ΤΩΡΑ |
Ένας από τους σπουδαιότερους, σύγχρονους μουσικούς πνευστών στην Ελλάδα, ο Αποστόλης Βαγγελάκης, θα παρουσιάσει την Πέμπτη 2 Ιουνίου στον Ρυθμό Live Stage στην Ηλιούπολη τη μουσική παράσταση Παραδοσιακά και όχι μόνο, με ελεύθερη είσοδο. Με διάθεση swing, rock, jazz αλλά κυρίως παραδοσιακή, o Αποστόλης Βαγγελάκης ακροβατεί ανάμεσα στο δημοτικό, το έντεχνο, το λαϊκό και το ρεμπέτικο τραγούδι, με πολλούς σολιστικούς αυτοσχεδιασμούς στο κλαρίνο, το σαξόφωνο, το φλάουτο και το καβάλ. Σ’ ένα τρίωρο μουσικό πρόγραμμα, που μπορεί να κρατήσει και μέχρι το πρωί, ο Αποστόλης Βαγγελάκης μας παρασέρνει σ’ ένα οδοιπορικό σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας με τραγούδια Θρακιώτικα, Μακεδονίτικα, μέχρι βαριά τσάμικα και Ηπειρώτικα, αλλά και έντεχνα, λαϊκά και ρεμπέτικα που όλοι έχουμε τραγουδήσει. Και όπως λέει ο ίδιος: «Τραγουδάμε τραγούδια που αγαπάμε, ξεφεύγοντας από τα κλισέ του “μουσικού είδους”, δίνοντας ιδιαίτερη βάση σε μια Αισθητική που παραπέμπει πότε στην ψυχαγωγία και πότε στη διασκέδαση…»Μαζί του παίζουν οι: Παναγιώτης Κωνσταντινίδης (ακορντεόν), Κώστας Γεδίκης (Λάφτα, λαούτο), Βασίλης Καραχούτης (Κόντραμπάσο), Λάζαρος Ακριβόπουλος (κρουστά).Φιλική συμμετοχή: Σοφία Κουρτίδου, Βασίλης Προδρόμου, Ντάσο Κούρτι, Δημήτρης Σίντος
Τι ήταν εκείνο που σε έκανε να θέλεις να ασχοληθείς με την παραδοσιακή μουσική και να εντρυφήσεις στην εκμάθηση του πιο κλασικού και αντιπροσωπευτικού της οργάνου;
Αυτό που με γοητεύει περισσότερο είναι τα πολλά παραδοσιακά μουσικά στιλ που αγκαλιάζει η Ελλάδα, σαν ένας τόπος με μεγάλες γεωγραφικές αντιθέσεις, πολλές μουσικές επιρροές και τεράστια ιστορία. Για παράδειγμα, ένα τραγούδι από το Μέτσοβο έχει τελείως διαφορετική δομή και ύφος από ένα άλλο από τη Θήβα. Στη δική μου περίπτωση μιλάμε για το κλαρίνο που είναι το βασικό όργανο στο στεριανό τουλάχιστον κομμάτι της Ελλάδας.
Είχες τέτοιου είδους ακούσματα από την παιδική σου ηλικία;
Γεννήθηκα στην Πρέβεζα. Τα πρώτα μου «παραδοσιακά» ακούσματα ήταν από γάμους και πανηγύρια, αλλά κυρίως από κασέτες που αγόραζα μανιωδώς. Αυτό δεν σημαίνει, βέβαια, ότι άκουγα μόνο παραδοσιακά. Είχα και άλλες επιρροές. Ήδη από τα πρώτα μουσικά μου χρόνια, εκτός από το κλαρίνο, ασχολιόμουν με το σαξόφωνο και το μπουζούκι. Αυτές οι «άλλες» επιρροές είναι μάλλον αυτές που δίνουν τη διάσταση «…και όχι μόνο…» στην τίτλο της παράστασης που παρουσιάζεται στον Ρυθμό την Πέμπτη 2 Ιουνίου.
Τι συμβολίζει η παραδοσιακή μουσική για τους Έλληνες;
Νομίζω ότι δεν μπορούμε να εντάξουμε όλη τη μουσική αυτού του τύπου στην έννοια «Παραδοσιακό», ούτε όλους τους Έλληνες σε μία κατηγορία. Οι διάφορες ομάδες ανάλογα με την καταγωγή τους, τον τόπο διαμονής τους, τα βιώματά τους, εννοούν διαφορετικά πράγματα λέγοντας τη λέξη «Παράδοση». Για κάποιους συμβολίζει το ξεφάντωμα, για άλλους την εθνική ταυτότητα, την αυθεντικότητα, το Πάσχα…
Η νεολαία διασκεδάζει -και ακούει- με παραδοσιακά τραγούδια;
Το παραδοσιακό τραγούδι βρίσκεται στο DNA κάθε Έλληνα ανεξαρτήτως ηλικίας. Βέβαια, οι μουσικές πληροφορίες σήμερα είναι πολύ περισσότερες σε σύγκριση με παλαιότερα, κάτι που σημαίνει ότι όλοι ακούμε και γνωρίζουμε περισσότερα μουσικά είδη που διεκδικούν την προσοχή μας. Παρ’ όλα αυτά, το «παραδοσιακό» κρατάει ακόμα στους νέους. Τα τελευταία χρόνια μάλιστα παρατηρείται και μια νεανική μαζικότητα προς αυτό που λέμε «Νεοδημοτικό» τραγούδι.
