είδηση του θανάτου του, με συγκλόνισε, γιατί τον θεωρώ έναν από τους πιο σημαντικούς Έλληνες ζωγράφους όλων των εποχών. Πάντα κοίταζα τα έργα του για ώρα …και ονειρευόμουν.
Πέθανε στις 5 Μαρτίου 2016, σε ηλικία 91 ετών, ο Ακαδημαϊκός και ζωγράφος Παναγιώτης Τέτσης, ο οποίος νοσηλευόταν στο Ευαγγελισμό μετά από επιδείνωση της υγείας του. Δεν ξέρω αν είχατε διαβάσει ότι μόλις πριν λίγες μέρες, το υπουργείο Πολιτισμού, με αφορμή το «Έτος Γιάννη Μόραλη», θέσπισε βραβείο «Βραβείο Εικαστικών Τεχνών Γιάννης Μόραλης», το οποίο απονεμήθηκε στον Παναγιώτη Τέτση. Η ήδη επιβαρυμένη υγεία του δεν του επέτρεψε να παραστεί και να παραλάβει το βραβείο αυτό. Το ότι ήταν άρρωστος με είχε στεναχωρήσει πολύ.
Ο Παναγιώτης Τέτσης είναι ένας από τους σπουδαιότερους ζωγράφους που διαμόρφωσαν την ελληνική μεταπολεμική ζωγραφική μαζί με τον Γιάννη Μόραλη και έχει δωρίσει 210 έργα στην Εθνική Πινακοθήκη. Ο ίδιος είχε μάλιστα ζητήσει με επιστολή του να διαθέσουν το 20% αυτών προκειμένου να αγοράσουν έργα τέχνης άλλων καλλιτεχνών που λείπουν από τη συλλογή της. Προς τιμήν του στη νέα Εθνική Πινακοθήκη θα φιλοξενείται η μνημειακή «Λαϊκή αγορά» του, στην κεντρική αίθουσα που φέρει το όνομά του.
Η Λαϊκή Αγορά είναι ένα έργο τεράστιο (τρίπτυχο) και θεωρείται από τα αριστουργήματα του. (Εδώ λεπτομέρεια)
Παθιασμένος με τη μεγάλη του αγάπη, τη ζωγραφική, ο Παναγιώτης Τέτσης διερεύνησε στο έργο του τη ζωγραφική του βλέμματος, με εικόνες βιωμένες, γνήσιες και οικείες, συνδεδεμένες με τη ζωή του. Δεινός κολορίστας , μάστορας της ελαιογραφίας και της ακουαρέλας αποθέωσε το ζωγραφικό τοπίο και την φύση . Ύμνησε στους πίνακες του τα βράχια και την θάλασσα της ιδιαίτερης πατρίδας του, της Ύδρας, το φως και το χρώμα.
Ο Παναγιώτης Τέτσης γεννήθηκε στην Ύδρα το 1925 και το 1940 πήρε τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής ενώ την ίδια χρονιά γνώρισε τους δασκάλους του, τον Δημήτρη Πικιώνη και τον Νίκο Χατζηκυριάκο – Γκίκα. Το 1943 σπουδάζει ζωγραφική στο προπαρασκευαστικό τμήμα της «Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών» στην Αθήνα, κοντά στους Δημήτρη Μπισκίνη και Παναγιώτη Μαθιόπουλο.
Το Ναυπηγείο, έργο του 1965
Από το 1953 έως το 1956, ο Π. Τέτσης εγκαθίσταται στο Παρίσι, με υποτροφία του ΙΚΥ. Εκεί, στη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού διδάσκεται την τέχνη της χαλκογραφίας. Επέστρεψε στην Ελλάδα και το 1958 το ελληνικό τμήμα της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Τέχνης τον εκλέγει για το διεθνές βραβείο του Μουσείου Γκουνγκενχάιμ, όπου και εκτίθεται το έργο του. Ακολουθεί (1962) το Βραβείο Κριτικών για το έργο Το Ναυπηγείο, ενώ το 1970 ορίζεται εκπρόσωπος της Ελλάδας στην Μπιενάλε Βενετίας, όμως λόγω της χούντας αρνείται τη συμμετοχή.
Το 1976 ο Π. Τέτσης εκλέγεται καθηγητής στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, στο Γ΄ Εργαστήριο Ζωγραφικής, όπου διδάσκει έως το 1991. Το 1989 η σύγκλητος τον εκλέγει πρύτανη του Ιδρύματος και το 1993 εκλέγεται τακτικό μέλος στην Ακαδημία Αθηνών.
Έχει πάρει μέρος σε διεθνείς εκθέσεις ως εκπρόσωπος της Ελλάδας, όπως επίσης έχει παρουσιάσει έργα του σε 90 ατομικές και σε πάρα πολλές θεματικές – ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Νίκος Μουρατίδης
Σχόλια για αυτό το άρθρο