ΤΩΡΑ |
Η Χριστίνα Σταματάκη – Χέλμη γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε ψυχολογία στο πανεπιστήμιο Paul Valery στο Montpellier της Γαλλίας. Ειδικεύτηκε στην κλινική ψυχολογία στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Montpellier “La Colombier”και απέκτησε τον τίτλο της Μaitrise de Phcycologie. Αργότερα εξειδικεύτηκε στις Αγχολυτικές Θεραπείες στο Παρίσι, συμμετέχοντας στα προγράμματα του CSM και στα προγράμματα του Stress Management Techniques. Από το 1987 ασχολείται τόσο με ομαδικές όσο και ατομικές ψυχοθεραπείες, όπως, επίσης, και από τότε μέχρι και σήμερα αρθρογραφεί στον περιοδικό και ημερήσιο τύπο, όπως και σε διάφορα sites. Επίσης, είχε συμμετάσχει επί σειρά ετών σε ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές ως καλεσμένη. Από το 2005, ειδικεύτηκε στον NLP (Νευρογλωσσικός προγραμματισμός ) – Coaching το οποίο εφαρμόζει σε αθλητές (πρωταθλητές – ολυμπιονίκες ) , καλλιτέχνες, όπως και σε στελέχη επιχειρήσεων σε ομαδικά και ατομικά προγράμματα. Τα τελευταία χρόνια ζει και εργάζεται στην Κωνσταντινούπολη.
Τι ήταν εκείνο που σε έκανε να θέλεις να ασχοληθείς με τη συγγραφή βιβλίων;
Γράφω και διαβάζω βιβλία από παιδί. Ως μοναχοπαίδι με μητέρα υπέρ-προστατευτική, βρήκα καταφύγιο στην γραφή. Έγραφα πάντα ημερολόγιο. Όταν γράφω, νιώθω απόλυτα ελεύθερη. Πολλές φορές γδέρνω την ψυχή μου, αλλά μετά έρχεται η λύτρωση. Αυτό για εμένα είναι συναρπαστικό! Είναι η διέξοδός μου, η αίσθηση ότι ακριβώς εκείνη την στιγμή της δημιουργίας, είμαι εγώ, χωρίς άμυνες, χωρίς ασπίδες γύρω μου. Σώζω την ψυχή μου γράφοντας..
Από πού εμπνέεσαι και από πού αντλείς ιδέες για τη συγγραφή των έργων σου;
Κυρίως από τη δουλειά μου. Είμαι κλινικός ψυχολόγος. Βλέπω καθημερινά κάποιον αριθμό ανθρώπων. Ακούω ιστορίες ζωής… Αυτά μου τα ταξίδια στις ζωές των ατόμων που μου εμπιστεύονται τις ψυχούλες τους, με έχουν μάθει πολλά και σίγουρα επηρεάζουν και τη γραφή μου. Υπάρχουν, βέβαια, και αυτό-βιογραφικά στοιχεία που εμφανίζονται στο μύθο, και αυτό το θεωρώ αναπόφευκτο.
Ωστόσο, ένα θέμα ή κάποια σκηνή που γράφω, μπορεί να την έχω ‘κλέψει’ γράφοντας. Στήνω συχνά αφτί… Μπορεί να είναι μια οποιαδήποτε εικόνα που τυχαίνει στο δρόμο μου καθώς περπατώ στα σοκάκια της πόλης. Ακόμη και μια φιγούρα που μου κάνει εντύπωση. Την ακολουθώ στο μέτρο που μπορώ, την παρατηρώ και πλέκω μετά τον μύθο.