Η μοντέρνα ενορχήστρωση πως συνάδει με τη δική μας μουσική;
Η αισθητική προϋποθέτει τη γνώση των μουσικών στοιχείων που συνθέτονται, είτε είναι παραδοσιακά είτε μοντέρνα. Η κάθε μουσική γλώσσα έχει ελευθερίες και απαγορεύσεις. (Όταν λέω «μουσική γλώσσα» εννοώ το μουσικό υπόβαθρο που κάνει τη μια μουσική να ξεχωρίζει από την άλλη). Το μοντέρνο αν συνδυαστεί με γνώση και κυρίως με σεβασμό με το παραδοσιακό στοιχείο, μπορεί να μας οδηγήσει σε πολύ ενδιαφέροντα αποτελέσματα και αυτός ο συνδυασμός να γίνει ταυτόχρονα ο συνδετικός κρίκος της παλαιότερης με τη νεότερη γενιά.
Δεν πρέπει να είμαστε κατά του μοντέρνου και της αλλαγής, φτάνει αυτό να γίνεται με γνώση και για να εξυπηρετήσει εσωτερικές καλλιτεχνικές ανάγκες και όχι «να κάνω κάτι για να το κάνω».
Πες μου το πιο μύχιο καλλιτεχνικό σου όνειρο…
Το όνειρό μου είναι να μην χαθούν τα διάφορα μουσικά ιδιώματα. Όχι μέσα από την “επανάληψη” και τη “διάσωση”, αλλά μέσα από την εκπαίδευση. Να μπορεί ένα παιδί να πάει σε μια μουσική σχολή και να μάθει τα μουσικά συστήματα (μουσικές γλώσσες) που χαρακτηρίζουν τα διάφορα μουσικά ιδιώματα. Αυτά τα μουσικά συστήματα όμως, πρέπει κάπως να αποκωδικοποιηθούν. Σκεφτείτε ότι για να μάθει κάποιος σε μια μουσική σχολή ένα παραδοσιακό όργανο, δεν υπάρχει συγκεκριμένη ύλη, όπως γίνεται στα κλασσικά ή μοντέρνα όργανα. Αν θέλεις να πάρεις, για παράδειγμα, πτυχίο κλασσικού βιολιού, δίνεις εξετάσεις σε συγκεκριμένα πράγματα. Αυτό δεν συμβαίνει στα παραδοσιακά.
Τι καινούργιο ετοιμάζεις;
Τώρα βρίσκομαι στο σημείο του πειραματισμού όσον αφορά το περιεχόμενο αλλά και την αισθητική που θέλω να έχει ο δίσκος που ετοιμάζω. Το κλειδί για μένα είναι να αποφύγω τα κλισέ μιας τελείως παραδοσιακής ενορχήστρωσης και να φτάσω σε ένα αποτέλεσμα που θα εκφράζει τα συγκεκριμένα και πολλές φορές αντιθετικά από άποψη ύφους μουσικά βιώματα που έχω.
Ο Αποστόλης Βαγγελάκης σπούδασε Μουσικολογία στο Α.Π.Θ. και παράλληλα φοίτησε στο Σύγχρονο Ωδείο της Θεσσαλονίκης. Από τις μουσικές εκδόσεις fagottobooks κυκλοφορεί ο πρώτος τόμος του βιβλίου του “Η τεχνική του παραδοσιακού κλαρίνου”. Η μουσική του δραστηριότητα εκτείνεται από παραδοσιακά πανηγύρια και συμμετοχές σε εκδηλώσεις χορευτικών συλλόγων, μέχρι συναυλίες στην Ελλάδα και το εξωτερικό, και εμφανίσεις σε μουσικές σκηνές.
Τα τελευταία δέκα χρόνια είναι βασικός συνεργάτης του Γιώργου Νταλάρα, ενώ έχει συνεργαστεί με πολλούς καταξιωμένους Έλληνες καλλιτέχνες όπως τον Πέτρο Λούκα, τη Γλυκερία, την Ελένη Βιτάλη, τη Μαρία Φαραντούρη, τον Γιάννη Κότσιρα κ.α.
Αυτήν τη στιγμή εκτός από τις εμφανίσεις του, ο Αποστόλης Βαγγελάκης βρίσκεται στο στούντιο ηχογράφησης Συν Ένα και ετοιμάζει τον πρώτο προσωπικό του δίσκο που αναμένεται να κυκλοφορήσει αρχές του 2017 και θα περιλαμβάνει δικές του μουσικές συνθέσεις, αλλά και παραδοσιακά τραγούδια με jazz ήχο.
Σχόλια για αυτό το άρθρο