ΤΩΡΑ |
Σαν σήμερα πριν 23 χρόνια γέννησα το γιο μου Νίκο σε ένα μαγευτικό μαιευτήριο της Γενεύης. Ο γυναικολόγος μου ήταν ένας ξανθός σαραντάρης με τετράγωνα σαγόνια που με ανάγκαζε να χτενίζομαι κάθε φορά που πήγαινα επίσκεψη. Μέχρι με τους ορούς σερνόμενους πήγα στο κομμωτήριο της κλινικής να κάνω μπούκλες μετά την καισαρική. Αυτή η αισθητική έπαιζε πάντα τόσο ρόλο στην οικογένειά μου.. Είχα πάρει τριάντα κιλά και ο πατέρας μου μου έλεγε πως θα με ανεβάζουν σπίτι με γερανό. Βέβαια όταν έσπασαν τα νερά το βράδυ, ο πατέρας μου μου είπε το αξέχαστο “Δεν είναι τίποτα, θα περάσει!”. Ηταν ανάπηρος πια στα τελευταία του και τον είχα μαζί μου πάντα. Ακόμα με έβλεπε σαν κοριτσάκι. Ετσι βλέπω κι εγώ το Νίκο μου που έγινε ολόκληρος άντρας και τον μπερδεύω με τον Αλεξ που είναι 8 και είναι σα να μεγαλώνω το ίδιο παιδί μόνη μου πάλι σε Season 2.
Δεν ήμουν τυχερή με τους γάμους μου αν και το ήξερα εξ αρχής. Άλλα έψαχνα άλλα ψάχνω. Με τον πατέρα που είχα δύσκολη η αποστολή. Επειδή ήταν ωραίος – μιλάμε για θεότητα- η εμφάνιση έπαιξε μεγάλο ρόλο στην επιλογή. Εκεί και παρέμεινα. Γιατί δε γίνεται να βρεις κάποιον στη σωστή ηλικία με αισθητική στα πάντα και σούπερ εμφάνιση και αξίες και χιούμορ και προσωπικότητα και μόρφωση και σουρεάλ αβάν γκαρντ μυαλό και ίχνος μικροαστισμού και πίστη στη σύντροφο και να είναι και καλός πατέρας και πάνω απ΄όλα να έχει cojones και να σε στηρίζει στα πάντα και να σε προσέχει. Στη ζωή δε γίνεται να τα έχεις όλα και η ελπίδα πάντα πεθαίνει τελευταία!
Τουλάχιστον είμαι τυχερή που έχω δύο υπέροχα αγόρια και είμαι πολύ υπερήφανη ειδικά τώρα τελευταία για τον μεγάλο μου. Νομίζω τα κατάφερα.. Σήμερα βρήκα μία φωτογραφία του με ένα “άγνωστο παγκ” – είχα πάντα μανία με τα παγκς, γι αυτό κατέληξα με τέσσερα. Τον τράβηξα γύρω στα 6 του χρόνια όταν ήταν μικρός και πήγαινε δημοτικό στο Λονδίνο. Στο Λονδίνο και παρέμεινε ο Νίκος και γλυτώνει αυτή την απολύτως αντιαισθητική, ανέμπνευστη και ξεπουλημένη στα πάντα περίοδο που περνάμε. Εκεί έχει άλλα θέματα αλλά τουλάχιστον μπορεί και κάνει σχέδια και ελπίζει. Με την ευκαιρία του “αγνώστου παγκ” σήμερα διάβασα ένα πολύ to the point κείμενο στον πασίγνωστο “άγνωστο μπλόγκερ” Πιτσιρίκο, πού είναι μία κατηγορία από μόνος του και “τί σημασία έχει ποιός είναι;”.. Νομίζω θα γελάσετε κι εσείς.. Καλή εβδομάδα να έχουμε!
Και ο Άγνωστος Στρατιώτης μάρτυρας στη δίκη για την επίθεση στον Κουμουτσάκο
Αίσθηση έχει προκαλέσει η είδηση πως ένας από τους δράστες της επίθεσης στον Γιώργο Κουμουτσάκο σκοπεύει να καλέσει ως μάρτυρα στη δίκη τον Άγνωστο Στρατιώτη, αφού ήταν αυτόπτης μάρτυρας στο περιστατικό.
Αρχικά, υπήρχε η εντύπωση πως ο Γιώργος Κουμουτσάκος έκανε μήνυση και στον Άγνωστο Στρατιώτη, γιατί έκανε μήνυση κατά αγνώστων, οπότε το μυαλό όλων πήγε στον Άγνωστο Στρατιώτη που ήταν μπροστά.
Βέβαια, υπήρχαν χιλιάδες αυτόπτες μάρτυρες που μπορούν να καταθέσουν πως ο Άγνωστος Στρατιώτης ήταν ξάπλα στον τοίχο σε όλη την διάρκεια της επίθεσης και δεν κουνήθηκε καθόλου από την θέση του.
Δεν έχει γίνει γνωστό ακόμα πώς θα καταθέσει στη δίκη ο Άγνωστος Στρατιώτης, αφού δεν έχει ταυτότητα.
Είναι η πρώτη φορά που ο Άγνωστος Στρατιώτης καλείται ως μάρτυρας σε δίκη και μάλλον θα πρέπει να του αγοράσουν ένα κουστούμι, γιατί δεν μπορεί να εμφανιστεί στο δικαστήριο ξεβράκωτος με την ασπίδα και την περικεφαλαία.
Η παρουσία του Άγνωστου Στρατιώτη στο δικαστήριο, ως μάρτυρα για την επίθεση στον Γιώργο Κουμουτσάκο, αναμένεται με ενδιαφέρον, αφού υπάρχουν πολλοί που υποστηρίζουν πως δεν υπάρχει ούτε ένας άγνωστος στρατιώτης.
Οι στρατιώτες που σκοτώνονται στον πόλεμο έχουν ονόματα και επίθετα. Δεν είναι άγνωστοι.
Σχόλια για αυτό το άρθρο