ΤΩΡΑ |
“H Ράνια μετρούσε από μέσα της τα βήματα που έκανε έξω από το σπίτι, αρχίζοντας από τη στιγμή που περνούσε την καγκελόπορτα. Ήταν ο μόνος τρόπος για να αδειάζει το μυαλό της από τις σκέψεις που την έπνιγαν εμποδίζοντάς τη να αναπνεύσει. Περπατούσε κάθε μέρα και κάθε βράδυ έτσι μηχανικά κι αυτή η άσκοπη κίνηση ήταν η μόνη της άμυνα απέναντι στον πόνο. Μια μέθοδος που είχε ανακαλύψει σαν παιδί, τότε που την φώναζαν ακόμα “Ουρανία” κι Εκείνος την είχε προδώσει ακόμα μια φορά”.
Το παραπάνω απόσπασμα είναι από το νέο βιβλίο που έγραψε η Άννα Αδριανού με τίτλο «Φυλάξου αν μ΄αγαπάς» που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Λιβάνη. Η πολυτάλαντη και πολυαγαπημένη Άννα Αδριανού έχει ευγένεια ψυχής και αποτελεί μια ξεχωριστή προσωπικότητα και ένα σπάνιο πλάσμα στον καλλιτεχνικό χώρο. Είναι ευλογημένη με πολλές δεξιότητες στην επαγγελματική της ζωή. Το τελευταίο της “παιδί” είναι το δεύτερο βιβλίο της “Φυλάξου αν μ΄αγαπάς” ένα ερωτικό, ψυχολογικό θρίλερ με καταιγιστική δράση και απρόοπτες ανατροπές που διαδραματίζεται σε δυο ηπείρους με ηρωίδα την Ράνια, μια τριαντάχρονη γυναίκα που προσπαθεί να βγάλει τον έρωτα από την ζωή της, λόγω των αποτυχημένων σχέσεων που την τραυμάτισαν βαθιά. Όταν όμως γνωρίζει τον μοιραίο άντρα που κατέστρεψε την καλύτερη της φίλη, αποφασίζει να τον κατακτήσει και να τον τιμωρήσει για όσα έκανε. Και στο πρόσωπό του να εκδικηθεί όσους πλήγωσαν και την ίδια. Όμως δεν έχει ιδέα ότι πλησιάζοντας τον, μπλέκει σε μια περιπέτεια, που θα την οδηγήσει στα άκρα, αλλάζοντας και απειλώντας την ίδια της την ζωή, αφού ο άνθρωπος αυτός, κρύβει ένα απίστευτο μυστικό, που όποιος το μάθει, κινδυνεύει.
Η Άννα Αδριανού μου μίλησε για το βιβλίο της “Φυλάξου αν μ΄αγαπάς”
-Πώς προέκυψε το βιβλίο «Φυλάξου αν μ΄αγαπάς»;
Ήθελα να γράψω μια ιστορία πάνω στις σχέσεις, που ενώ τις θέλουμε απεγνωσμένα, πετυχαίνουν δύσκολα να σταθούν και να γίνουν ουσιαστικές. Έφτιαξα λοιπόν ένα ζευγάρι όπου εκείνη έχει απαγορευτικό σχέσης μέσα της για ψυχολογικούς λόγους κι εκείνος έχει απαγορευτικό από τις συνθήκες της ζωής του. Παράλληλα ήθελα να δείξω ότι η σχέση ανάμεσα σε δυο ανθρώπους είναι κάτι ιερό και για να κρατήσει χρειάζεται αρετή και τόλμη σε ανθρώπινο επίπεδο. Η αγάπη οδηγεί στην ένωση ενώ η απλή καψούρα στο χωρισμό.
-Η Ράνια, η ηρωίδα του βιβλίου σου, έχει κοινά στοιχεία με τη δική σου προσωπικότητα;
Πολλά, αλλά ανάγονται σε προηγούμενες ηλικίες μου. Υπήρξα κλειστό παιδί, όπως εκείνη, ντροπαλό και χωρίς μεγάλη αυτοπεποίθηση, με δίψα για αγάπη και για έναν σύντροφο ζωής, παρ’ όλη την αγάπη του πατέρα μου αλλά επειδή δεν ζούσε μαζί μας, μου έλειπε πολύ. Οι σχέσεις της ζωής μου, πριν από τον Γιάννη, δεν μπόρεσαν να σταθούν αλλά πιστεύω ότι κι εγώ υπήρξα προκατειλημμένη κι ανώριμη για βαθύ δέσιμο. Όταν τα βρήκα καλύτερα με τον εαυτό μου, και τον αγάπησα, ένοιωσα δυνατή. Και ολόκληρη… Δεν χρειαζόμουν πια κάποιον να με συμπληρώσει. Και κατάλαβα όπως και η Ράνια, ότι στην αγάπη, είσαι φτωχός, όταν την ζητάς απεγνωσμένα, και πλούσιος όταν την δίνεις γενναιόδωρα. Και μόνο τότε σου ανταποδίδεται κι αυτή.
