Λένα Παπαληγούρα: Συγκινημένη αφιέρωσε το βραβείο στον πατέρα της

Τα Θεατρικά Βραβεία Κοινού 2025 από το “Αθηνόραμα” απονεμήθηκαν για 27η χρονιά στην αίθουσα “Αλεξάνδρα Τριάντη” του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών. Το 3ο Βραβείο Γυναικείου Ρόλου δόθηκε στην Λένα Παπαληγούρα για την ερμηνεία της στην παράσταση”Prima Facie”, μια παραγωγή της Trish Wadley Productions και του Πολιτιστικού Οργανισμού «Λυκόφως» που σκηνοθέτησε ο Γιώργος Οικονόμου στο Θέατρο Πορεία.

ΣχετικάΆρθρα

Η Λένα Παπαληγούρα στην ομιλία της είπε για την παράσταση και το ρόλο της: “Nομίζω ότι ζούμε σε καιρούς μεγάλης βαρβαρότητας και γινόμαστε καθημερινά μάρτυρες θηριωδιών, θα ήθελα να σταθώ στο θέμα του έργου, που μιλάει για την κακοποίηση των γυναικών, μια πληγή που συνήθως μένει στο σκοτάδι, στη σιωπή. Μέσα από τη σκηνή μας δίνεται η ευκαιρία να δώσουμε φωνή σε αυτές τις γυναίκες, να μιλήσουμε για την αξιοπρέπειά τους που καταπατάται, για τη ζωή τους που συντρίβεται και να υπενθυμίσουμε ο ένας στον άλλον ότι πρέπει να σταθούμε όλοι μαζί απέναντι σε αυτή την αδικία. Έτσι ώστε όπως λέει και η Τέσσα στο έργο, να μπορούμε να ακούσουμε τις φωνές τους, να μπορούμε να τις πιστέψουμε και να μπορούμε να τις δικαιώσουμε. Η κοινωνία έχει ακόμα πολύ δρόμο να κάνει για να το πετύχουμε αυτό. Επίσης, το έργο μιλάει για τη δικαιοσύνη και για το πώς ένας άνθρωπος στέκεται αδύναμος στο να βρει το δίκιο του απέναντι σε ένα αμείλικτο σύστημα. Μας υπενθυμίζει ότι η δικαιοσύνη είναι πολύ εύθραυστη και πρέπει να μαχόμαστε για αυτή, στα δικαστήρια, στους δρόμους, στη ζωή αλλά και στη σκηνή. Θα ήθελα να αφιερώσω αυτό το βραβείο σε όλες τις γυναίκες που σπάνε τη σιωπή και σε όλους τους ανθρώπους που μάχονται για την ειρήνη, τη δικαιοσύνη και την ελευθερία”.

Στη συνέχεια, αφιέρωσε το βραβείο στον πατέρα της που δίνει μάχη με την υγεία του. Συγκινημένη, είπε τα εξής: “Θα ήθελα να το αφιερώσω στον πατέρα μου που αυτή τη στιγμή δίνει τη δική του μάχη με την υγεία του και που δεν μπορεί να είναι εδώ απόψε αλλά είναι πάντα μαζί μου σε ό,τι κάνω. Έχει σημασία για μένα να πω, ότι όταν έκανα έρευνα για την παράσταση, ανακάλυψα, ήξερα, θυμήθηκα, μάλλον όμως ανακάλυψα, ότι ήταν ο πρώτος που όντας στη Βουλή, θέσπισε νόμο για την κακοποίηση των γυναικών και την ενδοοικογενειακή βία. Κι αυτό έγινε το 2006! Σκεφτείτε πόσο πρόσφατα, πριν από αυτό δεν υπήρχε τίποτα. Αυτό αν το σκεφτούμε, είναι τρομερό. Εύχομαι η τέχνη μας να συνεχίζει να δίνει τις μάχες μας ενάντια στις αδικίες αυτού του κόσμου, έτσι ώστε, όπως λέει και η Τέσα στο έργο: “Κάπως, κάπου, κάποτε, κάτι… κάτι… κάτι να αλλάξει”