ΤΩΡΑ |
Είναι το αγλάισμα της υποκριτικής τέχνης, της καλλιέργειας, της ευγένειας, του ήθους και της αξιοπρέπειας! Από τις πιο γοητευτικές γυναίκες, φινετσάτη, ραφινάτη, αριστοκρατική που έλκει τους πάντες με τη λάμψη της και την ομορφιά της, αλλά και με τη στάση ζωής της. Γόνος καλλιτεχνικής οικογένειας, η grande dame του θεάτρου Κοραλία Καράντη, ήταν καρμικό να ακολουθήσει το λειτούργημα της ηθοποιού, αν και η ίδια υποστηρίζει το αντίθετο. Και καλά έπραξε, γιατί θα έχανε πολλά το θέατρο, χωρίς αυτήν την τόσο σπουδαία καλλιτέχνιδα! Γνήσια θεατρίνα, με πηγαία εσωτερικότητα, αισθαντική, με ασύγκριτα εκφραστικά μέσα, έντονη σκηνική παρουσία και με μια μουσικότητα που διαθέτει η φωνή της είναι ένα από τα διαμάντια του χώρου! Η επιτομή όλων των προτερημάτων, των αρχών και της μόρφωσης που κάνουν ξεχωριστό έναν άνθρωπο με όλη τη σημασία της λέξης και τα γράμματα κεφαλαία. Η δική μας λαίδη, γιατί υπάρχουν αντίστοιχες και στην Ελλάδα, όχι μόνο στην Αγγλία. Έχει πρωταγωνιστήσει στα πιο σημαντικά έργα του παγκοσμίου ρεπερτορίου και έχει σφραγίσει με τις ερμηνείες της κορυφαίους ρόλους. Το όνομά της έχει γραφτεί με χρυσά γράμματα στο Θεατρικό Πάνθεον! Κι όμως… Τι κι αν γνώρισε δόξες και απέσπασε δάφνες και διθυράμβους, η Κοραλία Καράντη παραμένει σεμνή και κρατά χαμηλό προφίλ. Όπως, άλλωστε, κάνουν οι μεγάλες κυρίες… Διακρίνεται, επίσης, για την έντονη προσωπικότητά της και το μεγαλείο ψυχής της! Είναι παράδειγμα προς μίμηση για την κοινωνική μας ζωή, αλλά και για την αντίστοιχη δική της επαγγελματική. Τη φετινή σεζόν συμπρωταγωνιστεί με την εξέχουσα και μοναδική Κάτια Δανδουλάκη στο hit έργο της φετινής σεζόν,” Διάλεξε το θάνατό σου αγάπη μου”, το αριστουργηματικό νουάρ θρίλερ του Ρομπέρ Τομά, που διασκεύασαν και σκηνοθέτησαν για το θέατρο Κάτια Δανδουλάκη, το δυνατό δίδυμο Ρέππας- Παπαθανασίου. Σπεύσατε χωρίς κανέναν ενδοιασμό. Η αξιοζήλευτη, με λάμψη εξωτερική και εσωτερική , Κοραλία Καράντη, σε αποκλειστική συνέντευξη.
– Γιατί έγινες ηθοποιός; Σε επηρέασε το καλλιτεχνικό περιβάλλον μέσα στο οποίο μεγάλωσες;
Δεν ξέρω γιατί έγινα ηθοποιός. Πιθανότατα τυχαία. Μεγάλωσα σε ένα περιβάλλον που με προέτρεψε έμμεσα σε αυτήν την επιλογή. Πάντως, έγινα και παρέμεινα ηθοποιός ολόκληρη την μέχρι τώρα ζωή μου. Μόνο με αυτήν τη δουλειά ασχολήθηκα κι αυτή η δουλειά, μου προσέφερε στόχο και με έζησε για 42 συναπτά έτη. Για μένα είναι σα μια θάλασσα… Πρέπει να είσαι ταπεινός απέναντί της και να αφουγκράζεσαι τους καιρούς.
