Γιατί να δείτε την «Αμφιβολία» στο Θέατρο Δημήτρης Χορν

Ένα από τα πλέον συζητημένα θεατρικά έργα των τελευταίων ετών, η «Αμφιβολία» (Doubt: a parable) του John Patrick Shanley παρουσιάζεται στο Θέατρο Δημήτρης Χορν. Παίζουν: Φιλαρέτη Κομνηνού, Νικόλας Χανακούλας, Χριστίνα Χριστοδούλου, Ξένια Ντάνια. Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Γιώργος Παπαγεωργίου.

ΣχετικάΆρθρα

Η αδελφή Αλοίσιους κατηγορεί τον πατέρα Φλιν για σεξουαλική παρενόχληση προς έναν 12χρονο, μαύρο μαθητή στο καθολικό σχολείο που διευθύνει η ίδια. Ο πατέρας Φλιν υπερασπίζεται τον εαυτό του και τις πράξεις του. Ισχυρίζεται πως επιθυμία του είναι η εκκλησία του Θεού να είναι ανοικτή σε όλο τον κόσμο και το εκπαιδευτικό σύστημα να γίνει πιο προοδευτικό.Η αδελφή Αλοίσιους σέβεται και τηρεί την παράδοση, είναι πειθαρχημένη, προστατευτική προς τους μαθητές του σχολείου της και άκρως συντηρητική. Απεχθάνεται τους νεωτερισμούς επίσης. Αυτές οι αρχές και οι βεβαιότητες κατευθύνουν τις σκέψεις και τις πράξεις της. Το ίδιο και η βαθιά πίστη της στην Καθολική Εκκλησία, εκεί που υπακούει πολλά χρόνια τώρα. Κι αν κάποια στιγμή αποδειχθεί ότι η κρίση της δεν είναι σωστή; Κι αν όλα όσα πίστευε μέχρι σήμερα αποδειχθούν ψεύτικα; Για τον συγγραφέα John Patrick Shanley: “Η αρχή της αλλαγής είναι η στιγμή της Αμφιβολίας. Είναι αυτή η κρίσιμη στιγμή, όταν αναθεωρώ και ανανεώνω την ανθρωπιά μου ή γίνομαι ένα ψέμα. Η Αμφιβολία απαιτεί περισσότερο σθένος από την αλύγιστη βεβαιότητα, και μεγαλύτερη σπατάλη ενέργειας∙ η βεβαιότητα είναι σημείο, η αμφιβολία αέναη — μια άσκηση πάθους. Μπορεί στο τέλος να βγείτε από το έργο αβέβαιοι. Μπορεί να αποζητάτε τη σιγουριά. Περιφρονήστε αυτή σας την τάση. Πρέπει να μάθουμε να ζούμε μες στην αβεβαιότητα, την ακέραιη και ολοκληρωτική ασάφεια. Δεν υπάρχει η τελευταία λέξη. Υπάρχει η σιωπή κάτω από τον βόμβο της εποχής μας”.

11 λόγοι για να δεις την παράσταση:

– Είναι μια αριστουργηματική παράσταση που μυρίζει καλό θέατρο που την απολαμβάνει απλόχερα το κοινό.

– Για την λιτή, άμεση , καλοκουρδισμένη σκηνοθεσία του Γιώργου Παπαγεωργίου που ανέδειξε το έργο και τους χαρακτήρες του με τόση αληθοφάνεια και πειστικότητα, δημιουργώντας τις κατάλληλες συνθήκες να το ζήσει ο θεατής μαζί με τους ηθοποιούς. Έστησε μια παράσταση εύρυθμη και to the point!

-Για την εξαιρετική δραματουργική επεξεργασία του Βασίλη Μαγουλιώτη και την υπέροχη μετάφραση του Αντώνη Γαλέου που κατόρθωσαν να συμπυκνώσουν μια κινηματογραφική ταινία και να την μεταφέρουν επί σκηνής μέσα σε μία ώρα και τριάντα λεπτά.

– Για το κορυφαίο υψηλής αισθητικής ρεσιτάλ ερμηνείας της grande dame του θεάτρου μας Φιλαρέτης Κομνηνού στο ρόλο της αδελφής Αλοίσιους που σε αιχμαλωτίζει από την πρώτη κιόλας στιγμή μέχρι το φινάλε του έργου.

– Για τα λειτουργικά σκηνικά της Αλεξίας Παπαγεωργίου, τους ατμοσφαιρικούς φωτισμούς του Σάκη Μπιρμπίλη και την πρωτότυπη μουσική του Βαγγέλη Τούντα που συμβάλλουν αναφανδόν στην παράσταση.

– Για τον ιδιοφυή συγγραφέα και το κείμενο του – ένα από τα πιο πολυσυζητημένα έργα των τελευταίων ετών- John Patrick Shanley.