-Υπάρχουν αυτοβιογραφικές αναφορές στο βιβλίο;
Προφανώς. Ο καλλιτέχνης πατέρας, η έντονη σχέση τους ως το τέλος, ο φόβος της ηρωίδας ότι δεν θα αγαπηθεί, η ένταση που αγαπάει η ίδια, το πάθος που την δονεί και την κάνει να ξεπερνάει τον εαυτό της και τους φόβους της.
-Γιατί κάποιος να διαβάσει το «Φυλάξου αν μ΄αγαπάς»;
Γιατί είναι ένα ερωτικό θρίλερ αλλά και μια ιστορία ανθρώπινη, γεμάτη ανατροπές και σασπένς, μια περιπέτεια ζωής και θανάτου δυο ανθρώπων αλλά και μια περιπέτεια της ψυχής τους. Διαδραματίζεται σε Ελλάδα, Ισπανία, Πορτογαλία και Αφρική και μέσα από αυτήν θίγονται θέματα όπως η εκμετάλλευση των λαών του Τρίτου Κόσμου από τις Μεγάλες Δυνάμεις. Παράλληλα είναι και μια βαθύτερη ματιά πάνω στην σχέση πατέρα κόρης και στα σημάδια που μπορεί να αφήσει.
–Το βιβλίο το αφιερώνεις στους δύο εκπληκτικούς άντρες της ζωής σου όπως λες, τον Γιάννη και τον πατέρα σου. Πόσο σημαντικό ρόλο έχει παίξει ο καθένας στη ζωή σου και πώς την έχουν καθορίσει με την παρουσία τους;
Κατ’ αρχήν αυτοί οι δύο, ο καθένας με τον τρόπο του, είναι αντικειμενικά οι πιο ξεχωριστοί άντρες που γνώρισα. Ο πατέρας μου, λαμπερός υπέροχος άνθρωπος, γενναιόδωρος, μποέμ, ελεύθερος στο πνεύμα και στην ψυχή κι όμως δοτικός και υπεύθυνος απέναντι στους άλλους, βαθιά κι ουσιαστικά φιλοσοφημένος, ήταν ο ιδανικός πατέρας που δεν με πίεσε ποτέ αλλά μου έδειξε κατευθύνσεις και τρόπους να χειρίζομαι τη ζωή και τα θέλω μου, τρυφερός, με νοιαζόταν πάντα και ήταν πάντα εκεί, για να με στηρίξει και να με βοηθήσει να βγαίνω από τα αδιέξοδα και μ’ αγαπούσε με μια αγάπη γεμάτη σεβασμό για την προσωπικότητά μου, ακόμα κι όταν ήμουν μικρό παιδί. Εραστής και καλλιτέχνης της ίδιας της ζωής, με έμαθε κι εμένα να την αγαπώ, να πορεύομαι σ’ αυτήν με πίστη κι αισιοδοξία, χωρίς να της βάζω όρους, να αποδέχομαι τον εαυτό μου και τα λάθη μου, να συγχωρώ τους άλλους. Το μότο του ήταν «Αν ποτέ με πάνε να με εκτελέσουν, εγώ θα χαρώ την διαδρομή».
Ο Γιάννης πάλι, μποέμ και καλλιτέχνης κι αυτός, απλός και σύνθετος ταυτόχρονα, σκηνοθέτης και λάτρης των καθημερινών στιγμών, με ποιητική ματιά στη ζωή και στους ανθρώπους, σαν ποιητικό πλάσμα από τη φύση του, με προσέγγισε με έναν ιδιαίτερο τρόπο που έφτανε ως την πιο βαθιά μου αλήθεια και με έκανε να γνωρίσω κι εγώ καλύτερα τον εαυτό μου μέσα από τον καθρέφτη των ματιών του. Ο Γιάννης ήξερε να αγαπάει πραγματικά κι αυτή την αγάπη την χωρίς όρους και όρια μου την χάρισε, απλόχερα, μαθαίνοντας κι εμένα να αγαπάω. Όπως στο βιβλίο, ο Μάρκος μαθαίνει την αγάπη στην Ράνια. Οι δυο αυτοί σπάνιοι άντρες λοιπόν όχι μόνο με καθόρισαν αλλά μου έδειξαν πόσο σπουδαίο είναι να είναι κάποιος άντρας αληθινός πέρα από στερεότυπα και κοινωνικά μοντέλα.
