ΤΩΡΑ |
Ποιος είπε ότι δεν γίνονται σπουδαίες δουλειές και ρηξικέλευθες σκηνοθεσίες, δεν ανεβαίνουν σύγχρονοι συγγραφείς και έργα που τα τελευταία χρόνια ‘’σπάνε ταμεία’’ στο West End του Λονδίνου, τα οποία μάλιστα παίζονται περισσότερες από μία σεζόν, δεν υπάρχουν ηθοποιοί που να δίνουν ρεσιτάλ ερμηνείας, φανατικό κοινό που τους ακολουθεί σε αυτά θέατρα που, όμως, βρίσκονται off κέντρου; Μία τέτοια συνταρακτική παράσταση, η οποία έχει ανέβει στο θέατρο ‘’Επί Κολωνώ’’ – πυρήνας πολιτισμού, όπου παρουσιάζονται ολόφρεσκα έργα της ξένης αλλά και ελληνικής δραματουργίας, με σκηνοθεσίες και υποδύσεις από ηθοποιούς της νέας γενιάς και όχι μόνο που βραβεύονται και ,πολλές φορές,’’ υπερβαίνουν τα εσκαμμένα’’ – και συνεχίζεται για δεύτερη σεζόν είναι ‘’Η ασήμαντη λάμψη μιας νύχτας’’ του Κόνορ ΜακΦέρσον! Καιρό είχε να με συγκλονίσει παράσταση τόσο πολύ! Και αυτή το κατάφερε! Πολλοί λόγοι συνετέλεσαν σε αυτό – εννοείται ότι δεν πρέπει να την χάσετε – αλλά θα αναφερθώ σε κάποιους από αυτούς που θεωρώ σημαντικούς. Πρώτα από όλα η ‘’ψυχή’’ της παράστασης και του θεάτρου ‘’Επί Κολωνώ’’, η σπουδαία και άξια σκηνοθέτης Ελένη Σκότη, που με την εμπνευσμένη και ευρηματική σκηνοθετική της ματιά και άποψη, δημιούργησε μία παράσταση, όπως αυτές που μπορεί να δει κάποιος όταν πάει στο Λονδίνο, μεγαλουργώντας για μία ακόμη φορά. Βέβαια, η σεμνότητα και το χαμηλό προφίλ που κρατά η Ελένη Σκότη – τα επιζητεί άλλωστε, είναι η στάση ζωής της – δεν την κάνουν τόσο αναγνωρίσιμη στο ευρύ κοινό, όπως άλλους σκηνοθέτες που τους προβάλλουν κατά κόρον τα social media και τα θέατρα στα οποία δουλεύουν, δεσπόζουν οι τεράστιες μαρκίζες με τα led λαμπάκια που αναβοσβήνουν με τους πηχαίους τίτλους και τα ονόματα σε μεγάλη γραμματοσειρά… Φυσικά, ο συγγραφέας ο ΜακΦέρσον, τον οποίο οι Άγγλοι θεωρούν ως τον σύγχρονο Ιρλανδό Τσέχωφ! Όλο το cast των ηθοποιών, η επιλογή των οποίων στους ρόλους τους, ήταν κάτι παραπάνω από εύστοχη. Θα σταθώ, ιδιαίτερα, στον πρωταγωνιστή του έργου, τον χαρισματικό και τόσο σεμνό και με ήθος Δημήτρη Αλεξανδρή, ο οποίος βρίσκεται στην καλύτερη στιγμή της καλλιτεχνικής του ωριμότητας και υπόδυσης, με αποτέλεσμα να δίνει μοναδικό ρεσιτάλ ερμηνείας και να απογειώνει το ρόλο στο ζενίθ του, με ένταση, δραματικές κορυφώσεις, αφοπλιστική φυσικότητα και αμεσότητα, με τα εκφραστικά μέσα που διαθέτει, τα οποία έχει εξελίξει με την αδιάλειπτη εργατικότητά του, την αφοσίωσή του και την αγάπη του σε αυτό που κάνει, μακριά από βεντετισμούς, φιοριτούρες και σταριλίκια, πραγματικός εργάτης της τέχνης του. Άλλωστε, τόσα χρόνια το έχει αποδείξει με τις επιλογές του τόσο στο θέατρο όσο και στην τηλεόραση, ότι ανήκει στη ‘’μαγιά’’ εκείνη των ηθοποιών που σκοπός και αυτοσκοπός τους είναι το καλό θέατρο! Του αξίζουν πολλά μπράβο και θεωρώ ότι τέτοιοι ηθοποιοί λαμπρύνουν το θέατρο και συντελούν στην πνευματική τροφή του θεατρόφιλου κοινού και όχι μόνο και είναι άξια παραδείγματα προς μίμηση. Δείτε αυτήν την παράσταση και θαυμάστε τον παράλληλα από το Α έως το Ω!
Απόγνωση: Αδιέξοδο…
Βία: Υπάρχει, ως αποτέλεσμα της απόγνωσης, κάποιες φορές στη ζωή. Είναι χαρακτηριστικό της εποχής μας. Ο άνθρωπος είναι βίαιο ον. Η βία δεν είναι μόνο σωματική, έχει πολλές εκφάνσεις…
Γέννηση: Ανάγκη και διέξοδος. Αρκετές φορές η γέννηση έχει την ελπίδα μέσα της ότι τα πράγματα θα διορθωθούν σε κάποιο βαθμό…
Δημήτρης Αλεξανδρής: Εκεί που τον βρίσκω, εκεί χάνεται. Κάποιες μέρες μου φαίνεται πιο κατανοητός και κάποιες άλλες μπερδεμένος και χωρίς ειρμό, δεν μπορώ να τον καταλάβω. Ένας άνθρωπος που προσπαθεί να βρει μια ισορροπία.