– Σε πόσο σημαντική θέση τοποθετείς τη δουλειά μέσα στη ζωή σου;
Η δουλειά, όχι η δουλεία, η δουλειά με την έννοια του σκοπού, της προσφοράς, η διαδικασία να φέρεις εις πέρας όσο καλύτερα μπορείς, ο,τιδήποτε έχεις αναλάβει, ακόμη και το πιο μηδαμινό, είναι για εμένα ιερή. Όσο γλυκό κι αν είναι το να μην κάνεις τίποτε άλλο παρά να ονειρεύεσαι, δεν μπορείς να το κάνεις για πολύ. Η δουλειά, όταν δεν είναι δουλεία, μπορεί να εφησυχάσει την αγωνία για την ματαιότητα της ύπαρξης μας.
– Γιατί είπες το ”ναι” και αποφάσισες να συμπρωταγωνιστήσεις στο αριστουργηματικό αστυνομικό έργο του Ρομπέρ Τομά ”Διάλεξε το θάνατο σου αγάπη μου”;
Τα τελευταία χρόνια είχα την τύχη να παίξω κάποιους εμβληματικούς ρόλους του παγκόσμιου ρεπερτορίου, στο ΚΘΒΕ και στο ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας και πρόσφατα στην ‘’Ασκητική’’ του Καζαντζάκη. Το ” Διάλεξε το θάνατό σου αγάπη μου ” που είναι σχεδόν εντελώς ξαναγραμμένο από τους Ρέππα -Παπαθανασίου, μου έδωσε την ευκαιρία να πάρω τελείως καινούρια για μένα μονοπάτια που με γεμίζουν χαρά και προσμονή.
– Πώς είναι να συνεργάζεσαι με την Κάτια Δανδουλάκη και τους Ρέππα Παπαθανασίου;
Σέβομαι κι αγαπώ την Κάτια Δανδουλάκη για αυτό που είναι κι αυτό που αντιπροσωπεύει! Είναι η δεύτερη φορά που συνεργαζόμαστε κι έχω τα αισθήματα χαράς του ταξιδιώτη που επανέρχεται σε έναν αγαπημένο του προορισμό, σε ένα απάνεμο λιμάνι. Όσο για το τρομερό δίδυμο Ρέππα-Παπαθανασίου, ήθελα πάντα να παίξω κάποιον από αυτούς τους τρισχαριτωμένους γυναικείους ρόλους που σκαρφίζονται και να που ξημέρωσε αυτή η μέρα ! Μου φαίνεται ότι πρέπει να πω εδώ πως ο ρόλος μου δεν υπάρχει καθόλου στο αρχικό έργο του Τομά, είναι απολύτως δικής τους έμπνευσης.
– Αν σου ζητούσα να μου περιγράψεις τρεις εικόνες ευτυχίας, ποιες θα ήταν αυτές;
Πρώτη εικόνα: Περπατάω στην πόλη ένα ηλιόλουστο πρωινό με ευχάριστο αεράκι. Μεγάλα πεζοδρόμια, δέντρα και πρασιές, ανεξάρτητοι δρόμοι για ποδήλατα και ΑΜΕΑ. Δεν υπάρχει εκκωφαντικός θόρυβος, δεν υπάρχουν σκουπίδια, Δίπλα μου βαδίζουν μανάδες με καροτσάκια, ηλικιωμένοι, έφηβοι, νέοι. Άνθρωποι ήρεμοι, ανοιχτοί, ευτυχισμένοι.
Δεύτερη εικόνα: Ξυπνάω κι ακούω στο ραδιόφωνο ότι οι ηγεσίες όλου του κόσμου ήρθαν σε κοινή συνεννόηση και δεσμεύθηκαν ότι θα σταματήσει κάθε εχθροπραξία σε ολόκληρη την υφήλιο και ολοσχερής πυρηνικός αφοπλισμός.
Τρίτη εικόνα: Περπατάω στο δάσος, είμαι μαζί με δύο αγαπημένους φίλους. Δεν είναι δύσβατο δάσος, κάθε βήμα είναι απόλαυση. Σ΄ ευφραίνουν οι μυρωδιές κι οι ήχοι. Εμείς αμέριμνοι, συζητάμε. Για όλα.
