ΤΩΡΑ |
Θαρραλέα κι αξιολάτρευτη, αγωνίστηκε σκληρά για να κατορθώσει να γίνει η Μαρινέλλα, η πρώτη ανάμεσα στις πρώτες τραγουδίστριες όλων των εποχών. Τα πρώτα δεκαοχτώ της χρόνια, τα πέρασε στη Θεσσαλονίκη κι από μικρή ήταν ατίθαση και ζωηρή, πιο αγόρι από τα αγόρια. Της άρεσε η εξοχή, ο αέρας, ο ήλιος, το φως και κυρίως η θάλασσα. Έβρισκε γαλήνη στη φύση και την ομορφιά των λουλουδιών. Της άρεσε να τραγουδά και να παίζει από το πρωί ως το βράδυ στη γειτονιά. Ένιωθε ανέμελη και ευτυχισμένη. Εκείνα τα χρόνια ήταν ανέμελα για την μικρή Κυριακή.
Ας θυμηθούμε την Μαρινέλλα, χρόνια αργότερα, το 1969, στο εργένικο σπίτι της στην Αθήνα
Αγαπούσε τις κούκλες γιατί τις θύμιζαν τα παιδικά της χρόνια, που ήταν φτωχικά αλλά ζεστά. Τα χειμωνιάτικα βράδια, η μητέρα της έψηνε κάστανα στο μαγκάλι και ο πατέρας της προσπαθούσε να της μάθει ταγκό στο παλιό γραμμόφωνο με το χωνί και τις πλάκες των 78 στροφών
Τις ελεύθερες ώρες τις άκουγε μουσική. Η ζεστασιά της οικογένειας σε συνδυασμό με τη μουσική, την ηρεμούσε και τις έδινε αφάνταστη αισιοδοξία. Το σπιτικό της ήταν πάντα χαρούμενο και με την οικογένειά της υπήρξε δυνατό δέσιμο. Δεν ήταν η τραγουδίστρια αλλά η κόρη, η αδελφή, το πρόσωπο που αγαπούσαν.
Τις άρεσε πολύ το διάβασμα. Δεν είχε προτιμήσεις, οποιοδήποτε καλό βιβλίο την ξεκούραζε. Τις άρεσε να μένει στο σπίτι όταν δεν είχε δουλειά και να διαβάζει.
Αν και της άρεσε η μαγειρική, δεν είχε ελεύθερο χρόνο να ασχοληθεί με την κουζίνα.
Σχόλια για αυτό το άρθρο