Ελένη Σκότη: Η Ελένη είναι ένα πρόσωπο, το οποίο είναι λυτρωτικό την περίοδο της δουλειάς. Είναι μία σκηνοθέτις, η οποία καταλαβαίνει πολύ καλά τους ηθοποιούς με αποτέλεσμα να προχωρά η διαδικασία των προβών πιο γρήγορα. Για εμένα, τουλάχιστον, είναι πάρα πολύ απελευθερωτικό αυτό. Να ξέρεις, δηλαδή, ότι έχεις έναν άνθρωπο που σε αγαπά και σε νοιάζεται και καταλαβαίνει πολύ καλά αυτά που έχεις στο μυαλό σου. Είναι η δεύτερη φορά που δουλεύω μαζί της!
Ζήλος: Προϋπόθεση όχι μόνο για τη δουλειά αλλά και για τη ζωή…
Η ασήμαντη λάμψη μιας νύχτας: Είναι μία έκρηξη στη ζωή μου. Ήρθε από το πουθενά και πραγματικά μου γιάτρεψε πάρα πολλά πράγματα που είχα μέσα μου…
Θέατρο: Είναι μαγεία! Ο χώρος, όπου ακόμη ζουν οι μάγοι!..
Ιδεοληψία: Κάποιες φορές είναι ανάγκη, κάποιες γίνεται δημιουργία αλλά κάθε φορά η δημιουργία δεν είναι ιδεοληψία. Άλλο ιδεοληψία κι άλλο εμμονή, δεν είναι ακριβώς το ίδιο.
Κόνορ ΜακΦέρσον: Έκπληξη! Για εμένα αυτό το έργο του είναι από τα καλύτερα που έχω διαβάσει τα τελευταία χρόνια. Φαίνεται ότι μιλά για απλά πράγματα αλλά έχει πολλές ‘’αναγνώσεις’’ ταυτόχρονα’’.
Λόγω τιμής (τηλεοπτική σειρά): Α…ααα! Δεν φύγαμε ποτέ, εξακολουθήσαμε να είμαστε παρέα. Σκέφτομαι την ανάμνηση και η ανάμνηση είναι μία πολύ ωραία παρέα…
Μίσος: Έτσι κι αλλιώς είναι μία συνολική καταστροφή το μίσος… Είναι ένα από τα κομμάτια για τα οποία πρέπει να πολεμά ο άνθρωπος κάθε μέρα. Η προσπάθεια να αλλάξουμε τον εαυτό μας είναι ένας Γολγοθάς, που είναι αναγκαίος να τον περάσουμε.
Νόμοι: Δικαιοσύνη! Ο νόμος υπάρχει μέσα στον άνθρωπο από μόνος του, το αίσθημα της δικαιοσύνης δηλαδή. Επειδή, ο άνθρωπος έχει την ανάγκη να βρίσκεται σε ένα περιβάλλον που υπάρχει δικαιοσύνη. Κι είναι λυτρωτικό να το γνωρίζει αυτό. Δεν είναι τυχαίο ότι οι τραγωδίες αφορούν στην απόδοση της δικαιοσύνης…
Ξενοφοβία: Είναι η αρρώστια του καιρού μας και, αν δεν την ξεπεράσουμε γρήγορα, το μόνο που μας μένει είναι η βία…
Οικογένεια: Λιμάνι αλλά και ένα μέρος που φεύγουν καράβια για κάπου αλλού…
Πρόβα: Χαρά μεγάλη! Είναι αναγνώριση, είναι διασκέδαση, είναι δύσκολη, είναι ξενύχτι, είναι δημιουργία. Στην πρόβα φαίνονται οι ηθοποιοί…
Ρόλοι: Σκαλοπάτια αλλά και πετρούλες που πατάς για το ταξίδι που είσαι φτιαγμένος να κάνεις.
Συνεργασίες: Ο λόγος για να μπεις στον πυρετό μιας δουλειάς ή όχι. Τι σημασία έχει να παίξεις τον Άμλετ, αν δεν έχεις συνεργάτες; Το θέατρο είναι δουλειά συνόλου.
Ταλέντο: Πολλοί ηθοποιοί μπορούν να κάνουν πολλά πράγματα, αλλά, όμως, μόνο οι ταλαντούχοι τα κάνουν να λάμπουν…
Υπερρεαλισμός: Έτσι κι αλλιώς ήταν κάτι επαναστατικό που αρκετές φορές το θέατρο και η τέχνη το χρειάζονται, ακόμη και η ίδια η ζωή!
Φινάλε: Θα ήθελα να μην υπάρχει κι αν υπάρχει, να υπάρχει για λίγο…
Χαρμολύπη: Εμείς οι Έλληνες είμαστε πολύ ακραίοι, πολύ έντονοι ως λαός αλλά και πολύ αισθηματίες. Και την χαρά και την λύπη τις βιώνουμε στο μέγιστο!
Ψυχαναγκαστικός: Ο ψυχαναγκασμός είναι πολύ μεγάλη σκλαβιά. Και για αυτόν που τον χρησιμοποιεί και για εκείνον που τον δέχεται. Ο καθένας είναι φτιαγμένος για το δικό του δηλητήριο…
Ωμότητα: Είναι η σκληρή έκφανση της ειλικρίνειας. Γιατί ένας άνθρωπος που είναι ωμός είναι και ειλικρινής σε αυτά που θέλει να πει. Βέβαια είναι και ο τρόπος που τα λέει. Πιστεύω ότι κάποιες φορές είναι ωραίο να λέμε τα πράγματα έξω από τα δόντια. Η ωμότητα εμπεριέχει και κάτι μπρουτάλ και κάτι αυθεντικό παράλληλα…
Σχόλια για αυτό το άρθρο