Επίσημη πρεμιέρα για την “Στέλλα Βιολάντη” στο θέατρο Δημήτρης Χορν

Για δεύτερη χρονιά η Στέλλα Βιολάντη κερδίζει κοινό και κριτικούς! Η παράσταση Στέλλα Βιολάντη (Έρως Εσταυρωμένος) της θεατρικής ομάδας «Μπουλούκι» σε σκηνοθεσία Γιώργου Λύρα, βασισμένη στο ομώνυμο έργο του Γρηγορίου Ξενόπουλου, παρουσιάζεται κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21.00 στο Θέατρο Δημήτρης Χορν.

ΣχετικάΆρθρα

Δυο λόγια για το έργο:

Η Στέλλα Βιολάντη, κόρη του Ζακυνθινού μεγαλέμπορου Παναγή Βιολάντη, ενδίδει στην ερωτική πολιορκία ενός ξεπεσμένου ευγενούς, του Χρηστάκη Ζαμάνου, ζώντας μέσα στη γλυκιά πλάνη των αισθημάτων της και χωρίς να υπολογίσει την αντίδραση του ασφυκτικού αστικού περίγυρου των αρχών του 20ου αιώνα. Σε μια χρωμαστιστή κόλλα χαρτί του απαντά «Είμαι δική σου. Αγάπα με». Αυτό είναι το έγκλημά της για το οποίο θα πληρώσει πολύ ακριβά. Ο ερωτάς της θα είναι μαρτυρικός. «Έρως Εσταυρωμένος».

Στην επίσημη πρεμιέρα της παράστασης πολλοί ήταν οι καλεσμένοι που τίμησαν με την παρουσία τους τη Στέλλα Βιολάντη. Δείτε τους στις φωτογραφίες που ακολουθούν

Ευγενία Δημητροπούλου, Γιώργος Λύρας, Νεκταρία Γιαννουδάκη

Ευγενία Δημητροπούλου, Άλκις Κούρκουλος

Η Ευγενία Δημητροπούλου με την αδελφή της την Αμαλία

Ευγενία Δημητροπούλου, Μαρία Ναυπλιώτου

Ευγενία Δημητροπούλου, Άλκις Κούρκουλος, Γιώργος Λύρας, Νεκταρία Γιαννουδάκη

Μαρίζα Ρίζου, Ευγενία Δημητροπούλου, Φοίβος Δεληβοριάς, Χριστίνα Αλεξανιάν

Αθηνά Μαξίμου, Ευγενία Δημητροπούλου, Αιμίλιος Χειλάκης

Νίκη και Απόλλωνας Παπαθεοχάρης

Γιώργος Λύρας, Θόδωρος Κατσαφάδος, Νεκταρία Γιαννουδάκη

Τάνια Τρύπη, Γιώργος Λύρας, Άλκις Κούρκουλος

Ο σκηνοθέτης Γιώργος Λύρας, συνεχίζει τη μελέτη του ελληνικού έργου και επαναφέρει την ιστορία της ηρωίδας-σύμβολο μέσα από μια σύγχρονη ματιά και ανάγνωση. Η προσέγγισή του στο έργο, είναι ποιητική, μακριά από ηθογραφικούς περιορισμούς, στο χρόνο του μύθου και σε τόπο που καθορίζεται μόνο από το αίσθημα. Μαζί με την θεατρική του ομάδα «Μπουλούκι», άλλωστε, επιδιώκουν την αναβίωση σε μία πιο σύγχρονη εκδοχή, ελληνικών έργων που «απουσιάζουν» για χρόνια από τη θεατρική σκηνή, ενώ προετοιμάζουν και το ανέβασμα άλλων, που δεν έχουν δει ποτέ τα φώτα της σκηνής. Η δική του ηρωίδα, είναι αθώα και πολύπλοκη, ευγενική αλλά και «των άκρων», πληγωμένη, ηρωική και αφοπλιστική, τρυφερή και εμμονική, εξιδανικευμένη και ταυτόχρονα γήινη και γεμάτη ζωή. Δεν ανήκει σε κάποια εποχή.