ΤΩΡΑ |
Το Χόλιγουντ έχει μάθει να μετατρέπει τον πόνο σε σενάριο και την τραγωδία σε θέαμα. Όμως η υπόθεση της οικογένειας Ράινερ είναι από εκείνες που ούτε το ίδιο το Χόλιγουντ δεν θα τολμούσε να γράψει.
Ο 32χρονος Νικ Ράινερ κατηγορείται για τη δολοφονία των γονιών του, του θρυλικού σκηνοθέτη και ηθοποιού Ρομπ Ράινερ και της συζύγου του Μισέλ. Σύμφωνα με τις αρχές, το ζευγάρι βρέθηκε νεκρό στο σπίτι του, σε ένα έγκλημα που συγκλόνισε όχι μόνο τη βιομηχανία του θεάματος αλλά και την αμερικανική κοινή γνώμη.
Πίσω από τη φρίκη των γεγονότων ξεδιπλώνεται μια ιστορία δεκαετιών: εθισμοί, ψυχική αστάθεια, οικογενειακή εξάντληση και μια διαρκής προσπάθεια σωτηρίας που απέτυχε. Μια ιστορία που δεν αφορά μόνο μια διάσημη οικογένεια, αλλά φωτίζει μια βαθύτερη, συχνά αποσιωπημένη πλευρά της διασημότητας και των παιδιών που μεγαλώνουν στη σκιά της.
Στην περίπτωση του Νικ Ράινερ, φίλοι της οικογένειας λένε ότι ο Ρομπ και η Μισέλ δοκίμασαν τα πάντα: αυστηρότητα, οικογενειακή θεραπεία, επιείκεια, υποχωρήσεις. Τίποτα δεν λειτούργησε.
Στα γυρίσματα της ταινίας Being Charlie, ο Ρομπ φέρεται να φιλούσε τον ενήλικο γιο του στο στόμα — μια κίνηση που ίσως στόχευε στην καθησύχαση, αλλά ταυτόχρονα αποκάλυπτε πόσο είχαν χαθεί τα όρια.
Λίγες ώρες πριν από τον θάνατό τους, ο Ρομπ και η Μισέλ πήραν τον Νικ μαζί τους στο χριστουγεννιάτικο πάρτι του Κόναν Ο’Μπράιεν, επειδή φοβούνταν τι θα μπορούσε να κάνει αν έμενε μόνος στο σπίτι.
Στο σπίτι όπου αυτός ο 32χρονος άνδρας εξακολουθούσε να ζει με τους γονείς του.
Ακόμα κι εκεί, όμως, προκάλεσε ανησυχία.
«Ο Νικ τρόμαζε τους πάντες», είπε πηγή στο περιοδικό People. «Συμπεριφερόταν αλλοπρόσαλλα και ρωτούσε συνεχώς τον κόσμο αν είναι διάσημοι».
Ρωτούσε αν είναι διάσημοι. Γιατί στο Χόλιγουντ, αυτό είναι το απόλυτο μέτρο αξίας. Το μόνο νόμισμα που πραγματικά μετράει.
Είναι άραγε περίεργο που τόσα παιδιά μεγαλωμένα σε αυτόν τον κόσμο καταρρέουν; Είναι άραγε παράξενο που τόσα καταλήγουν αποξενωμένα από τους ίδιους τους γονείς τους;
Αυτό δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση απόδοση ευθύνης στον Ρομπ και τη Μισέλ Ράινερ για όσα τους συνέβησαν. Από όλες τις μαρτυρίες, ήταν στοργικοί, αφοσιωμένοι γονείς και ένα ζευγάρι βαθιά αγαπητό. Ο Νικ, την ίδια στιγμή, φέρεται να αρνιόταν να μπει ξανά σε κέντρο απεξάρτησης — για 19η φορά.
Ωστόσο, πρέπει να ειπωθεί: υπάρχει μια ύπουλη, συγκεκριμένη μορφή ψυχολογικής φθοράς που συχνά πλήττει τα παιδιά των διάσημων. Προκύπτει από τη σταδιακή, επώδυνη συνειδητοποίηση ότι η αγάπη και ο θαυμασμός των αγνώστων έχουν μεγαλύτερη αξία από την αγάπη μέσα στο ίδιο τους το σπίτι — και ότι αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει.
Και όταν αυτά τα παιδιά δεν διαθέτουν αντίστοιχο ή ανώτερο ταλέντο — κάτι που συμβαίνει τις περισσότερες φορές — μένουν με ένα διαβρωτικό αίσθημα ανεπάρκειας. Χωρίς ταυτότητα. Χωρίς χώρο. Χωρίς τρόπο να γίνουν ορατά σε έναν κόσμο που μετρά μόνο τη λάμψη.
Η δημόσια αναγνώριση είναι ένα φτωχό υποκατάστατο της αληθινής αποδοχής στο σπίτι.
Αλλά στο Χόλιγουντ, ίσως να είναι το μοναδικό υποκατάστατο που προσφέρεται.
Σχόλια για αυτό το άρθρο