-Το βιβλίο έχει τόσες εικόνες διαβάζοντάς το, που θα μπορούσε να γίνει σίριαλ ή ταινία. Υπάρχει η σκέψη για κάτι τέτοιο;
Μου το έχουν πει ξανά και πιθανόν, υπάρχει ενδιαφέρον. Αλλά για την ώρα εμένα με ενδιαφέρει η πορεία του κατ’ αρχήν σαν λογοτεχνικό έργο. Γιαυτό και το έγραψα σαν βιβλίο κι όχι σαν σενάριο. Η λογοτεχνία έχει πάντα μια άλλη αξία.
-Εμπιστεύεσαι τη φαντασία περισσότερο από τη λογική. Πόσο σε έχει βοηθήσει αυτό στη διαδρομή της ζωής σου;
Πιστεύω στη φαντασία γιατί στηρίζεται στους ψιθύρους της καρδιάς και της διαίσθησης κι όχι σε πληροφορίες της λογικής, που πολλές φορές είναι σαθρές. Την αλήθεια μόνο με την καρδιά και το ένστικτο την αντιλαμβανόμαστε. Αυτό έμαθα κι από την οικογένειά μου κι από σοφούς δασκάλους μου και ποτέ μα ποτέ δεν βγήκα χαμένη.
-Αν έπρεπε να διαλέξεις κάποιο από τα τρία, θα διάλεγες τη συγγραφή, το θέατρο ή την τηλεόραση και γιατί;
Είναι σαν να με ρωτάς, αν είχα τρία παιδιά ποιο θα αγαπούσα πιο πολύ. Εννοείται πως όλα είναι ισάξια στην καρδιά μου.
-Θυμάσαι ποιο ήταν το πρώτο βιβλίο που διάβασες;
Ήταν πολλά γιατί από παιδί ήμουν βιβλιοφάγος. Κάποια όπως την Πολυάννα, τον Ιβανόη, την Χάιντι. Αλλά το πρώτο που με εντυπωσίασε πολύ ήταν η “Ρεβέκκα” της Δάφνη ντι Μοριέ.
-Εκτός από τα δικά σου βιβλία, ποιο είναι το αγαπημένο σου βιβλίο που το διαβάζεις ξανά και ξανά;
Είναι και πάλι πολλά. Σαν συγγραφείς αγαπώ τον Τολστόι, τους Αργεντίνους (όλους) τον Μακ Γιούαν, την Νίνα Γκέοργκ και τον Μισέλ Μπισί. Στο κομοδίνο μου πάντως υπάρχουν μόνιμα κυρίως βιβλία αυτοβελτίωσης. Τελευταία κόλλησα με το βιβλίο «Η γάτα του Δανάι Λάμα» του Ντέιβιντ Μίτσι . Μέσα από τα μάτια μιας γάτας περνάει ο βουδισμός και η σοφία όλης της ζωής. Ό,τι πιο φωτεινό έχω διαβάσει.
-Ποια είναι τα επόμενα καλλιτεχνικά σου σχέδια;
Το χειμώνα θα παίξω τον πρωταγωνιστικό ρόλο σε ένα υπέροχο έργο, το τελευταίο ενός σπουδαίου ξένου συγγραφέα, λίγο πριν πεθάνει. Δεν έχει ακόμα ανακοινωθεί, οπότε δεν μπορώ να πω περισσότερα, παρά μόνο ότι ένοιωσα από την πρώτη στιγμή ότι είναι ο ρόλος της ζωής μου κι ένα έργο που ερωτεύτηκα με την πρώτη ανάγνωση. Στην τηλεόραση συζητάω επίσης κάτι που θα είναι έκπληξη. Οπότε δεν μπορώ να μιλήσω συγκεκριμένα ούτε γι’ αυτό.
-Στο βιβλίο ευχαριστείς τους γονείς σου, τον Γιάννη Μπότση και την Μαλβίνα Κάραλη για τους οποίους είσαι ευγνώμων. Για ποιους άλλους ανθρώπους είσαι ευγνώμων που υπήρξαν ή υπάρχουν στη ζωή σου;
Για όλους, γιατί όλοι, μα όλοι, ακόμα και κάποιοι που με πλήγωσαν με έκαναν αυτό που είμαι. Οι ανθρώπινες σχέσεις είναι μια πολύτιμη υπέροχη περιπέτεια.
Σχόλια για αυτό το άρθρο