ΤΩΡΑ |
Αν και λατρεύει την τηλεόραση και τον κινηματογράφο, ασχολείται από το 1982 -έχει τελειώσει τη Σχολή Σταυράκου και έχει πάρει υποτροφίες και βραβεία για δύο ταινίες της μικρού μήκους- τα τελευταία χρόνια έχει εμμονή με το θέατρο. Έχει συνεργαστεί από το 1982 έως το 1992, ως βοηθός σκηνοθέτης με τους πιο καταξιωμένους σκηνοθέτες του κινηματογράφου. Όταν άνοιξε η ίδια, όμως, τα φτερά της και έκανε πολλές σειρές, ντοκιμαντέρ σε όλα τα κανάλια αλλά και ταινίες, τα περισσότερα δημιουργήματα της άφησαν εποχή, όπως και η ίδια, το αποτύπωμα της σε αυτά! Γιατί, η Ρέινα Εσκενάζυ είναι από τις χαρισματικές και πολυτάλαντες σκηνοθέτιδες που στέκεται πάντα με σεβασμό στα κείμενα των συγγραφέων – θεατρικά , τηλεοπτικά, κινηματογραφικά- ακουμπά με αγάπη στους ηθοποιούς με τους οποίους δουλεύει, αναδεικνύοντας και απογειώνοντας την ερμηνεία τους και τα ίδια τα έργα, με αυτό τον τρόπο, επειδή δεν χρησιμοποιεί ποτέ μοντερνιές και άσκοπα εφέ. Έτσι, δεν αλλοιώνεται, ιδίως το στο θέατρο, το κλίμα, η ατμόσφαιρα και ο λόγος που έγραψε ο συγγραφέας το έργο του, η εποχή του, τα μηνύματα που θέλει να περάσει και η αύρα του. Η αέναα δημιουργική, άοκνη και διαρκώς ενεργή, Ρέινα Εσκενάζυ, δεν σταματά λεπτό να δουλεύει, την τρέφει η δουλειά της και είναι ένας άνθρωπος πολύ δραστήριος. Είναι από τις σκηνοθέτιδες που λαμπρύνουν την Τέχνη τους! Αν και έδρεψε δάφνες και απέσπασε επαίνους και εγκωμιαστικές κριτικές, και παρότι έχει προσφέρει μέχρι σήμερα -και θα συνεχίσει να προσφέρει- πολλά και καλά στον καλλιτεχνικό χώρο, παραμένει απλή, σεμνή, χαμηλών τόνων και αθόρυβη. Με ό,τι καταπιάνεται το κάνει με σκοπό να τέρψει το κοινό με ένα ουσιαστικό και πνευματικό αποτέλεσμα και αυτοσκοπός της δεν είναι να προβληθεί η ίδια από ματαιοδοξία και κενότητα, γιατί δεν υπάρχει ίχνος από αυτά στον ψυχικό της κόσμο, αλλά να εξελίξει ακόμη περισσότερο το πολιτιστικό μας γίγνεσθαι.
Την περίοδο αυτή βρίσκεται σε πλήρη επαγγελματικό οργασμό, έχει σκηνοθετήσει δύο έργα που σημειώνουν μεγάλη επιτυχία, το τρυφερό και αριστουργηματικό ”Οι πεταλούδες είναι ελεύθερες” του Leonard Gershe που παίζεται στο θέατρο Corοnet και τον “Μανδραγόρα” του Νικολό Μακιαβέλι, που παίζεται στην Αθηναϊδα. Aπό τις 28 Φεβρουαρίου, ανεβάζει το έργο του αιρετικού Νίκι Σίλβερ ”Οικογένεια Lyons”, ενώ επιστρέφει μετά από αρκετό χρόνο στα τηλεοπτικά δρώμενα, με ένα σίριαλ που θα κάνει πάταγο και με ένα ονειρεμένο καστ. Η άκρως εμπνευσμένη, δημιουργική και εκλεκτή σκηνοθέτις, Ρέινα Εσκενάζυ, από το Α ως το Ω!
Αυτοσεβασμός: Αποδέχομαι τον εαυτό μου. Σέβομαι και νιώθω καλά με τα δυνατά αλλά και με τα αδύνατα σημεία μου.
Βούληση: Ίσως η σημαντικότερη κινητήριος δύναμη
Γυναικοκτονίες: Δυστυχώς, υπάρχουν εδώ και αιώνες αλλά μάλλον έφτασε η ώρα της συνειδητοποίησης και της τιμωρίας. Η μόρφωση, η σωστή διαπαιδαγώγηση, ίσως θα μπορούσαν να βοηθήσουν.