Έχεις αγαπημένους συγγραφείς Έλληνες ή ξένους; Έχεις επηρεαστεί από αυτούς;
Οι συγγραφείς που επηρέασαν τη σκέψη μου και τη στάση ζωής μου ήταν ο Επίκτητος, ο Επίκουρος, ο Σενέκας, ο Έριχ Φρομ και ο Ζαν Πολ Σαρτρ. Τους έχω διαβάσει, πολλές φορές και κάθε φορά, με έκπληξη διαπιστώνω πως έχουν καινούργια πράγματα να μου πούνε. Αγαπημένοι μου συγγραφείς και ποιητές είναι πολλοί. Ενδεικτικά θα αναφέρω κάποιους, αλλιώς ο κατάλογος θα είναι μακρύς… Κορνάρος, Σικελιανός, Λειβαδίτης, Παλαμάς, Τίτος Πατρίκος, Κική Δημουλά από ποιητές. Καζαντζάκης, Παπαδιαμάντης, Τσίρκας, Διδώ Σωτηρίου, Καραγάτσης…
Από ξένους, ιδιαίτερη θέση μέσα μου κρατά ο Ντοστογιέφκι, που τον θεωρώ ως τον μεγαλύτερο και αξεπέραστο μάστορα-profiler, όλων των εποχών. Επίσης, μου αρέσει πολύ ο Νίτσε! Αγαπώ επίσης τη γαλλική λογοτεχνία, Ανούιγ, Φλομπέρ, Πάτρικ Ζίσκιντ, Πολ Βαλερί και άλλους. Από την τουρκική λογοτεχνία ξεχωρίζω και αγαπώ ιδιαίτερα τον Ορχάν Παμούκ, τον Αχμετ Ουμίτ και τον Ζουλφού Λιβανελί. Τελευταία διάβασα δύο βιβλία που με επηρέασαν ,,επίσης πάρα πολύ. Το ένα είναι το ” Sapiens ”, μία σύντομη ιστορία του ανθρώπου του Γιουβάλ Νοάχ Χαράρι και το δεύτερο είναι το ‘Η κλέφτρα των βιβλίων’ του Μάρκους Ζούλακ.
Ένα βιβλίο είναι πιο πολύ μέσο ψυχαγωγίας ή πνευματική τροφή;
Το διάβασμα για εμένα είναι αγωγή ψυχής. Μας κάνει καλύτερους ανθρώπους; Μπορεί. Αυτό όμως που έχει σημασία για εμένα είναι, να μπορεί ένα βιβλίο να μας βάζει σε διαδικασία να σκεφτούμε διαφορετικά. Πιο θετικά, πιο ανθρωπιστικά. Να μπορεί να μας αλλάξει τη ζωή προς το καλύτερο. Να μας προσφέρει γνώση, εσωτερικά ταξίδια και γιατί όχι, να μας διασκεδάσει κιόλας.
Η οικονομική δυσπραγία επηρέασε τις πωλήσεις των βιβλίων;
Αυτό δεν μπορώ να το απαντήσω με σιγουριά. Ζω αρκετά χρόνια εκτός Ελλάδος. Ξέρω όμως, ότι πολλοί άνθρωποι σήκωσαν ευκολότερα το βάρος της πανδημίας, διαβάζοντας. Καταλαβαίνω, φυσικά, ότι όταν υπάρχουν οικονομικά προβλήματα και δυσκολεύεσαι να ταϊσεις τα παιδιά σου, θα το σκεφτείς πολύ να αγοράσεις ένα βιβλίο. Παρ’ όλα αυτά, θεωρώ το βιβλίο απαραίτητο να υπάρχει στις ζωές όλων μας και κυρίως των παιδιών και των εφήβων. Δεν πρέπει να είναι προϊόν για βαριά πορτοφόλια…
Πόσα βιβλία έχεις γράψει; Ξεχωρίζεις κάποιο από αυτά;
Στο συρτάρι υπάρχουν ήδη δύο έτοιμα και περιμένουν τη σειρά τους. Το ένα είναι παραμύθι και απευθύνεται σε μικρά παιδιά από 6 έως και 9 ετών. Σκοπός του είναι να αναπτύξουν τα πιτσιρίκια οικολογική συνείδηση από πολύ νωρίς, αλλά το κυριότερο είναι, να μάθουν να στοχοθετούν και να πραγματοποιούν τους στόχους τους. Αυτό είναι κάτι που δεν διδάσκεται στα σχολεία… Κανένας, όμως, δεν μας δίδαξε το ευ ζην, ούτε τον τρόπο δουλειάς μας.
