Σαράντος Γεωγλερής: «Νιώθω τυχερός και ευγνωμονώ τους γονείς μου»

Οι γονείς του είναι δύο από τους πιο σπουδαίους και σημαντικούς ηθοποιούς που έγραψαν ιστορία στο θέατρο και την τηλεόραση, για αυτό και του έχουν εμφυσήσει το πάθος τους και τον έχουν αναθρέψει με πάρα πολλές αξίες, αρετές, προτερήματα και χάρες με αποτέλεσμα η συμπεριφορά του να μοιάζει πριγκιπική. Ακολούθησε, όπως ήταν φυσικό, τα χνάρια τους, ο χαρισματικός Σαράντος Γεωγλερής και μάλιστα επάξια, δηλαδή του πατέρα του Γιώργου Γεωγλερή και της μητέρας του της αισθαντικής με εσωτερικότητα και εκπάγλου ομορφιάς Ματίνας Καρρά. Ένα ζευγάρι στη ζωή και στο θέατρο που δόξασε και τίμησε το καλλιτεχνικό γίγνεσθαι και έγινε παράδειγμα προς μίμηση για τις επόμενες γενιές. Οι ερμηνείες που μας χάρισαν γράφτηκαν με χρυσά γράμματα και έχουν υποδυθεί πολλούς από τους πιο σημαντικούς ρόλους του παγκοσμίου ρεπερτορίου, συνεργαζόμενοι με μεγάλους σκηνοθέτες, ενώ πρωταγωνίστησαν σε θέατρα κύρους των οποίων πάτησαν και σάρωσαν τη σκηνή. Ποτέ δεν ”ακούστηκαν” για το παραμικρό σκάνδαλο ή για βεντετιλίκια. Αντίθετα, η στάση και ο τρόπος ζωής τους διακρίνονταν για τη σεμνότητα, τους χαμηλούς τόνους τους και πάντα είχαν ως σημαία τους το ήθος. Γι’ αυτό και λάμπουν σαν φωτεινός φάρος!

ΣχετικάΆρθρα

Ο μονάκριβος γιος τους έγινε γνωστός από τα σίριαλ του 2000. Η πρώτη του δουλειά που απέκτησε δημοφιλία ήταν το ” Ήρθε και έδεσε” στο Mega. Έχει δώσει άξια δείγματα υποκριτικής δεινότητας στο θέατρο , στην τηλεόραση αλλά και τον κινηματογράφο. Είναι πολυτάλαντος και ασχολείται μεταξύ άλλων με τη φωτογραφία και είναι επίσης δάσκαλος στη δραματική Σχολή Βεάκη. Προτάθηκε ως υποψήφιος για το βραβείο ερμηνείας Δημήτρης Χορν. Αφορμή της συζήτησης μας η πορεία του μέχρι σήμερα αλλά πρωτίστως το αφιέρωμα-φόρος τιμής στους ογκόλιθους γονείς του μέσα από ιστορίες, προσωπικές και καλλιτεχνικές, που έζησε δίπλα τους και τις ανακάλεσε στη μνήμη του με γλαφυρό, τρυφερό και συγκινητικό τρόπο…

-Ασχολήθηκες με την υποκριτική, γιατί το μικρόβιο της ηθοποιίας κυλούσε ήδη στις φλέβες σου, αφού και οι δύο γονείς σου είναι ηθοποιοί;

Σίγουρα το μικρόβιο της υποκριτικής κυλά άφθονο στις φλέβες μου γενιές τώρα . Από το γένος Χρυσοστομίδη της μητέρας του πατέρα μου. Το μικρόβιο καθ’ εαυτό είναι ισχυρό από μόνο του, άπαξ και νοσήσεις δεν υπάρχει επιστροφή. Μεταλλάσσεται σε βιολογική ανάγκη!

-Πώς είναι να έχεις γονείς δύο από τους πιο σημαντικούς ηθοποιούς του θεάτρου που άφησαν ανεξίτηλο και με χρυσά γράμματα το αποτύπωμά τους, την Ματίνα Καρρά και τον Γιώργο Γεωγλερή;

Μεγαλώνοντας συνειδητοποιώ ότι η ευθύνη υποκριτικά και ηθικά είναι μεγάλη έχοντας αυτές τις καταβολές. Ταυτόχρονα, όμως, οι εποχές αλλάζουν και θα πρέπει έχοντας αυτά τα εφόδια να εξελίσσεσαι. Η υποκριτική από μόνη της εξελίσσεται. Οι ποιότητες όμως μένουν ανεξίτηλες. Νιώθω τυχερός. Τους ευγνωμονώ!