Δραματουργική επεξεργασία: Ένα ταξίδι, μια υπέροχη βουτιά στο μυαλό σπουδαίων θεατρικών συγγραφέων με στόχο το πλησιάσμα ενός θεατρικού κειμένου από άλλο δρόμο.
Έμπνευση: Εμφανίζεται τις πιο παράξενες στιγμές.
Ζωοδότης: Ζωοδότης ήλιος, ζωοδότης έρωτας, ζωοδότης πόνος. Αφύπνιση!
Ηθοποιοί: Τους αγαπώ και τους ευχαριστώ. Χωρίς αυτούς δεν θα υπήρχα ως σκηνοθέτις
Θέατρο: Σκοτάδι και φως. Γέλιο και δάκρυ. Μοναξιά και πολυκοσμία. Ηθοποιοί και κοινό. Ζωντανό!
Ιατρικό εμβόλιο κορωνοϊού: Η μόνη λύση αυτή τη στιγμή. Ευγνώμων που υπάρχει!
Καλλιτεχνικά σχέδια (επόμενα): Εμμονή με το θέατρο, αλλά και επιστροφή, με πολλή χαρά στην τηλεόραση.
Lyons Οικογένεια: Μεταφορικά μια αγέλη “Λιονταριών”. Άνθρωποι της ίδιας οικογένειας που κατασπαράζονται μεταξύ τους. Ετοιμαζόμαστε -κορωνοϊού επιτρέποντος- για πρεμιέρα 28 Φεβρουαρίου στο Μικρό Θέατρο Κεραμεικού.
Μανδραγόρας (Ο): Ανθρωπόμορφο φυτό και …. φυτόμορφοι άνθρωποι με σκοπό που αγιάζει τα μέσα. Συνεχίζουμε τις παραστάσεις στο θέατρο Αθηναΐς.
Νικολό Μακιαβέλι: Για κάποιους θεωρείται πατέρας της σύγχρονης πολιτικής επιστήμης και για άλλους κυνικός και αυταρχικός. Όμως και ευφυής, αφού παρουσίασε ένα βαθύτατα πολιτικό σατυρικό έργο με έναν κωμικό τρόπο, ώστε να καταφέρει να προσεγγίσει τον λαό. “Αφού στα βαθυστόχαστα δεν βρήκε αναγνώριση, το έριξε στης κωμωδίας την θεώρηση…”
Ξένο ή ελληνικό ρεπερτόριο: Οτιδήποτε καταφέρει έστω και με μια φράση να μου ανοίξει ένα μικρό, καινούργιο παραθυράκι στο μυαλό μου
Οι πεταλούδες είναι ελεύθερες: “Το μόνο που θέλω είναι η ελευθερία μου. Οι πεταλούδες είναι ελεύθερες. Η ανθρωπότητα δεν θα αρνηθεί σε εμένα αυτό που έχει και η τελευταία πεταλούδα” Charles Dickens , συνεχίζουμε την παράσταση στο θέατρο Coronet
Παράσταση: Ο απόλυτος συντονισμός πολλών διαφορετικών πραγμάτων και το στοίχημα της κάθε ημέρας. Η γοητεία της κάθε παράστασης είναι ότι κάθε μέρα είναι άλλη, διαφορετική.
Ραθυμία: Δεν έχουμε συστηθεί ακόμα….
Σίλβερ Νίκι: Αιχμηρός στην κοινωνική κριτική του. Με αφοπλιστικό μαύρο χιούμορ ασχολείται με θέματα όπως η ομοφυλοφιλία, αλκοολισμός, βουλιμία, αιμομιξία.
Τηλεοπτικές σειρές: …η ζωή μου όλη… Μεγάλο κεφάλαιο και μια αμφίδρομη σχέση.
Υπόσχεση: Μόνο στον εαυτό μου υπόσχομαι.
Φαντασία: Η ευκαιρία μας να ανακαλύψουμε αυτά που κρύβουμε. Άγνωστες πτυχές του εαυτού μας.
Χαρισματικός: “Χαρισματικός…. Έχεις λάμψη, γοητεία, μεγαλείο….είναι κάτι παραπάνω από το ταλέντο. Άμα, έχεις χάρισμα δεν χρειάζεσαι τίποτε άλλο…” Απόσπασμα από το θεατρικό έργο “Οι πεταλούδες είναι ελεύθερες” του Leonard Gershe. Το χάρισμα δεν σου ανήκει, είναι ένα δώρο από άγνωστο αποστολέα.
Ψυχολογικός καταναγκασμός: Έχω συναντηθεί μαζί του. Είναι οδυνηρό, αλλά υπάρχουν συστατικά που μπορούν να βοηθήσουν, όπως η αγάπη.
Ωραίες σκηνοθεσίες: Οι επόμενες. Αυτές που έρχονται.
Σχόλια για αυτό το άρθρο