Στα 12 χρόνια που ήμουν μαθήτρια, έμαθα ένα σωρό χρήσιμα πράγματα με τα οποία θα μπορούσαμε να κάνουμε τα όνειρά μας πραγματικότητα. Κουράστηκα πάρα πολύ και δοκιμάστηκα σκληρά, ώσπου να κατακτήσω αυτή τη γνώση, μέσα από την εμπειρία. Θα ευχόμουν οι καινούργιες γενιές, να έχουν τέτοια εργαλεία στη φαρέτρα τους.
Το δεύτερο βιβλίο του συρταριού, ας το αφήσουμε για έκπληξη…
Μίλησε μου για την τελευταία σου δουλειά με τον τίτλο ‘Στην αγκαλιά της Μήδειας’.
Να σου πω. Έχουν γραφτεί χιλιάδες βιβλία με θέμα την μάνα και το ρόλο της. Έχω διαβάσει πάρα πολλά κι εγώ. Πολλά και αξιόλογα. Αυτό που μου έλειπε ήταν η φωνή των ανθρώπων που έζησαν με μια μη επαρκή ή τοξική μητέρα. Η πρόθεσή μου, λοιπόν, δεν ήταν να παρουσιάσω ένα, ακόμη βιβλίο- οδηγό που να αφορά στο ρόλο της μάνας. Η πρόθεσή μου ήταν να καταδείξω και να φέρω στο φως, όσα τα παιδιά ανεπαρκών μητέρων, μου εμπιστεύτηκαν. Όσα οι άνθρωποι αυτοί κουβαλούσαν για χρόνια ως τραύματα μέσα τους και δεν τα ομολόγησαν ποτέ, ούτε και στον ίδιο τους τον εαυτό πολλές φορές. Όμως, καθόρισαν τις ζωές τους. Γίνανε εμπόδια στην εξέλιξή τους.
Οι διάλογοι που θα βρείτε μέσα στο βιβλίο, είναι αυθεντικοί. Βέβαια, τα ονόματα, οι χρόνοι και οι τόποι έχουν αλλάξει, στα πλαίσια της προστασίας των ευχαριστώ γι’ αυτό. Και εδώ, θέλω να ευχαριστήσω τις εκδόσεις CreamyWBooks και τον εκδότη μου κ. Φρανζέσκο Βιτάλη και την ομάδα του, που με πίστεψε και δημιούργησε αυτή την υπέροχη και πολύ προσεγμένη από κάθε άποψη, έκδοση. Το βιβλίο θα το βρείτε σε όλα τα βιβλιοπωλεία σε αποκλειστική διάθεση και διανομή της Τσιγαρίδας Α.Ε.
Τι καινούργιο ετοιμάζεις;
Έχω ξεκινήσει κάτι. Είναι η ιστορία μιας γυναίκας και η πορεία της μέσα στο χρόνο. Μια γραμμή ζωής, που η ίδια περπάτησε για 50 χρόνια, ώσπου να βρει τη γη της. Μια περιπλάνηση στις μνήμες και στις επιλογές της. Στην αφήγησή της, εμπλέκονται πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας, όπως ο Χρόνος, η Μνήμη, ο Θάνατος, η Λήθη, ο Πάνας και άλλες φιγούρες-σύμβολα, που παρακολουθούν την πορεία αυτής της γυναίκας και λένε την άποψή τους ή συμπληρώνουν την ηρωίδα στις διηγήσεις της.
Τελικά, αναρωτιέμαι, είναι αποκλειστικά δική μας υπόθεση οι επιλογές μας; Παίζουν ρόλο οι μνήμες, τα παιδικά τραύματα, οι όμορφες αναμνήσεις; Και ως πού μπορούν να επηρεάσουν όλα αυτή την γραμμή της ζωής μας, τα επιτεύγματα μας, τον τρόπο που ζούμε, το είδος των ανθρώπων που διαλέγουμε να έχουμε κοντά μας; Γράφοντας, ψάχνω απαντήσεις…
Σχόλια για αυτό το άρθρο