-Πώς ήταν ως γονείς και πώς το περιβάλλον στο οποίο μεγάλωσες;

Ως παιδί βίωσα άφθονη αγάπη και τρυφερότητα. Η δουλειά όμως από μόνη της είναι απαιτητική με αποτέλεσμα να λείπουν πολλές ώρες από το σπίτι. Αυτό όμως δεν μου στέρησε την επαφή μαζί τους. Ήταν έντονη τις υπόλοιπες ώρες!

-Σε έπαιρναν μαζί τους στο θέατρο; Τι θυμάσαι από τα παρασκήνια;

Η επαφή μου με το θέατρο ξεκίνησε από τότε που ήταν έγκυος η μητέρα μου. Με κουβαλούσε στις δουλειές της. Τα παρασκήνια, τα γέλια, οι μυρωδιές, τα αρώματα των πρωταγωνιστριών, τα χάδια των συναδέλφων, τα φώτα, οι φωνές έχουν μείνει ανεξίτηλες σε όλη την παιδική μου ηλικία. Ντρεπόμουν υπερβολικά , όταν η Αλίκη Βουγιουκλάκη με έσφιγγε στην αγκαλιά της ή όταν η Έλλη Λαμπέτη με χάιδευε τρυφερά και με κοίταγε με τα υπέρλαμπρα πανέμορφα μάτια της. Μνήμες που έχουν μείνει ανεξίτηλες μέσα μου! Το θέατρο ήταν πάντα το σπίτι μου!

-Με ποιους ηθοποιούς της εποχής εκείνης έκαναν παρέα; Πώς διασκέδαζαν, με ποιους συγχρωτίζονταν και πώς περνούσαν τον ελεύθερο χρόνο τους;

Η θεατρική οικογένεια τότε δεν έχει καμία σχέση με το σήμερα. Σαφέστατα ήταν πιο μικρή και πιο δεμένη. Όλοι γνωρίζονταν μεταξύ τους! Ήξεραν τις οικογενειακές ιστορίες, τα ονόματα των παιδιών τους, τα προβλήματα τους… Αλέκος Αλεξανδράκης, Δημήτρης Χορν, Έλλη Λαμπέτη ,Τζένη Ρουσσέα, Νίκος Γαροφάλλου , Μίμης Χρυσομάλλης, Γιώργος Σεβαστίκογλου, Μίνως Βολανάκης. Ήταν κάποια από τα ονόματα που θυμάμαι από παιδί. Διασκέδαζαν με τα μέσα της εποχής όπως το ραδιόφωνο. Υπήρχε μια εθιμική παράδοση, να πηγαίνουν μετά την παράσταση τους σε ταβερνάκια όπου εκεί συζητούσαν και σχολίαζαν την παράσταση και τα “νόστιμα” ευτράπελα της. Στα ταβερνάκια αυτά μαζεύονταν και άλλοι θίασοι με αποτέλεσμα τα νέα να διαδίδονται γρήγορα… Η διασκέδαση τους ήταν πάντα με επίκεντρο το θέατρο!

–Θα ήθελες να έχεις τη δική τους πορεία;

Θα ήθελα να είχα συναναστραφεί σε μεγαλύτερη ηλικία με όλους αυτούς τους σημαντικούς ανθρώπους, νομίζω πως θα κέρδιζα πολλά! Θαυμάζω την πορεία τους και θα ευχόμουν να μπορούσα έστω από μια μικρή κλειδαρότρυπα να χάζευα τη ζωή τους. Θα έδινα τα πάντα για έναν απογευματινό καφέ με τον νονό μου Δημήτρη Χόρν!

-Χρόνια τώρα συνεργάζεσαι με τον Γιώργο Φρατζεσκάκη; Πώς είναι ως άνθρωπος και ως σκηνοθέτης;

Με τον Γιώργο συνεργαζόμαστε τα τελευταία τέσσερα χρόνια είναι ένας άνθρωπος που θέλεις να τον έχεις δίπλα σου, γενναιόδωρος, γλυκός και με πολύ χιούμορ, το τέλειο καμαρίνι. Τον ευχαριστώ θερμά για την άψογη συνεργασία μας , τις σκηνοθετικές ματιές του, αλλά και για τους ρόλους που μου εμπιστεύτηκε! Το παν σε μία παράσταση είναι οι συνθήκες στα παρασκήνια και ο Γιώργος τις διασφαλίζει στο έπακρον!