Το «σπίτι» της Σχεδίας

ΣχετικάΆρθρα

Το «σπίτι» της Σχεδίας: Αρχιτεκτονική μελέτη από την Potiropoulos+Partners. Τη συνθετική διαδικασία δεν απασχόλησε τόσο η «αισθητική ορθότητα» του νέου χώρου της «Σχεδία», όσο το να μπορεί ο χώρος αυτός να «συνεπαίρνει», να δίνει «ώθηση». Εξαρχής τέθηκε ως πρωταρχικό αίτημα η «ιδέα» μίας νοητικής και πολυαισθητηριακής εμπειρίας. Μορφές, υλικά και φως απασχόλησαν τον σχεδιασμό ως συντελεστές της βιωματικής συνθήκης με έναν τρόπο αισθαντικό, επιδιώχθηκε να αποδοθεί η ποιητική διάσταση που εκπέμπουν. Ταυτόχρονα αναλαμβάνουν καθοριστικό ρόλο και σημειολογικά, στην «ιδεατή» πρόσληψη και κατανόηση του χώρου. Στόχος της «ιδέας» ήταν η ανάσυρση από τη λήθη ενός τόπου όπου οι άνθρωποι θα μπορούν να θυμούνται, να κάνουν πράγματα, να βιώνουν εμπειρίες, να σκέφτονται, να αγωνίζονται, να γίνονται αυτοί που είναι.

Τα εκθέματα της «Σχεδία Art» και μαζί ο χώρος αντιμετωπίστηκαν ως κάτι «έμψυχο», η σύλληψη του οποίου θα ήταν ανεπαρκής αν γινόταν με όρους τελείως λογικούς και πρακτικούς. Ο ίδιος ο χώρος είναι κατά κάποιο τρόπο «αντικείμενο» της «Σχεδία Art». Είναι φτιαγμένος για, και με τα «αντικείμενα» της «Σχεδία Art». Είναι ένας χώρος «χειροποίητος», η ύλη δεν αποτελεί μόνο το τελικό μέσο απόδοσης του σχεδιασμού, δεν περιορίζεται στον τεκτονικό της ρόλο, αλλά συμμετέχει ως «συν-δημιουργός».

Το «Σχεδία Home» προσφέρει έναν συμμετοχικό χώρο, ερμηνεύοντας την κοινωνική και συμβολική σημασία του σκοπού που καλείται να υπηρετήσει, όπου η αρχιτεκτονική πρακτική μετασχηματίζεται σε ανοιχτή πολύπτυχη πολιτισμική-βιωματική ποιητική. Η ολοκλήρωση της εμπειρίας εξαρτάται από την συμμετοχή των επισκεπτών, καθώς πίνουν έναν καφέ με την παρέα τους, ή αγοράζοντας κάτι από το πωλητήριο, είτε διαβάζοντας ένα βιβλίο, ή απλά χαζεύοντας την κίνηση της πόλης. Στις δραστηριότητες αυτές έχει δοθεί τρισδιάστατη υπόσταση, όχι σε ένα ουδέτερο κέλυφος αλλά σε έναν εμβληματικό χώρο που έχει πυκνότητα, θερμοκρασία, υφή και ακουστική ποιότητα, στοιχεία που δεν έχουν να κάνουν με αφηρημένες έννοιες αλλά με ένα εμπεριστατωμένο βίωμα. Είναι η κινητικότητα όλων αυτών των δράσεων που διαμορφώνει τελικά τον χαρακτήρα του χώρου, αναδεικνύοντας σχέσεις και αντιθέσεις μέσω της εκφραστικότητας του ίδιου του αρχιτεκτονικού αντικειμένου.

Στην περίπτωση του «Σχεδία Home» δεν είναι «ακαδημαϊκή» η προσέγγιση του concept, αλλά βαθιά ανθρώπινη και βιωματική. Έχει επίσης μία «πλάγια» σχέση με τα γλυπτά του Manolo Valdés. Η αρχιτεκτονική «ιδέα» αναφέρεται σε ένα τόπο «γιορτής», όχι «επίσημο», ούτε του «λάιφ στάιλ», αλλά κάπως «ουτοπικό», της «φαντασίας», άλλοτε «ήσυχο» και άλλοτε «ξέφρενο». Στο μεταίχμιο αρχιτεκτονικής και γλυπτικής, ο σχεδιαστικός χειρισμός διαπραγματεύεται εδώ μία νέα χωρική εμπειρία, που αποτελεί προϊόν πολλών γεωμετριών που αλληλεπιδρούν μεταξύ τους με ένα τρόπο θεατρικό, αφηγηματικό.