ΤΩΡΑ |
Eίχε πάει δωδεκάμιση το μεσημέρι και εκεί που μαγείρευα μοσχαράκι με φασολάκια, σκέφτηκα να τηλεφωνήσω στην ξαδέλφη μου την Κατερίνα να έρθει στο σπίτι να φάμε.
-Αχ, σ’ ευχαριστώ πολύ αλλά όχι σήμερα Μηνά μου. Κατέβα όμως στο λιμάνι να πάμε για μπάνιο με το σκάφος.
Ήταν αφόρητη η ζέστη και μια βόλτα με το σκάφος μου΄ρθε Θείο δώρο.
Τραβήξαμε για το νοτιότερο σημείο της Άνδρου, στον Αη-Γιάννη τον κρεμμυδά, για μπάνιο. Μια απίστευτη και μεγάλη παραλία, άδεια από κόσμο, ούτε ένας άνθρωπος, και το νερό να βράζει. Κάποια υπόγεια ρεύματα μας δρόσιζαν στα μακροβούτια και το τοπίο μαγικό. Ούτε ένα σπίτι! Μόνοι, εμείς οι πέντε -εκτός της Κατερίνας, ένα πολυαγαπημένο ζευγάρι, ο Στάθης και η Λία, και η παιδική μου φίλη Πέννυ Σταυροπούλου, ηθοποιός του Εθνικού και συγγραφέας- να βουτάμε στα πανέμορφα τιρκουάζ νερά, σαν παιδιά, μη θέλοντας να τελειώσει το μπάνιο μας.Κάποια στιγμή, πήρε το μάτι μου ένα ταψί με γεμιστά στην κουζίνα του σκάφους, που με χαροποίησε ακόμη περισσότερο, αλλά πριν προλάβω να ρωτήσω πότε θα τα φάμε, ακούστηκε ένα “σηκώστε άγκυρα, πάμε στην Τήνο”
–Α, μπα;.Στην Τήνο θα πάμε;.
-Ναι, θα πάμε για φρέσκο ψάρι στου ‘Θαλασσινού (Θαλασσάκι). Θα τον λατρεψεις. Εξαιρετική ψαροταβέρνα
Περάσαμε το στενό Άνδρου – Τήνου και σε μισή ώρα δέναμε στο λιμάνι της Υστέρνιας, στο Γυαλό. Όμορφο λιμανάκι, αγκαλιασμένο από τους τεράστιους βράχους με την περίεργη μορφολογία τους. Ρέματα, γκρεμνά, ξερολιθιές, καλυμμένα από τα θυμάρια που μοσχοβολούσαν. Και σκαρφαλωμένο ψηλά, πάνω από το λιμανάκι, κάτασπρο και απομονωμένο, ένα χωριουδάκι, η Υστέρνια.
Δίπλα στη μικρή παραλία, δυο τρία μαγαζάκια λειτουργούσαν το ένα δίπλα στο άλλο, πάνω σε ένα χαμηλό μώλο. Δεν προλάβαμε να καθήσουμε και γίναμε μούσκεμα. Κάποιο πλοίο είχε περάσει και τα κύματα ανέβηκαν πάνω στο μώλο και μας δρόσισαν τα πόδια. Αγαπημένο ελληνικό καλοκαίρι…
Παραγγείλαμε και σε δέκα λεπτά, τα πιάτα άρχισαν να έρχονται το ένα μετά το άλλο, σερβιρισμένα με φινέτσα, η δε παρουσίασή τους μοναδική. Πριν πέσουν τα πηρούνια και διαλύσουμε την κομψή τους εμφάνιση, καθόμασταν και τα χαζεύαμε. Και πιστέψτε με, όλοι οι συνδαιτυμόνες μου είναι γνώστες του καλού φαγητού -όπως κι εγώ θέλω να πιστεύω- με διεθνή εμπειρία.
Ταραμοσαλάτα με μελάνι σουπιάς
Απολαύσαμε μαύρη ταραμοσαλάτα από μελάνι σουπιάς, κόκκινη από παντζάρια και λευκή, δίχως ίχνος ψωμιού ή πατάτας. Εξαιρετικό ριζότο με σαφράν και νοστιμότατη απλή ντοματοσαλάτα γλύκισμα, με σταφίδες, λιαστή ντομάτα και τυρί, γαύρο και γόπα μαριναρισμένη και τερίνα από ψητά λαχανικά…όλα αξέχαστα! Και τέλος, ντόπια ρεβύθια που για πρώτη φορά καλλιεργήθηκαν και μπήκαν στην κουζίνα τους.
Ντοματοσαλάτα
Γόπα μαριναρισμένη
Ταραμοσαλάτα με παντζάρι
Τερίνα ψητών λαχανικών
Χταποδάκι με μαγιονέζα με σαφράν
Στη συνέχεια ήρθαν τα γλυκά που απογείωσαν το γεύμα και μοσχάτο για τη χώνεψη, σε κομψό μεγάλο μπουκάλι κι όχι μίζερο ποτηράκι. Επιμένοντας στα ντόπια προϊόντα, δεν θα βρείτε κοκα-κόλα και ξενόφερτα αναψυκτικά, παρά μόνο μπύρα “Νήσος”. Εύγε στην Μάγια Τσόκλη για την προσπάθειά της, προσωπικά δεν μου άρεσε, θα σας πρότεινα να δοκιμάσετε χυμό κορόμηλου με σόδα. Θα με θυμηθείτε.
Παγωτό λουκούμι, παγωτό νουγκατίνα, μαρέγκα με γλυκό λεμόνι και πουτίγκα με παγωτό
Ο ιδιοκτήτης, Άρης Τάτσης, ήταν ευγενέστατος, οι σερβιτόροι επίσης, γρήγοροι και πεντακάθαροι, και στην κουζίνα η σύζυγος Άντωνία Ζάρπα, άοκνη προλάβαινε τους πάντες. Δεν γνωρίζω ποια σχολή, τι σεμινάρια παρακολούθησε ή αν μαγειρεύει εκ πείρας, από εμένα έχει τα θερμά μου συγχαρητήρια.
Όλα ήταν άψογα και σερβιρισμένα στα πολύχρωμα τραπέζια με τις υπέροχες ζωγραφιές. Το κάθε ένα και διαφορετικό. Δεν είμαι κριτικός εστιατορίων, ούτε συνηθίζω να γράφω κείμενα με τέοια θέματα, καθώς δεν είμαι ειδήμων -αν και έχω τελειώσει σχολή μαγειρικής- σαν απλός πελάτης, μπορώ να ξεχωρίσω ένα πολύ καλο γεύμα που να αγγίζει τη Haute cousine και ένα εξαιρετικό σέρβις. Όλα αυτά, τα γεύτηκα στο απόμερο ταβερνάκι, το “Θαλασσάκι”.
Αξίζει ένα μεγάλο μπράβο στους ιδιοκτήτες, οι οποίοι είναι παράδειγμα για τα γύρω νησιά, ιδιαιτέρως την Άνδρο, που χωλαίνει από ψαροταβέρνες δυστυχώς. Μπράβο σε τέτοιους ανθρώπους που ανεβάζουν το επίπεδο του τουρισμού και δίνουν μια φενετσάτη εικόνα στους τουρίστες, Έλληνες και μη.
Υ.Γ: ευχαριστώ Κατερίνα μου,αγαπημένη.
«Θαλασσάκι»
τηλ. 22830 31366
Σχόλια για αυτό το άρθρο