– Τι σε γεμίζει στη ζωή σου; Ο έρωτας τι ρόλο παίζει;
Η αίσθηση ότι μπορώ να είμαι χρήσιμη. Δεν με ενδιαφέρει διόλου, αν θα με θυμούνται όταν δεν θα υπάρχω πια στον μάταιο τούτο κόσμο, επιθυμώ, όμως, από τα βάθη της ψυχής μου να είμαι σε θέση κάτι να προσφέρω όσο ζω, με όποιο τρόπο. Στην παρούσα φάση ο έρωτας δεν έχει θέση στη ζωή μου. Πέρασα έτσι κι αλλιώς το μεγαλύτερο μέρος της ερωτευμένη ή νομίζοντας ότι είμαι ερωτευμένη, επομένως νιώθω χορτασμένη. Είναι άλλα τα θέματα που έχουν για μένα, πρωτεύουσα σημασία πια…
– Υπάρχει κάποια περίοδος στη ζωή σου που θέλεις να ξεχάσεις.
Δεν είναι καλό νομίζω να προσπαθείς να ξεχνάς, να διαγράφεις τις τραυματικές εμπειρίες της ζωής σου. Νομίζω, ότι ο μόνος τρόπος να σωθείς από αυτές, είναι να τις κοιτάξεις κατά πρόσωπο. Σαν ένας καλός ιατροδικαστής να τις βάλεις στο τραπέζι της νεκροψίας. Αν μπορέσεις να καταλάβεις το πώς και το γιατί, ίσως μπορέσεις να προχωρήσεις ελεύθερος ή σχεδόν ελεύθερος. Όπως και να έχει, συνήθως, οι χειρότερες συγκυρίες της ζωής μας είναι αυτές που μας κάνουν καλύτερους ανθρώπους…
– Χρειάζεται τα συναισθήματα να έχουν πάντα ανταπόκριση;
Τα ερωτικά συναισθήματα, είναι πολύ τυραννικό όταν δεν έχουν ανταπόκριση. Τα συναισθήματα που μας κατακλύζουν όσον αφορά κοινωνικά ζητήματα, όταν δεν υπάρχει κανείς να τα μοιραστείς μπορεί να σε οδηγήσουν σε απομόνωση και κατάθλιψη. Τα συναισθήματα που έχουν σχέση με τα απολύτως προσωπικά μας ζητήματα, γεγονότα και σχέσεις το σημαντικότερο νομίζω είναι να μην τα αφήνεις να πνίγουν μέσα στη λογική.
– Τι σου λείπει περισσότερο σήμερα;
Χρήματα! Δυστυχώς στο σημερινό κόσμο τα χρήματα, μπορούν να σου δώσουν την ελευθερία να επιλέξεις το πώς θα ζήσεις. Προφανώς δεν εννοώ το να ζήσεις πολυτελώς, αυτό είναι κάτι που ποτέ δεν με ενδιέφερε. Τα χρήματα όμως δυστυχώς, σήμερα περισσότερο από ποτέ νομίζω, σου δίνουν την δυνατότητα να χαράξεις ελεύθερα την πορεία σου και πώς θα διαθέσεις το χρόνο σου. Τα χρήματα επίσης σε πολλές περιπτώσεις μπορούν να σου αγοράσουν ακόμη και την υγεία σου…
– Θα σε δούμε σε κάποια τηλεοπτική σειρά;
Δεν είμαι σε θέση να το γνωρίζω αυτό τώρα που μιλάμε. Θα εξαρτηθεί πολύ από το πώς θα εξελιχθεί η φετινή σεζόν σε σχέση με την τηλεθέαση. Έτσι κι αλλιώς, οι ρόλοι που αφορούν γυναίκες μεγαλύτερες είναι πολύ λίγοι στην ελληνική μυθοπλασία κι είμαστε πολλές οι Ελληνίδες ηθοποιοί αυτής της γενιάς, αισθητά περισσότερες από τους αντίστοιχους άνδρες. Θα δούμε.
Σχόλια για αυτό το άρθρο