Άνδρος: Η αρχόντισσα!

ΣχετικάΆρθρα

Επίσημη παρουσίαση των γλυπτών του Takis στο Athénée

22 Απριλίου 2026

Δεν υπάρχει τέτοια ομορφιά. Από αισθητικής άποψης η Άνδρος αξίζει συγχαρητήρια που δεν έχει επιτρέψει σχεδόν σε κανένα να της χαλάσει την εικόνα της. Συγχαρητήρια επίσης σε όσους έχουν όλα αυτά τα υπέροχα παλιά σπίτια στη Χώρα, που τα συντηρούν και είναι σε άψογη κατάσταση. Δικαίως η Άνδρος ονομάζεται: Αρχόντισσα!

Η Άνδρος βρίσκεται νοτιοανατολικά της Εύβοιας, έχοντας ανάμεσα τους το Κάβο Ντόρο. Είναι το βορειότερο νησί των Κυκλάδων και το δεύτερο μεγαλύτερο σε έκταση, μετά τη Νάξο. Έχει έκταση 381 τ. χλμ. και πληθυσμό 9.500 κατοίκους περίπου. Πρωτεύουσα του νησιού είναι η Άνδρος ή Χώρα – όπως την λένε – ενώ το λιμάνι του είναι το Γαύριο. Συνδέεται με την ηπειρωτική Ελλάδα ακτοπλοϊκώς μέσω της Ραφήνας, απέχοντας 36 ναυτικά μίλια. Έχω πάει στην Άνδρο κάποιο Πάσχα, όπου περάσαμε υπέροχα και επίσης καλοκαίρι, όταν είχαμε βρεθεί περαστικοί με σκάφος και περάσαμε ένα απόγευμα στην χώρα. Δεν την έχω “χορτάσει” όμως. Θέλω να ξαναπάω οπωσδήποτε.

Η ιστορία της Άνδρου

Η ιστορία της Άνδρου είναι συνδεδεμένη με αυτή των υπόλοιπων νησιών του Αιγαίου. Το όνομα του νησιού ανάγεται στη μυθολογία που υποστηρίζει πως ο πρώτος κάτοικος του νησιού ήταν ο, θεϊκής καταγωγής, Άνδρος (ή Ανδρεύς). Ο πατέρας του ήταν ο Άνιος, γιος του θεού Απόλλωνα, και η μητέρα του η Κρέουσα, κόρη του Σταφύλου, γιου του θεού Διόνυσου. Την Άνδρο μπορείτε να την συναντήσετε και ως Υδρούσα, λόγω των πολλών πηγών της.

Αν και δεν υπάρχουν ποτάμια, είναι πλούσια σε πηγές ρέματα και χείμαρρους που το καλοκαίρι όμως οι περισσότεροι στερεύουν. Επίσης είναι γνωστή για τις πηγές της, με πιο γνωστή την πηγή Σάριζα.

Ως ορεινό νησί μπορεί να μην έχει πεδιάδες, έχει όμως εύφορες κοιλάδες κατάσπαρτες κυρίως με εσπεριδοειδή, με πλούσιους ελαιώνες και απέραντους αμπελώνες. Άγρια ζώα δεν υπάρχουν, εκτός από κάποιους αετούς και γεράκια όπως επίσης σκαντζόχοιρους, κουνάβια, και φίδια. Το σύνηθες κυνήγι στο νησί είναι τα αγριοπερίστερα, οι πέρδικες και οι λαγοί.

Πεζοπορία / Μονοπάτια

Τα μονοπάτια στην Άνδρο έχουν ιστορία 4.000 ετών. Χρησιμοποιούνταν μέχρι και τη δεκαετία του ’30, όπου και ξεκίνησε η κατασκευή του οδικού δικτύου, και ένωσε τους οικισμούς με τα λιμάνια. Το συνολικό μήκος των μονοπατιών υπολογίζεται περίπου στα 300 χλμ. Έπειτα, και με τη διάδοση του αυτοκινήτου, η χρήση των μονοπατιών ελαττώθηκε, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις αντικαταστάθηκαν από δρόμους.

Επειδή όμως η πεζοπορία ξανάγινε της μόδας, η πρώτη προσπάθεια τουριστικής ανάδειξης των μονοπατιών έγινε το 1997, με τη συντήρηση 12 μονοπατιών. Από τότε γίνεται συνεχώς συντήρηση και χαρτογράφηση του δικτύου των μονοπατιών από τοπικούς φορείς. Τον Οκτώβριο του 2015, δόθηκε και ένα τμήμα 100 χλμ. τοποθετώντας το στον ευρωπαϊκό χάρτη πεζοπορίας.

Η πολιτιστική ζωή του νησιού

Στην Άνδρο βρίσκονται πολλά μουσεία, με γνωστότερο το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στη Χώρα (φωτογραφία επάνω), το οποίο ιδρύθηκε το 1979 από το Ίδρυμα Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή. Στη Χώρα επίσης υπάρχουν το Αρχαιολογικό Μουσείο Άνδρου, όπου βρίσκονται εκθέματα από τον αρχαίο οικισμό της Ζαγοράς, το Ναυτικό Μουσείο, με φωτογραφίες και μακέτες πλοίων, το Ψηφιακό Μουσείο, το Μουσείο Λαογραφίας και το Ίδρυμα Κιδωνιέως, στο οποίο διοργανώνονται σε ετήσια βάση οι «Πλόες», εκθέσεις με έργα ζωγράφων. Επίσης τα τελευταία 7 χρόνια με την επιμέλεια του Παντελή Βούλγαρη γίνεται και το φεστιβάλ του νησιού.